Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί - Πρόλογος

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Πρόλογος

Ο Κύριος αποδοκιμάζει την προσευχήν, την ελεημοσύνην, την νηστείαν και παν καλόν έργον, όπερ τελείται «έμπροσθεν των ανθρώπων» εν υποκρίσει και αποβλέπει εις την παρ’ αυτών δόξαν. Ο Πατήρ ημών ο ουράνιος, «ο εν τω κρυπτώ …» και «βλέπων εν τω κρυπτώ», δεν ευαρεστείται εις παρομοίας πράξεις (Ματθ. στ’ 1‐18). Ουχί δε μόνον ο λόγος του Θεού εντέλλεται να αποκρύπτωμεν την εσωτερικήν ημών ζωήν από των αλλοτρίων οφθαλμών, αλλά και το υγιές πνευματικόν ένστικτον, ώσπερ «κατηγορική τις προσταγή», απαγορεύει την παραβίασιν του μυστικού της ψυχής της παρισταμένης ενώπιον του Θεού. Η προσευχή της μετανοίας ενώπιον του Υψίστου συνιστά τον πλέον ενδόμυχον χώρον του πνεύματος ημών. Εκ τούτου γεννάται η επιθυμία να παραμείνωμεν κεκρυμμένοι είς τι μέρος, υπό την γην, ούτως ώστε ουδείς να βλέπη ή να ακούη ημάς, αλλά το παν να διαμείβηται μόνον μεταξύ του Θεού και της ψυχής.

Read More ->>

Περι της Χάριτος της Μνήμης Του Θανάτου

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Περι Της Χαριτος Της Μνημης Του Θανατου

Μετά παρέλευσιν πεντήκοντα και πλέον ετών είναι αδύνατον να επαναφέρω εις την μνήμην μου την ακριβή χρονολογικήν ακολουθίαν των γεγονότων του εσωτερικού μου κόσμου. Η πτήσις του πνεύματος εντός του νοερού διαστήματος είναι ασύλληπτος, καθώς ο Ίδιος ο Κύριος είπε κατά την συνομιλίαν Αυτού μετά του Νικοδήμου: «Το Πνεύμα όπου θέλει πνει, και την φωνήν Αυτού ακούεις, αλλ’ ουκ οίδας πόθεν έρχεται και πού υπάγει· ούτως εστί πας ο γεγεννημένος εκ του Πνεύματος» (Ιωάν. γ’ 8). Επί του παρόντος η σκέψις μου ίσταται είς τινας εξ εκείνων των καταστάσεων οδύνης και απογνώσεως, αίτινες βραδύτερον απεδείχθησαν δι’ εμέ αιτία πολυτίμου γνώσεως και πηγή δυνάμεων δια την επιτέλεσιν του αγώνος, εις όν πάντες ημείς εκλήθημεν. Όσα έπασχον τότε εχαράχθησαν επί του σώματος της ζωής μου, ως χαράσσεται η πέτρα υπό της σμίλης, και τούτο παρέχει εις εμέ την δυνατότητα να ομιλώ περί εκείνου, όπερ εποίησε μετ’ εμού η δεξιά του Θεού. Από των νεανικών μου χρόνων η ψυχή μου εξωκειώθη προς την έννοιαν της αιωνιότητος. 

Read More ->>

Περι Μετανοίας

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Περι Μετανοίας
Θεμελιώδης Αρχή

Ο Πατήρ ημών «Φως οικεί απρόσιτον» (Α’ Τιμ. στ’ 16). Ούτος παραμένει αναλλοιώτως μέγα μυστήριον δι’ ημάς, και όταν εισέτι πληρούμεθα εκ της εγγύτητος Αυτού. Αλλά και ο Άνθρωπος, κτισθείς καθ’ ομοίωσιν του Υψίστου, είναι ωσαύτως απόκρυφον μυστήριον. Και εν τη στάσει ημών έναντι αυτού δέον όπως μη μειωθή η δίψα της συνεχώς βαθυτέρας γνώσεως ημών περί αυτού και του μεγαλείου της «προ καταβολής κόσμου» κλήσεως αυτού (Ιωάν. ιζ’ 24). Ο Θεός συνιστά το Απόλυτον Είναι, την Αρχήν πασών των αρχών. Απεκαλύφθη εις ημάς ως ο Εγώ Ειμι, ως Πρόσωπον‐Υπόστασις. Νυν επιγινώσκομεν Αυτόν δια του Ομοουσίου Υιού, του φανερώσαντος εις ημάς τον Πατέρα: «Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε· ο Μονογενής Υιός ο ών εις τον κόλπον του Πατρός, Εκείνος εξηγήσατο» (Ιωάν. α’ 18). Γνωρίζομεν τον Πατέρα ωσαύτως και δια του Αγίου Πνεύματος: «Ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, Ό πέμψει ο Πατήρ εν τω  Ονόματί Μου, Εκείνος υμάς διδάξει πάντα» (Ιωάν. ιδ’ 26). Και η ζώσα αύτη γνώσις ηλευθέρωσεν ημάς από του παραλογισμού της διανοητικής πτήσεως προς το Υπερπροσωπικόν Απόλυτον, την Καθαράν Ύπαρξιν, την υπερβαίνουσαν πάντα τα όντα, ήτις κατ’ ουσίαν αποτελεί το μη είναι. 

