Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΕΡΡΩΝ & ΝΙΓΡΙΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Εις ευλογίαν

Με ιδιαίτερη χαρά προλογίζω, κατόπιν της ευγενικής και φιλαδέλφου παρακλήσεως των φιλοκάλων και φιλοθένων πατέρου του ιερού κελλίου Αγ. Γεωργίου Σκουρταίων Αγ. Όρους, το άνα χείρας ψυχωφελές εγχειρίδιον με τίτλον «Εγκωμιαστικός λόγος του Αγίου Ανδρέου Κρήτης εις τον Άγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον τον Τροπαιοφόρον. Ερμηνεία Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου».

Η έκδοσις ενός πνευματικού πονήματος, αποπνέοντος μάλιστα την παραδείσιον ευωδίαν της αγίας ορθοδόξου πίστεώς μας, όπως την εβίωσαν κατά τρόπον αυθεντικόν οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, προσφέρει ανεκτίμητον βοήθειαν στον καθημερινό αγώνα ενός εκάστου εξ ημών να βαδίσουμε με πιστότητα και υπομονή στα αιματοπότιστα ίχνη του Κυρίου μας και των αγίων Του σε χρόνους πνευματικώς αφυδατωμένους και απαράκλητους.

Read More ->>

Εγκωμιαστικός λόγος Εις Αγιον Γεώργιον Τροπαιοφόρον Εισαγωγή

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον

Εισαγωγή

Ο παρών εγκωμιαστικός λόγος προς τον Άγιον Γεώργιον έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Ο Άγιος Ανδρέας έκπληκτος μπροστά στο μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου τον εγκωμιάζει με λόγους θαυμασίους, κάνοντας μία προσπάθεια ν΄αναδείξει το ψυχικό μεγαλείο του Αγίου. Ακούσια όμως αφήνει να φανεί και ο δικός του ψυχικός πλούτος. Στη συνέχεια ακολουθεί ο Άγιος Νικόδημος που από αγάπη για τον πλησίον, για να δώσει καθαρή ευαγγελική τροφή, μεταφέρει στη γλώσσα της εποχής του το λόγο του Αγίου Ανδρέα. Η μεταφορά αυτή όμως είναι διαποτισμένη και με την δική του αγιότητα. Δίνει στο κείμενο ένα νέον παλμό, μία νέα ζωντάνια, χωρίς να παραμερίζονται ούτε ο εγκωμιαζόμενος Άγιος, ούτε και ο Άγιος Ανδρέας που συνέταξε το εγκώμιο. Έχουμε λοιπόν τρία πρόσωπα συγκεντρωμένα επι το αυτό, γύρω από έναν άξονα, το πρόσωπο του Χριστού.

Ο δε λόγος του Κυρίου, ότι, «ου γαρ εισιν δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμι εν μέσω αυτών» (Ματθ. ι8, 20), αποδεικνύει την  ιδιαίτερη χάρη αυτού του κειμένου. Είναι μία θαυμάσια εισαγωγή στην κοινωνία των Αγίων, εκεί που όλα τείνουν και κινούνται γύρω από τον Χριστό, εκεί που κάθε αγιασμένος νους, νευρούμενος από το θυμικό τόνο και πυρακτωμένος από τον ακρότατο πόθο της επιθυμίας, γίνεται όλος οφθαλμός εντρυφώντας στη δόξα του προσώπου του Χριστού. Όλοι οι λόγοι αυτού του εγκωμίου οδηγούν, αλλά και χειραγωγούνται από τον οικοδεσπότη της κοινωνίας της αγάπης, αυτόν τον «μονώτατον» Λόγον. Ο Χριστός δορυφορούμενος από τον μεγαλομάρτυρα Γεώργιον, τον Άγιον Ανδρέα και τον Άγιον Νικόδημον μας καλεί προς το δείπνο της Βασιλείας Του. Η παρούσα έκδοση του κειμένου αποσκοπεί στην μετάδοση της γεύσεως αυτής της κοινωνίας των Αγίων.