Read More ->>

Μετάνοια και Πνευματικός Αγων

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Μετανοια Και Πνευματικος Αγων

Άπασα η επίγειος ημών ζωή, από της γεννήσεως μέχρι και της τελευταίας αναπνοής, θα φανή εν τη υστάτη αυτής τελειώσει ως ενιαία τις άχρονος πράξις. Θα είναι δυνατόν να ίδωμεν το περιεχόμενον και την ποιότητα αυτής εν ριπή οφθαλμού. Αναλογισθήτε καθαρόν τι σκεύος ιδεώδους κρυστάλλου, πλήρες ύδατος. Ευθύς εξ αρχής δυνάμεθα να είπωμεν, εάν το ύδωρ είναι διαυγές ή ουχί, και μέχρι τίνος βαθμού. Ούτω θα συμβή και εις ημάς κατά την στιγμήν της μεταβάσεως ημών εις τον άλλον κόσμον. Εκάστη κίνησις, και η πλέον παροδική, της καρδίας ή του νοός αφίνει ίχνος τι επί του όλου σώματος της ζωής ημών. Ας υποθέσωμεν ότι καθ’ όλην την διάρκειαν της επιγείου υπάρξεως μου εισέβαλεν εις την καρδίαν μου πονηρός τις λογισμός, φόνου επί παραδείγματι, έστω και άπαξ μόνον (βλ. Ματθ. ιε’ 19). Και η μοναδική αύτη σκέψις θα παραμείνη ως μελανή τις κηλίς επί του συνόλου της ζωής μου, εάν δεν αποβάλω αυτήν δια της μετανοίας και αυτομεμψίας. Ουδέν δυνάμεθα να αποκρύψωμεν: «Ουδέν δε συγκεκαλυμμένον εστίν ό ουκ αποκαλυφθήσεται και κρυπτόν ό ου γνωσθήσεται» (Λουκ. ιβ’ 2‐3).

Read More ->>

Το Προνόμιον Το Γνώναι Την Οδόν

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Το Προνομιον Το Γνωναι Την Οδον
 Η Χαρις Της Διακρισεως

Ενθυμούμαι ότι, εν τη αρχή της ζωής μου εν τω Άθω, παρεκάλεσα ένα ερημίτην να ομιλήση εις εμέ περί της προσευχής. Διακρίνας ούτος εν τη παρακλήσει μου την επιθυμίαν να ακούσω περί της υψίστης ευχής, απήντησεν: «Ας ομιλήσωμεν δι’ ό,τι κείται εντός των ορίων των μέτρων ημών. Συζήτησις περί εκείνου, όπερ υπερβαίνει ημάς, δύναται να μετατραπή εις αργολογίαν.» Ησθάνθην συστολήν εκ των λόγων αυτού, αλλ’ εν τούτοις ετόλμησα να είπω: «Επιθυμώ όντως να γνωρίσω περί του τελείου, περί εκείνου όπερ υπερέχει του μέτρου μου. Αλλά τούτο, ουχί διότι έχω αξιώσεις πέραν των δυνατοτήτων μου. Ουχί· αλλ’ επειδή θεωρώ αναγκαίον να ίδω τον πλοηγόν αστέρα, ώστε να ελέγχω εαυτόν κατά πόσον ευρίσκομαι εν τη ορθή οδώ. Κατά την αρχαιότητα οι ναυτικοί προσηνατολίζοντο υπό απιστεύτως απομεμακρυσμένου αστέρος. Ούτω και εγώ θα ήθελον να έχω εν πνεύματι απλανές κριτήριον, έστω και άκρως υψηλόν, ώστε να μη επαναπαύωμαι εις εκείνο το ολίγον, όπερ μέχρι της ώρας αυτής γνωρίζω».

Read More ->>

Συνοπτική Εκθεσις της ζωης του Πνεύματος Ημών

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Συνοπτικη Εκθεσις της ζωης του Πνεύματος Ημων

 Η αυθεντική χριστιανική ζωή ρέει «εν πνεύματι και αληθεία» (Ιωάν. δ’ 23). Ως εκ τούτου είναι αύτη δυνατή εν παντί τόπω, εν παντί καιρώ, εν οιαδήποτε ιστορική εποχή. Αι θείαι εντολαί του Χριστού φέρουν απόλυτον χαρακτήρα. Δεν υπάρχουν και δεν δύνανται να υπάρξουν εν όλω τω κόσμω συνθήκαι υπό τας οποίας η τήρησις των εντολών θα ήτο εντελώς αδύνατος. Αναμφιβόλως η εν Χριστώ ζωή, ούσα Θείον Πνεύμα και Αλήθεια, είναι κατά την αιώνιον αυτής φύσιν υπεράνω παντός εξωτερικού σχήματος. Επειδή ο άνθρωπος εμφανίζεται εις τον κόσμον ως «tabula rasa», κληθείς «να αυξηθή, να κραταιωθή πνεύματι, να πληρωθή σοφίας» (πρβλ. Λουκ. β’ ), δημιουργείται η αναγκαιότης όπως καταφύγη εις μορφάς τινας οργανώσεως, και εισαγάγη το έν ή το άλλο πρόγραμμα προς συντονισμόν της από κοινού ζωής και αναπτύξεως των ατελών εισέτι ανθρώπων. Οι Πατέρες ημών, οι Απόστολοι – ως ο Ίδιος ο Χριστός – χάρις εις τους οποίους εδιδάχθημεν να λατρεύωμεν τον αληθινόν Θεόν, εγνώριζον άριστα ότι αφ’ ενός μεν η ζωή του Θείου Πνεύματος υπερέχει παντός εγκοσμίου θεσμού, αφ’ ετέρου δε ότι το αυτό Πνεύμα οικοδομεί δι’ Εαυτό κατοικητήριον, 

Read More ->>

Περι κενώσεως Και Θεοεγκαταλείψεως

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Περι κενώσεως Και Θεοεγκαταλείψεως

Ασκητικαί εμπειρίαι

 «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. ε’ 5). Μακάριοι, διότι ομού μετά της συναισθήσεως της εν πνεύματι πτωχείας αυτών κατέρχεται επ’ αυτούς Άνωθεν δύναμις δι’ ανάβασιν προς τον Θεόν. Άνευ της συναισθήσεως ταύτης δεν υπάρχει κίνησις προς τον Ύψιστον. Η αυτάρκεια είναι σύμπτωμα ή πνευματικής παραλύσεως ή πτώσεως. Δια της συνεχούς υποβολής ημών υπό την κρίσιν των εντολών του Θεού οξύνεται εν ημίν το αίσθημα της αποστάσεως ημών απ’ Αυτού και βαθύνεται η επίγνωσις ότι η υπερηφανία είναι η ρίζα πάσης κακίας. Η υπερηφανία είναι εναντία προς τον Θεόν. Είναι ο αντίπους της Θείας αγάπης. Δια της υπερηφανίας η ανθρωπότης υπετάγη εις την φθοράν. Είναι απαραίτητον όπως χειραγωγηθώμεν υπό της Ευαγγελικής διδαχής, ίνα αναγεννηθώμεν εν τω Θεώ και επανέλθωμεν εις το πρωτόκτιστον πνευματικόν κάλλος. Μόνον η ισχυρά πίστις, ότι ο Χριστός είναι ο Παντοκράτωρ Θεός, θα βοηθήση ημάς να στερεωθώμεν 194 «επί την ασάλευτον πέτραν των εντολών Αυτού».

Read More ->>

Περι του Ακτίστου Φωτός

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί

Περι Του Ακτιστου Φωτος

1.Η ΟΔΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑΝ

 Ως θεμέλιον της χριστιανικής ζωής κείται το γεγονός της Σαρκώσεως του Θεού. Εν τη σαρκί ημών, τη υπ’ Αυτού κτισθείση, εφανέρωσεν Ούτος εις ημάς την άναρχον τελειότητα Αυτού. Το γεγονός τούτο παρέχει εις ημάς ψηλαφητόν κριτήριον δεικνύον πόσον απεμακρύνθημεν απ’ Αυτού ή πόσον προσεγγίζομεν το υπερκόσμιον Αυτού Είναι. Μόνον όταν εξομοιούμεθα προς Αυτόν κατά τας εσωτερικάς κινήσεις της καρδίας ημών, τον τρόπον σκέψεως, τας αντιδράσεις προς πάντα τα συμβαίνοντα εις ημάς επί της γης, γινόμεθα όμοιοι προς Αυτόν και κατά την Θεότητα Αυτού. Τα Ευαγγέλια περιγράφουν Αυτόν μετ’ επαρκούς εναργείας και η πείρα της εν Αυτώ ζωής εκτίθεται εν ταις Επιστολαίς των Αποστόλων. Αι εντολαί Αυτού είναι το άκτιστον Φως, εν τω οποίω ιδιαιτέρως αποκαλύπτεται Ούτος «καθώς εστιν» (Α’ Ιωάν. γ’ 2). «Εγώ ειμι το φως του κόσμου· ο ακολουθών Εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής» (Ιωάν. η’ 12). 2 Θαυμασταί είναι αι ενέργειαι του Φωτός τούτου εφ’ ημάς. Ιστάμεθα μετ’ άκρας εκπλήξεως προ του ασυλλήπτου θαύματος της εμφανίσεως ημών εις τον κόσμον τούτον.