Read More ->>

Πάντοτε μέν, καί πάντων των άλλων Αγίων Μαρτύρων, αί έορταί είναι λαμπραί

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον

Πάντοτε μέν, καί πάντων των άλλων Αγίων Μαρτύρων, αί έορταί είναι λαμπραί

Πάντοτε μεν, και πάντων των άλλων Αγίων Μαρτύρων, αι εορταί είναι λαμπραί και επίσημαι ˙  λαμπροτέρα όμως και επισημοτέρα είναι η σήμερον εορταζομένη εορτή, Γεωργίου του ενδόξου μεγαλομάρτυρος  ˙  διότι η τούτου παρούσα πανήγυρις, όχι μόνον φέρει εις τον εαυτό της την μίμησιν του πάθους του Κυρίου, και στολίζεται με τους αθλητικούς αγώνας του Μάρτυρος, και λαμπρύνεται με της ανοίξεως τα κάλλη και χάριτας, αλλά και προς τούτοις, έχει εις τον εαυτόν της, την μίμησιν του πάθους του Κυρίου, και στολίζεται με τους αθλητικούς αγώνας του Μάρτυρος, και λαμπρύνεται με της ανοίξεως τα κάλλη και χάριτας, αλλά και προς τούτοις, έχει εις τον εαυτόν της, την λαμπρότητα των δύο μεγάλων και Δεσποτικών εορτών, της Αναστάσεως λέγω και της Αναλήψεως, και ευρίσκεται ωσάν σελήνη λαμπρά, αναμεταξύ δύο ηλίων, με τας ακτίνας των οποίων και από τα δύο μέρη λαμπρύνεται ˙   και έτσι με τας ιδίας ακτίνας όπου εκείθεν λαμβάνει, καταυγάζει χριστομιμήτως τον κόσμον άπαντα ˙  η μεν γαρ Δεσποτική εορτή του σωτηρίου πάθους, και της λαμπροφόρου και πανεόρτου Αναστάσεως του Ιησού Χριστού του αληθινού Θεού, και Υιού του Θεού του αρχηγού όλων των μαρτύρων του 

Read More ->>

Γεώργιος τό καρποφόρον κλήμα τής αληθινής αμπέλου

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον
Γεώργιος τό καρποφόρον κλήμα τής αληθινής αμπέλου

 Γεώργιος, το ευωδέστατον περιβόλι μέσα εις το οποίον της ευσεβείας τα άνθη πλουσίως εβλάστησαν, και από το οποίον συνάζονται υπο των νοητών μελισσίων τα γλυκέα κηρόμελα, των οποίων η γλυκύτης είναι ίασις ψυχής, ως είπεν ο παροιμιαστής. Γεώργιος το εύχρηστον δένδρον, το πεφυτευμένον κοντά εις τους ποταμούς του Αγίου Πνεύματος, και πάντοτε χλοάζοντα έχον τα φύλλα, και φέρον ωρίμους της αρετής καρπούς, εις ψυχικήν αύξησιν εκείνων οπού τους τρώγουσιν, ως λέγει ο ψαλμωδός. Γεώργιος, το καρποφόρον κλήμα της αληθινής αμπέλου, ως είπεν ο Κύριος, του οποίου γεωργός είναι ο Πατήρ ο ουράνιος όστις γεωργεί δι΄αυτού εις ημάς πνευματικήν ευφροσύνην, εις ιατρείαν παθών και ψυχής και σώματος ανακαινισμόν. Γεώργιος, η των θείων υδάτων πηγή, από την οποίαν ποτιζομένη κάθε ψυχή κεχερσωμένη, γεωργείται και καρποφορεί πίστιν, ελπίδα και αγάπην, την τριπόθητον τριάδα των θεολογικών αρετών. Γεώργιος, ο γεωργός των θεϊκών νοημάτων, και του Θεού το γεώργιον, εις το οποίον εγεωργήθη η χάρις της ευσεβείας, και των θαυμάτων τα πλήθη.