Read More ->>

Περι της υποστατικής αρχής εν τω Θείω είναι

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ) 
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΝ 

ΤΩ ΘΕΙΩ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩ ΕΙΝΑΙ

Το αληθώς ασάλευτον θεμέλιον της θεογνωσίας εδόθη εις ημάς δια του σαρκωθέντος Λόγου του Πατρός, του Ιησού Χριστού. Ελκόμενοι προς Αυτόν δια της αγάπης πάσχομεν βαθείαν μεταμόρφωσιν πάσης ημών της υπάρξεως. Μεταδίδεται εις ημάς η άπειρος Αυτού ζωή. Το πνεύμα ημών εκτείνεται μεταξύ δύο αντιθέτων πόλων: των σκοτεινών εγκάτων του άδου αφ’ ενός, και της κατηυγασμένης υπό του αδύτου Ηλίου Βασιλείας του Θεού, αφ’ ετέρου. Το περιεχόμενον του είναι ημών ευρύνεται αρρήτως.   Η ψυχή εν παραφόρω προσευχή ορμά προς τον θαυμαστόν τούτον Θεόν. Μισούμεν εαυτούς, ως είμεθα. Θα παρέλθη πολύς χρόνος έως ότου αντιληφθώμεν ότι Αυτός ο Ίδιος προσεύχεται εν ημίν, μεταδίδων εις ημάς την άναρχον Αυτού ζωήν. Δια της θεοσδότου ταύτης προσευχής ενούμεθα υπαρκτικώς μετά του Χριστού: Κατ’ αρχήν εν τη ανεκδιηγήτως μυστηριώδει κενώσει και καταβάσει Αυτού μέχρι και των καταχθονίων, ύστερον δε εν τη Θεία Αυτού Παντοδυναμία. «Αύτη εστίν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί Σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και Όν απέστειλας Ιησούν Χριστόν» (Ιωάν. ιζ’ 3). 294 

Read More ->>

Περι Της Γεθσημανίου Προσευχής

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Οψώμεθα τόν Θεόν καθώς εστί
Περι Της Γεθσημανιου Προσευχης

Η εν  Γεθσημανή προσευχή του Χριστού είναι αναμφιβόλως η υψίστη πασών των προσευχών κατά την εσωτερικήν αυτής αξίαν και την κοσμοσωτήριον δύναμιν. Συγχόνως αποτελεί αύτη μίαν των πολυτιμοτέρων αποκαλύψεων περί Θεού και Ανθρώπου. Προσφερθείσα εις τον Θεόν Πατέρα εν τω Πνεύματι της Θείας αγάπης, θα ενεργή αιωνίως εν τω κοσμικώ είναι ως Φως πάντοτε αμείωτον. Ως ιστορικόν γεγονός δεν διήρκεσεν επί μακρόν· ως πνευματική όμως πράξις Θείας αγάπης έλαβεν αρχήν προ καταβολής κόσμου (βλ. Α’ Πέτρ. α’ 20), και δεν παύει να ενεργή μέχρι σήμερον. Την παρουσίαν της δυνάμεως αυτής αισθανόμεθα κατά τας ώρας της προσευχής υπέρ όλου του κόσμου, κατ’ εξοχήν όμως κατά την τέλεσιν της Θείας Λειτουργίας. Η αγιότης και το μεγαλείον αυτής ελκύουν την καρδίαν εκείνων, οίτινες διεφύλαξαν εν εαυτοίς την εικόνα του Ζώντος Θεού. Ο Κύριος εν τη προσευχή ταύτη συμπεριέλαβε παν ό,τι εγένετο από της εμφανίσεως εις την ζωήν του Πρώτου Αδάμ μέχρι του εσχάτου ανθρώπου, όστις μέλλει να γεννηθή εκ γυναικός.

Read More ->>

«Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη»

«Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη»
Ενα διήγημα του ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ με ήρωα τον κυρ Αλέξανδρο

Ο ουρανός έβρεχε διαρκώς λεπτόν νερόχιονον, ο γραίος αδιάκοπος εφύσα και ήτο ψύχος και χειμών τας παραμονάς των Χριστουγέννων του έτους…

Ο κυρ Αλέξανδρος είχε νηστεύσει ανελλιπώς ολόκληρον το Σαρανταήμερον και είχεν εξομολογηθεί τα κρίματά του (Παπά-Δημήτρη το χέρι σου φιλώ!). Και αφού εγκαίρως παρέδωσε το χριστουγεννιάτικον διήγημά του εις την «Ακρόπολιν» και διέθεσεν ολόκληρον την γλίσχρον αντιμισθίαν του προς πληρωμήν του ενοικίου και των ολίγων χρεών του, γέρων ήδη κεκμηκώς υπό των ετών και της νηστείας, αποφεύγων πάντοτε την πολυάσχολον τύρβην, αλλά φιλακόλουθος πιστός, έψαλεν, ως συνήθως, με την βραχνήν και σπασμένην φωνήν του, πλήρη όμως ενθέου πάθους, ως αριστερός ψάλτης, εις το παρεκκλήσιον του Αγίου Ελισσαίου τας Μεγάλας Ώρας, σχεδόν από στήθους, και ότε επανήλθεν εις το πτωχικόν του δωμάτιον, δεν είχεν ακόμη φέξει!

Ήναψε το κηρίον του και τη βοηθεία του κηρίου (και του Κυρίου!) έβγαλε το υπόδημά του το αριστερόν, διότι τον ηνώχλει ο κάλος, και ημίκλιντος επί της πενιχράς στρωμνής του, πολλά ρεμβάζων και ουδέν σκεπτόμενος, ήκουε τας ορυγάς του κραταιού ανέμου και τους κρότους της βροχής και έβλεπε νοερώς τον πορφυρούν πόντον να ρήγνυται εις τους σκληρούς αιχμηρούς βράχους του νεφελοσκεπούς και χιονοστεφάνου Άθω.

Read More ->>

Οί Έλληνες τής Βίβλου

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Ο Άγγελος Παν. Σακκέτος γεννήθηκε το έτος 1950 στο χωριό Βεσίνι Καλαβρύτων. Σπούδασε δημοσιογραφία, δημοσιολογία και κοινωνικές επιστήμες. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες καν περιοδικά γνωστών δημοσιογραφικών οργανισμών και συγκροτημάτων, την ίδια στιγμή, που συνεργαζόταν με διάφορες εφημερίδες και περιοδικά του επαρχιακού Τύπου.

Διευθυντής Συντάξεως διαφόρων πολυβραβευμένων περιοδικών, όπως για παράδειγμα «Ο ΤΥΠΟΣ», δίδει το δημοσιογραφικό του παρόν σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές, που γράφει, επιμελείται και παρουσιάζει ο ίδιος, όπως για παράδειγμα: «Το Ντοκουμέντο της Εβδομάδος» και « Ίδε ο άνθρωπος» (Τηλετώρα), «Ελληνισμός και Ορθοδοξία» (Δίον TV), «Τι εστίν αλήθεια;» (Τηλεάστυ), ενώ παράλληλα παραχωρεί πολλές διαλέξεις και ραδιοτηλεοπτικές συνεντεύξεις για θέματα Ελληνισμού καν Ορθοδοξίας.

Read More ->>

Ο Αιγαιοκρητικός Πολιτισμός και η Παλαιστίνη

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος
Ο ΑΙΓΑΙΟΚΡΗΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Οι Φιλισταίοι, ως γνωστόν, κοσμούσαν τα πήλινα φέρετρά τους με πρόσωπα, όπως της εικόνας μας

Τι αναφέρει ο μεγάλος πανεπιστημιακός δάσκαλος Παναγιώτης I. Μπρατσιώτης για την ελληνική καταγωγή των Φιλισταίων και τον πολιτισμό που προσέφεραν στην Μέση Ανατολή!..

Ανοίγοντας μια οποιαδήποτε εγκυκλοπαίδεια θα διαβάσουμε, ότι οι Φιλισταίοι ήταν ένας λαός σημιτικής η ελληνοπελασγικής καταγωγής, που ξεκίνησε πιθανότατα από την Κρήτη και εγκαταστάθηκε στην Παλαιστίνη, όπου εισήγαγε τον ελληνικό πολιτισμό. Έκαναν πειρατικές επιδρομές εναντίον των Φοινίκων και κυρίευσαν τη Σιδώνα και κατόπιν εναντίον των Ισραηλιτών, έως την εποχή του Δαβίδ, που τους υπέταξε οριστικά. Από τότε υποτάχθηκαν διαδοχικά στους Πέρσες, τους Μακεδόνες και τους Ρωμαίους.

Έχουν, όμως, έτσι τα πράγματα;

Πριν λίγα χρόνια ο γράφων, παρουσιάζοντας μία τηλεοπτική εκπομπή για τις σχέσεις του Ιησού με τους Έλληνες με προσκεκλημένο τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Δ. Μεταλληνό (Τηλετώρα, 22 Νοεμβρίου 1998), είχα την ξεχωριστή τιμή να μιλήσω για τον μεγάλο πανεπιστημιακό διδάσκαλο της Θεολογικης Σχολής Παναγιώτη I. Μπρατσιώτη, καθώς και για τον γιο του, εξίσου σημαντικό επιστήμονα, Νικόλαο Π. Μπρατβιώτη, που είχε την ευγενή καλοσύνη να μου αποστείλει «ιδίοις χερσί» μία πολύ σημαντική εργασία του πατρός του.