Read More ->>

«Θεοί, οί τόν ούρανόν καί τήν γην ούκ έποίησαν άπωλέσθωσαν» ·

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον

«Θεοί, οί τόν ούρανόν καί τήν γην ούκ έποίησαν άπωλέσθωσαν» ·

Εστέκετο λοιπόν ο γενναίος του Χριστού αθλητής Γεώργιος, τον μεν Χριστόν ομολογών Θεόν, με λαμπράν και δυνατήν φωνήν, τους δε υπ΄αυτών προσκυνουμένους θεούς, ονομάζων δαίμονας, και τους αυτούς προσκυνούντας, καλών πλανομένους και μεθυσμένους, και αισχρολογούντας περισσότερον, παρά ομολογούντας Θεόν. Εστέκετο επιστομίζων τους βλασφημούντας, και πάντας παρακινών, εις μετάνοιαν, και εις την του μόνου αληθινού Θεού επίγνωσιν, και τέλος πάντων, ο Γεώργιος εστέκετο φωνάζων εκείνο το προφητικόν λόγιον του Ιερεμίου «Θεοί, οι τον ουρανόν και την γην ουκ εποίησαν απωλέσθωσαν» ˙  ταύτα ακούσαντες οι των ειδώλων προσκυνηταί, κάθε είδος δολιότητος εμηχανεύθησαν, τον του Χριστού αθλητήν δοκιμάζοντες, και τι δεν έλεγον οι μιαροί; ή τι δεν εμεταχειρίζοντο; Ποτέ μεν, με κολακείας, ωσάν με λάδι, τους λόγους αυτών απαλύνοντες ˙  ποτέ δε, με γυμνάς τας σαΐτας τον φοβερισμόν τους, τον Γεώργιο ετόξευον ˙  και άλλοτε μεν, καθ΄υπόκρισιν επαίνουν την του Γεωργίου σύνεσιν και ευγένειαν, και την εις τους πολέμους ανδρίαν του ˙  άλλοτε δε, εσυμπόνουν την νεότητά του, και τον εσυμβούλευον να μη προκρίνη ανόητα, αντί της γλυκείας ταύτης ζωής, τον άωρον θάνατον.

Read More ->>

«Εύλογητός Κύριος είπών, ός ούκ έδωκεν ήμάς είς θήραν τοϊς όδοΰσιν αυτών»

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον
«Εύλογητός Κύριος είπών, ός ούκ έδωκεν ήμάς είς θήραν τοϊς όδοΰσιν αυτών»

«Ευλογητός Κύριος ειπών, ος ουκ έδωκεν ημάς εις θήραν τοις οδούσιν αυτών» 23  ˙  από εκεί θέλει μάθη και τούτο, ότι όχι μόνον δια την εδικήν του ωφέλειαν ο μάρτυς Γεώργιος εμαρτύρησεν, αλλά και δια την ωφέλειαν και σωτηρίαν άλλων πολλών, όπως δηλαδή δια του παραδείγματος του εποίησε μάρτυρας ˙  καθώς ήταν ο Ανατόλιος και Πρωτολέων οι στρατηλάται, οι τα εν τη αθλήσει του μάρτυρος γενόμενα θαύματα εκπλαγέντες, και την ανδρίαν αυτού μιμησάμενοι ˙  καθώς ήτον Γλυκέριος ο αοίδιμος, ο δια του θαύματος του γεγονότος εις τον βουν αυτού, ελευθερωθείς από την θρησκείαν των ειδώλων την άλογον ˙  και άλλοι πολλοί, τους οποίους ο μέγας Γεώργιος ανασπάσας από τον φάρυγγα το νοητού δράκοντος επρόσφερεν αυτούς τω Δεσπότη Χριστώ ως ευπρόσδεκτα και τέλεια θύματα. Και προς τούτοις όποιος αναγνώση το μαρτύριον του Αγίου, θέλει μάθη θαύματα μεγαλώτατα και εξαίσια, από τα οποία, άλλα μεν έγιναν με την προσευχήν του μάρτυρος, δια χάριν των πιστώς αυτά ζητησάντων, άλλα δε έγιναν παρ΄αυτού, δια τους απίστους οπού ταύτα εζήτησαν, καθώς εστάθη και το θαύμα εκείνο, το να αναστήση ο άγιος νεκρόν εκ του τάφου, εις έλεγχον μεν της αγνωσίας των ζητησάντων απίστων, εις επίγνωσιν δε της αληθεία ˙  ανίσως γαρ και είχον οφθαλμούς και ανθρωπίνην σύνεσιν, οι ιδόντες το τοιούτον θαυμάσιον, έπρεπε να γνωρίσουν τον αληθή Θεόν

Read More ->>

Ή τι άλλο είναι των στεφάνων τούτων του Αθλητού ενδοξώτερον;

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον

Ή τι άλλο είναι των στεφάνων τούτων του Αθλητού ενδοξώτερον;