Read More ->>

Τό Άστρο της Βηθλεέμ

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος
Τό Άστρο της Βηθλεέμ
Η Γέννησις.

Εκεί που η Επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήση ένα καινοφανές και παγκόσμιο φαινόμενο. Τι λέγουν οι Έλληνες αστρονόμοι!..«ίδόντες δε τον αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλη ν σφόδραν»

(Ματθ. 2,10)

Χριστούγεννα του 2004, ξημερώνοντας το 2005 μετά Χριστόν!...

Για μια ακόμη φορά οι καμπάνες της χριστιανοσύνης θα σημάνουν χαρμόσυνα για να αναγγείλουν την Θεανθρώπινη γέννηση και την «επί γης ειρήνη»!Για μια ακόμη φορά , παρά το γεγονός ότι η ανθρωπότητα διέρχεται μια από τις πλέον κρίσιμες στιγμές του βίου της, οι άνθρωποι θα στρέψουν για λίγο το βλέμμα τους στο αστέρι της Βηθλεέμ , ενθυμούμενοι τα λόγια του Ευαγγελίου, όπως ακριβώς τα περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος:

«Του δε Ιησού γεννηθέντος εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας εν ημέραις Ηρώδου του βασιλέως, ιδού Μάγον από Ανατολών παρεγένοντο εις Ιεροσόλυμα λέγοντες' πού εστίν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων ; Είδομεν γαρ αυτού τον αστέρα εν τη Ανατολή και ήλθομεν προσκυνήσω αυτώ» (Ματθ. 2, 12)

2005 μετά Χριστόν!..Κάποιοι θεοφοβούμενοι και κάποιοι άθεοι, κάποιοι χριστιανοί και κάποιοι αντίχριστοι, κάποιοι πιστοί και κάποιοι άπιστοι, θα θελήσουν να δώσουν πάλι τις επιστημονικές εξηγήσεις για το περιβόητο πλέον «Άστρον της Βηθλεέμ», για το οποίο πολλές φορές η Επιστήμη θέλησε να δώσει τα φώτα της, αλλά το σκότος της αγνοίας παρέμεινε ... θεόρατον!

Read More ->>

Ο Χριστός και η Παλαιά Διαθήκη

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος
Ο Χριστός και η Παλαιά Διαθήκη

Ο Ιησούς όχι μόνον είχε διαβάσει την Παλαιά Διαθήκη, αλλά μπορούσε να δίδη τις πιο κατάλληλες απαντήσεις σε όποιον αμφισβητούσε τον Νόμο του Θεού και προσπαθούσε να μυκτηρίση τον Κύριον!..ΕΙΧΑ την ευκαιρία να διαβάσω με μίαν ξεχωριστή χαρά και ικανοποίηση ένα άρθρο του Richard France με τίτλο «Ο Ιησούς Χριστός και η Βίβλος», που βρήκα δημοσιευμένο μέσα στο «Εκπληκτικό εγχειρίδιο της Βίβλου».Ομολογώ ότι δεν έχω τον χώρο να φιλοξενήσω ολόκληρο το άρθρο, που είναι τόσο σημαντικό και παράλληλα τόσο απλοϊκά γραμμένο για να πείση και τον κάθε δυσπνστούντα. Θα φροντίσω, όμως, όσο μου το επιτρέπει αυτή η σελίδα, να καταγράψω εν συντομία τις πιο σημαντικές επισημάνσεις του εν λόγω επιστήμονος με την ελπίδα ότι θα συμβάλω κι εγώ στην μέθεξη ενός τόσο απλοϊκού και παράλληλα τόσο σημαντικού θέματος.

Γράφει, λοιπόν, ο Richard France:«Ως Χριστιανός, θέλω να ακολουθώ τον Ιησού Χριστό. Θέλω να κάνω ό,τι Εκείνος είπε, να πηγαίνω όπου με οδηγεί, να ακολουθώ το παράδειγμα Του, να μπω μέσα στη ζωή που Εκείνος προσφέρει.Για να γίνει αυτό πρέπει να διαβάσω τις αφηγήσεις εκείνων που Τον γνώρισαν και Τον είδαν. Ανακαλύπτω ότι Εκείνος είπε πως είναι η αποκάλυψη του Ίδιου του θεού, ο Ένας που μας δείχνει με τι μοιάζει ο Θεός. Κι ακόμα, ανακαλύπτω ότι Εκείνος είναι το απαύγασμα των αιώνιων αποκαλύψεων του Θεού που αναφέρονταν σε γραπτά κείμενα αιώνες πριν από τον Ερχομό Του.