Ή τι άλλο είναι των στεφάνων τούτων του Αθλητού ενδοξώτερον; Αύτη είναι του σοφού Στρατηγού η παράταξις και ο πόλεμος ˙   τόση μεγάλη είναι η της ελεημοσύνης βοήθεια ˙  ταύτα είναι του μεγάλου τρισαριστέως τα νικητήρια ˙  τοιαύτα είναι τα νοητά κούρση οπού με την άθλησίν του εκούρσευσεν  ˙  έτζι ο εν σώματι των ασωμάτων διάβολον εθανάτωσε. Κάμνωντας αυτόν να χασομερά μόνον πώς να φονεύση το σώμα του Γεωργίου, ο Γεώργιος εις τον καιρόν αυτόν, με την ψυχήν τον εφόνευσε. Κάμνωντάς τον να ελπίζη ότι έχει να τον κερδίση, αυτός του άρπασεν ακόμη και εκείνους οπού είχεν εις τον κόλπον του κερδημένους. Μιμητής γαρ ήτον ο Γεώργιος του Ιησού Χριστού, ο οποίος με το πρόβλημα της σαρκός, τον διάβολον εδελέασε, και φαινόμενος ότι φοβάται και παραιτείται τον θάνατον, με την παραίτησιν ταύτη, απάτησε τον εχθρόν, και έλαβε τούτον αιχμάλωτον. Δια τούτο όλον έχωντας ο Γεώργιος εγκάτοικον εις τον εαυτόν του τον Διδάσκαλον Κύριον, η αληθέστερον ειπείν, όλος ώντας εξεστηκώς εις τον Χριστόν ˙

Read More ->>

Χριστός ο μόνος Παμβασιλεύς

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον
Χριστός ο μόνος Παμβασιλεύς

Ο δε Χριστός ο μόνος παμβασιλεύς και των άθλων του Γεωργίου έφορος και τελειωτής, με ασύγκριτον δόξαν τον αθλητήν εστεφάνωσεν, ανοίξας εις αυτόν την ουράνιον βασιλείαν του, τότε και ο διάβολος βλέπωντας την τόσην δόξαν του μάρτυρος, εθυμώθη και ηγριώθη, και τα κέντρα του φθόνου οπού προς τον άγιον είχεν εσύντριψε ˙  και ως λέγει ο Δαυΐδ τους οδόντας αυτού βρύχων, ετάκη και ανέλυσεν όλος, και την αποτυχίαν της επιθυμίας του έκλαιε, και τη αληθεία τότε ήτον να ιδή τινάς ένα θέαμα καινόν και παράδοξον. Να βλέπη τον σοφώτατον εκείνον δράκοντα, οπού καυχάται εναντίον πάσης σαρκός και σώματος, εκείνον οπού υπεραίρεται και μεγαλορρημονεί, και λέγει τα εν τω προφήτη Ησαΐα γεγραμμένα, «εγώ με την δύναμίν μου, και με την γνώσιν μου θέλω αφανίσω τα όρια των Εθνών ˙  εγώ θέλω κρατήσω εις το χέρι μου όλην την οικουμένην, ωσάν μίαν παραμικράν  φωλέαν ενός πετεινού ˙  εγώ θέλω σηκώσω όλα όσα εις την οικουμένην ευρίσκονται, ωσάν τα ούρια αυτά οπού εις την φωλέαν τους αφίνουν τα πουλία, ως άχρηστα» 27 

Read More ->>

«Γρηγορεΐτε καί προσεύχεσθε ϊνα μή είσέλθητε είς πειρασμόν»

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον

«Γρηγορεΐτε καί προσεύχεσθε ϊνα μή είσέλθητε είς πειρασμόν»

«Γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν» ˙ το δε να γρηγορή τινας και να προσεύχετα, άλλο δεν θέλει να ειπή, παρά το να γνωρίζωμεν την εδική μας ασθένειαν, και παντοτινά να επικαλούμεθα την θείαν βοήθειαν. Ο κορυφαίος Πέτρος υποσχόμενος να αποθάνη δια τον Κύριον, και μη ζητήσας την του Κυρίου βοήθειαν, εμπιστευθείς εις την προθυμίαν του πνεύματός του εφάνη η ασθένεια της σαρκός του νικήτρια της προθυμίας του πνεύματός του, δια τούτο και ο Κύριος προς αυτόν αποτεινώσας τον λόγον, έλεγε,

«Γρηγορείτε και προσεύχεσθε ίνα μη εισέλθητε εις πειραμόν, το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σάρξ ασθενής» 46 , και χρεία είναι εις εσάς της εδικής μου βοηθείας. Αυτόν λοιπόν τον Κύριον ημών Ιησού Χριστόν ας επικαλούμεθα και ημείς εις όλας τας περιστάσεις και ανάγκας μας σωτήρα και λυτρωτήν μας, δια μέσου του σήμερον εορταζομένου περιδόξου αοιδίμου και αληθώς τροπαιοφόρου, και καλλινίκου μάρτυρος Γεωργίου, παρακαλούντες να γίνεται το θέλημά του και εις ημάς, καθώς γίνεται και εις τους ουρανούς, δια να είναι ένα και το αυτό φρόνημα και η διάθεσις προς αυτόν, τόσον ημών των επιγείων ανθρώπων, όσον και των ουρανίων αγγέλων ˙  και ούτω να πληρούται εις ημάς η θεία αυτού προς τον Πατέρα φωνή, την οποίαν ενώνωντας ημάς πάντας προς τον Θεόν, έλεγεν, «ίνα καθώς εγώ και συ Πάτερ έν εσμέν ˙  και αυτοί εν ημίν έν ώσιν ˙  εγώ εν αυτοίς, και συ εν εμοί ˙ ίνα ώσι τετελειωμένοι εις έν» 47 , δηλαδή εις ένα θεϊκόν φρόνημα.

Read More ->>

Στιχηρά προσόμοια

Εγκωμιαστικός λόγος Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Είς τόν Αγιον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον Τροπαιοφόρον

Στιχηρά προσόμοια

Στιχηρά προσόμοια εις τον άγιον μεγαλομάρτυρα του Χριστού Γεώργιον ˙  ψαλλόμενα εις την λιτήν το κάθε σάββατον εσπέρας ˙  λέγεται δε πρώτον το θεοτόκιον, κατά τον ήχον ˙  είτα τα προσόμοια του αγίου Δόξα το ιδιόμελον και νυν, θεοτόκιον ˙ το δογματικόν του τυχόντος ήχου ει δε εστίν αγίου μνήμη, έχων λιτήν, ψάλλεται πρώτον το στιχηρόν του αγίου, και ούτως τα ιδιόμελα του εορταζομένου αγίου ˙  Δόξα του αυτού και νυν, θεοτοκίον.

Προσόμοια του αγίου. Ήχος α΄.

Των ουρανίων ταγμάτων το αγαλλίαμα ˙  των επι γης ανθρώπων κραταιά προστασία ˙  άχραντε παρθένε σώσον ημάς του εις σε καταφεύγοντας ˙ ότι εν σοι τας ελπίδας μετά Θεόν, Θεοτόκε ανεθέμεθα.

Του αγίου, στίχ. Άγιε του Θεού ˙

Της αληθείας τα έαρ πάσιν επέστη φαιδρώς ˙ και καινουργεί την κτίσιν, ευσεβεί επιγνώσει ˙  Χριστού του ζωοδότου, όθεν και γαρ, φωτισθείς την διάνοιαν ˙  ο αθλητής του Κυρίου την των εχθρών ˙  κατεπάτησεν απόνοιαν.

Στίχος: Δίκαιος ως φοίνιξ ανθήσει.

Αθλητικώς συνεπλάκης, τοις παλαμναίοις εχθροίς ˙  τη του Χριστού αγάπη, πτερωθείς τη καρδία ˙ Γεώργιε τρισμάκαρ ˙ όθεν ημίν, τερατουργείς τα ιάματα ˙ και ως εκ κρίνη εκχέεις πόμα ζωής, τοις διψώσι τα ιάματα.