Read More ->>

Η ταυτότητα του Ιησού Χριστού απο Γλωσικής και Εθνικής πλευράς

Έλληνες τής Βίβλου

Αγγελος Σακέτος

Η ταυτότητα του Ιησού Χριστού απο Γλωσικής και Εθνικής πλευράς

Υπό Δρα Θεοχάρη Μιχ. Προβατάκη Διευθυντού Υπουργείου Πολιτισμού

Ο ισχυρισμός ενίων Ελλήνων επιστημόνων1 όπως και άλλων πολλών ξένων ερευνητών2 ότι η Αραμαϊκή γλώσσα ήταν η μητρική γλώσσα των Ιουδαίων και επομένως και του Ιησού Χριστού, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως βεβαιώνουν η προσεκτική μελέτη της Καινής Διαθήκης τόσο, όσο και πολλά συγκριτικά και λοιπά στοιχεία και μαρτυρίες. Αδιάσειστα δηλ. ιστορικά, αγιογραφικά και γλωσσολογικά επιχειρήματα βεβαιώνουν κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι μητρική γλώσσα των συγχρόνων του Χριστού Εβραίων που κατοικούσαν στη Βόρεια Παλαιστίνη δηλ. τις περιοχές Σαμάρειας, Περαίας και Γαλιλαίας ήταν η Κοινή Ελληνική χωρίς όμως να αρνηθούμε ότι ο Ιησού γνώριζε κοα την Αραμαϊκή ως δευτέρα γλώσσα. Φυσικά είναι άτοπο να συζητούμε για τη μητρική γλώσσα του Χριστού αφού ως Υιός του Θεού και χάρις στη Θεία Του Φύση και την πανγνωσία Του, μπορούσε να ομιλεί όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων. Όμως εκείνο που είναι εύλογο, χρήσιμο αλλά και επίκαιρο είναι να μάθουμε ποια ήταν η γλώσσα που μεταχειριζόταν ο Ιησούς Χριστός στις καθημερινές του σχέσεις με τους κατοίκους κυρίως της Γαλιλαίας, της Περαίας και της Σαμάρειας, τους οποίους συναναστράφηκε έζησε και δίδαξε όπως χαρακτηριστικά σημειώνει στις ερωταποκρίσεις του ο διακεκριμένος Βυζαντινολόγος και σοφός καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Τσιρπανλή.

Read More ->>

Η Παναγία και ο Ελληνισμός

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος
Η Παναγία και ο Ελληνισμός

Πώς και γιατί ο Ελληνικός λαός τρέφει τόση μεγάλη εμπιστοσύνη και ιερόν πάθος απέναντι του προσώπου της Αειπάρθενου Μαρίας μας και ποια ακριβώς τα κίνητρα τα οποία οδηγούν τους πιστούς εις παρηγοριάν και προσκύνησιν της ιερός και σεπτής εικόνας της Μητρός του Κυρίου μας!..

ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ετών, όταν είχε κυκλοφορηθή το βιβλίο μας: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός

Χριστιανισμός», πολλοί αναγνώστες όλων των κοινωνικών βαθμιδών και τάξεων, είχαν την ευγενική καλοσύνη να υποδεχθούν το βιβλίο αυτό μ£ υπέρμετρη αγάπη και σεβασμό. Μάλιστα, δεν ήσαν λίγοι εκείνοι οι οποίοι έπσευσαν να μου γράψουν θερμότατα λόγια για τις προσπάθειες που καταβάλλει ο γράφων στην συνέχιση της διαχρονικής πορείας Ελληνισμού καν Χριστιανισμού ως δύο μεγεθών που επί αιώνες τώρα συνοδοιπορούν στην αιωνιότητα και ίσως μέχρι το τέλος της ιστορίας του ανθρώπου.Επειδή, λοιπόν, πολλοί θέλησαν να επανέλθουμε στο θέμα των σχέσεων της Μητρός του Κυρίου μας με τον Ελληνισμό, αυτός και ο λόγος που αναδημοσιεύω το άρθρο μου για τις σχέσεις της Παρθένου Αθηνάς και της Αειπάρθενου Μρίας, καθώς και τις ερωταπαντήσεις που είχα με τον κοσμαγάπητο Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Μεταλληνό πάνω στις σχέσεις της Παναγίας μας με τον Ελληνισμό:

Read More ->>

Οι σχέσεις της αειπαρθένου Μαρίας με τόν Ελληνισμό

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος
Οι σχέσεις της αειπαρθένου Μαρίας με τόν Ελληνισμό

Οι προβληματισμοί του πατρός Γεωργίου Μεταλληνοί και του Αγγέλου Σακκέτου ως προς το πρόσωπον της Μητρός του Κυρίου μας σε σχέση με τους Έλληνες και τον Ελληνισμό και οι ερωταπαντήσεις, που διαφωτίζουν πολλές πτυχές του πανσέπτου και ιερού προσώπου της Παναγίας μας.