Read More ->>

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Αργά βαδίζει ο Χριστός

Αργά βαδίζει ο Χριστός

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς 

Πρόλογος των Εκδοτών

Πίνακας Περιεχομένων

Ή έκδοση στά Ελληνικά των έργων του αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς αποτελεί τιμή καί εύλογία γιά τίς 'Εκδόσεις Έν πλω. "Οχι μόνο γιατί ό άγιος Νικόλαος είναι ένας άγιος μέ θεολογική βαθύτητα καί οικουμενικό κύρος, αλλά καί γιατί αύτός καθαυτός ό λόγος του αποτελεί μιά πολυεπίπεδη μύηση σέ ένα κόσμο χάριτος καί άλήθειας.Όπως οί σταγόνες της βροχής πέφτουν από τόν ούρανό 'ίδιες παντού, άλλά τό έδαφος πού τίς δέχεται παρουσιάζει ποικιλία μορφολογίας, έτσι συμβαίνει καί μέ τή χάρη τού Θεού στούς άγιους: είναι'ίδιας ποιότητας γιά όλους, όμως κάθε άγιος παρουσιάζει  τά  δικά  του  ξεχωριστά,  προσωπικά  ιδιώματα,πού  ή  χάρις άναδεικνύει καί στιλβώνει μέ τό φώς καί τή λαμπρότητά της. Κι έτσι, κάθε άγιος έχει τόν ιδιαίτερο χαρακτήρα καί τήν ιδιαίτερη ομορφιά του -στόν ένα λαμποκοπά τό τάδε χάρισμα, στόν άλλο τό δείνα. Ό άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς συγκεντρώνει στό πρόσωπο του τέτοια χαρίσματα καί ιδιώματα, πού δέν θά ήταν ύπερβολή νά τόν χαρακτήριζε κανείς, σύγχρονο πατέρα της Εκκλησίας. Υπήρξε μεγάλος θεολόγος μέ βαθιά γνώση των θεολογικών καί φιλοσοφικών ρευμάτων της εποχής του- ποιμένας μέ ασίγαστη την έγνοια καί τη φροντίδα γιά τό ποίμνιο  του-  άνθρωπος  μέ  πλατιά  καλλιέργεια  καί  διεθνή  άκτινοβολία  σέ

ποικίλα περιβάλλοντα, θρησκευτικά καί μή· χριστιανός μέ βαθιά προσήλωση στήν εύαγγελική του αποστολή καί άσβεστο πόθο τών έσχάτων.

Read More ->>

Πρόλογος

Αγιου Νικολάου Βελιμίροβιτς 
Αργά βαδίζει ο Χριστός
Πρόλογος
Ο Χριστός βαδίζει άργά μέσα στήν Ιστορία. Αργά  σάν βαθύ ποτάμι, πού κάποιο παιδί θά τό νόμιζε ακίνητο, άλλά πού ό άνθρωπος δέν θά μποροοσε νά τοϋ φτιάξει φράγμα. Άργά σάν σιτάρι, πού σπέρνεις τύ φθινόπωρο καί τό χειμώνα νομίζεις δτι είναι νεκρό. Άκόμα δέν ήρθε ή άνοιξη γιά τόν σπόρο τού Χριστού. Ό δρόμος Του είναι δύσκολος. Γι' αύτύ βαδίζει άργά. Πορεύεται μέσα άπό λακκούβες  αίματος,  μέσα  άπό  τό  σκοτάδι  τών  άμαρτιών,  καί  μέσα  άπό  τά άγκάθια τών ληστών. Είναι στενός ό δρόμος Του καί πολλοί πεσμένοι άμαρτωλοί βρίσκονται στύν γκρεμύ καί στίς δυό πλευρές τοϋ δρόμου Του. Εκείνος πρέπει νά σκύβει καί στίς δυύ πλευρές, νά τούς σηκώνει καί νά τούς τραβά πίσω Του και νά περπατά πρός τά μπρός. Γι' αύτό βαδίζει άργά.Βαδίζει άργά, γιατί τό πλήρωμά Του είναι μακριά. Τό πλήρωμά Του εκτείνεται στά πέρατα τής ιστορίας καί ή θέση Του είναι στά έσχατα...Ό άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (1881-1956) ύπήρξε Επίσκοπος της 'Ορθόδοξης
Σέρβικης Εκκλησίας καί θεολόγος μέ οικουμενικό κύρος καί άκτινοβολία.Τόν Μάιο του 2003, ή 'Ιερά Σύνοδος της Όρθόδοξης Εκκλησίας της Σερβίας τόν διεκήρυξε "Αγιο καί τόν ενέταξε στό 'Αγιολόγιο της στίς 18 Μαρτίου (Κοίμηση) καί στίς 3 Μαΐου (Μεταφορά λειψάνων).