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ του 2004, πολλοί αναγνώστες και τηλεθεατές έκαναν στον γράφοντα διάφορες ερωτήσεις σχετικώς με το πρόσωπον της Αειπάρθενου Μαρίας . Επειδή η σιωπή δεν είναι πάντοτε χρυσός, φροντίσαμε να ικανοποιήσουμε την περιέργειαν πολλών φίλων.

Ας παρακολουθήσουμε το θέμα με τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις, ποτ) δόθηκαν για το θέμα των σχέσεων Παναγίας και Ελληνισμού:

Κύριε Σακκέτο, όπως όλοι οι Έλληνες, στις δύσκολες στιγμές μας, επικαλούμεθα την Παναγία μας και Μητέρα του Ιησού Χριστού μας. Μήπως μπορείτε να μας δώσετε ορισμένα στοιχεία για τις όποιες σχέσεις της Αειπάρθενου Μαρίας με το ελληνικό στοιχείο;

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: Δεν είναι κάτι κρυφό. Πριν λίγο καιρό, σε ένα χριστιανικό και δημοκρατικότατο διάλογο, που είχαμε, μέσω των στηλών των εφημερίδων, με τον κοσμαγάπητο Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Μεταλληνό, θίξαμε και αυτό το θέμα. Δράττομαι αυτής της ευκαιρίας να δημοσιεύσω κι εδώ τις ερωταπαντήσεις αυτού του διαλόγου, που θαρρώ θα φανή χρήσιμος σε όλους τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες:

Read More ->>

Από τήν Παλαιστίνη στήν Ελλάδα

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος
Από τήν Παλαιστίνη στήν Ελλάδα

Τι υποστηρίζουν ξένοι ερευνητές σχετικώς με τα ταξίδια που έκαναν οι ναυτικοί μας την εποχή που ο Χριστιανισμός δίΒδίδετο εις την Μεσόγειο και σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο!..

Χωρίς αμφιβολία οι αρχαίοι μας πρόγονοι ως εμπορικός λαός, πέραν των άλλων έκανε και μεγάλα ταξίδια σε διάφορα μέρη του τότε γνωστού κόσμου προ και μετά την εποχή του Ιησού Χριστού.

Θα ήταν, λοιπόν, μία μεγάλη παράλειψίς μας εάν αποσιωπούσαμε ορισμένα βασικά στοιχεία από μία μελέτη του Καθηγητού W. Stehcer*, η οποία δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά «Συναντήσεως 1999» υπό τον γενικόν τίτλον «ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ ΜΕΛΙΤΗ», σε επιμέλεια του Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού και τα οποία εξέδωσε η Ιερά Μητρόπολις Κεφαλληνίας.

Αξίζει τον κόπο να την διαβάσουμε:

«Πολύ αξιότιμοι εκπρόσωποι των Εκκλησιαστικών και Πολιτικών φορέων, πολύ αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι!

Read More ->>

Ο Στέφανος τής Δόξης

Έλληνες τής Βίβλου
Αγγελος Σακέτος
Ο Στέφανος τής Δόξης

Η μεγαλύτερη απόδειξις του γεγονότος ότι η Εκκλησία μας είχε κατά νουν την ιδέαν του ολυμπισμού, επιβεβαιώνεται από το γεγονός, ότι ο στέφανος της ολυμπιακής νίκης περνάει εις την χριστιανικήν πίστνν ως στέφανος του μαρτυρίου, πράγμα που δεικνύει την θείαν επιβράβευσήν του μάρτυρος Χριστιανού, που όχι μόνον φορά τον στέφανον της δόξης, αλλά, ίσως, και το φωτοστέφανον της αγιοσύνης αυτού! Γράφει, για παράδειγμα, ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (; + 220 μ.Χ): «και ο εις στέφανος υψηλότερος υπήρχεν των ετέρων δύο στεφάνων' οι δε στέφανοι εκαλούντο στέφανοι μαρτυρίας, και είχεν ο ανήρ εν τη χειρί αυτού κάλαμον χρυσούν'...» (Διαθήκη του Πατριάρχου Αβραάμ 10, 17). Αλλά και ο Γρηγόριος ο Νύσσης (331400 μ.Χ.) λέγει σε μία αποστροφή των λόγων του: « επεί ουν τέλος παντός αγώνος η νίκη γίνεται, προς ην βλέποντες οι προς τους αγώνας αποδυόμενοι της αθλήσεως άπτονται» (Εις τας επιγραφάς των Ψαλμών, τόμος 5, κεφάλαιο 24, στίχος 3).

Read More ->>