Read More ->>

Γιά οσους προσμένουν μέ ανυπομονησία τη Βασιλεία τού Χριστού

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Γιά οσους προσμένουν μέ ανυπομονησία τη Βασιλεία τού Χριστού

Λέγει αύτώ Σίμων Πέτρος· Κύριε, πού ύπάγεις;άττεκρίθη αύτώ ό Ιησούς· όπου έγώ ύπάγω, ού δύνασαί μοι νυν άκολουθησαι. ύστερον δέ ακολουθήσεις μοι. (Ίω. 13,36)

"Αργά περπατά ό Χριστός, άγαπητά άδέλφια. Προσέχει πού θά σταθεί τό άγιο πόδι Του, γιατί δέν θέλει νά σταθεί στό αίμα. Επιλέγει στενά σοκάκια στη γη, στενόχωρα,γιατί δέν μπορεί νά περπατά στήν πλατιά ιδιοκτησία της άμαρτίας. Ξεγλιστρά ανάμεσα στους ληστές, διαγκωνιζόμενος διαρκώς,γιατί πρέπει νά περάσει μπροστά. Έρχεται, φερ' ειπείν, ό Χριστός σέ μάς σάν φιλοξενούμενος καί μάς ρωτά: «Δείξτε μου δρόμο χωρίς αιμα,χωρίς άμαρτία καί χωρίς ληστές!»

Ποιά άπάντηση θά μπορούσαμε νά Του δώσουμε; Που θά βρίσκαμε δρόμο άξιο τού βαδίσματος Του; Έάν κόχλαζε όλο τό ξεραμένο αίμα άπό τή γη, ή γη θά παρουσίαζε έναν ώκεανό αίματος. Έάν άναβε φωτιά σέ κάθε μέρος ατιμασμένο άπό τήν άμαρτία,ή γή θά είχε μεταμορφωθεί σέ μία φλεγόμενη κόλαση. Έάν είχαν άναστηθεϊ όλοι οί νεκροί ληστές καί παρέλαυναν στή γή μαζί μέ τους ζωντανούς,ή γή θά ήταν ένα άδιάβατο δάσος άνθρώπινων σωμάτων.

Read More ->>

Εκκλησία και Επαναστατική Παιδαγωγική

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Εκκλησία και Επαναστατική Παιδαγωγική

"Ολοι  έμείς  θεωρούμε  τούς  εαυτούς  μας  άτομα,  ένώ  τους  άλλους μηδενικά. (Πούσκιν)

Η Εκκλησία τοϋ Χριστού άπό τήν άρχή  φέρει έπαναστατικό χαρακτήρα. Καί όσο πιό πολύ αύτή ή Εκκλησία, στό κύλισμα τής Ιστορίας, στεκόταν πιό κοντά στό ιδανικό τοϋ Χριστού,τόσο πιό φανερά έδειχνε αύτόν τόν έπαναστατικό της χαρακτήρα. Όποτε όμως ή Εκκλησία, σκεπασμένη άπό τήν άκαταμάχητη σκόνη ιού καιρού, στοιχιζόταν στή μακρά σειρά τών συνηθισμένων άνθρώπινων ιδρυμάτων,τό έπαναστατικό της χρώμα ξεθώριαζε. Στήν έπανάσταση βασισμένη, άπό τούς έπαναστάτες χτισμένη, στήν επαναστατικότητα τής άνθρωπότητας έδειξε ή Εκκλησία τήν πιό μεγάλη της λαμπρότητα. Ή χριστιανική παιδαγωγική είναι εξίσου έπαναστατική δσο καί ή χριστιανική Εκκλησία γενικά. Τό νά παιδαγωγεϊς σήμαινε πάντα,γιά τήν πραγματική χριστιανική Εκκλησία, επανάσταση. Όταν στήν Εκκλησία γίνεται λόγος περί άγωγής, γίνεται χωρίς αμφιβολία καί σύγχυση. Δέν συμβαίνει όμως τύ'ίδιο μέ τά σχολικά βιβλία περί παιδαγωγίας. Ή αγωγή στήν Εκκλησία μπορεί νά σημαίνει μόνο ένα πράγμα: έπανάσταση.

Read More ->>

Αγαπάτε τούς φίλους σας

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Αγαπάτε τούς φίλους σας
Γιά τούς άρχάριους στήν άγάπη

Ό φίλος σου αρπάζει καί έσύ δέν τόν ξεσκεπάζεις; Φοβάσαι τόν θυμό άκόμα καί δταν δίκαια τόν ξεσκεπάζεις; Ξεσκέπασε τον λοιπόν καί έκφρασε τήν άρνηση σου λόγω της αγάπης γιά τόν Χριστό, λόγω της άγάττης  γιά  εκείνον  τόν  φίλο  σου·  σταμάτησέ  τον,  έάν βαδίζει  στήν καταστροφή. Στή φιλοξενία καί στά όμορφα λόγια καί στήν κολακεία δέν βρίσκεται κάποια ιδιαίτερη πράξη άγάπης.

'Ιωάννου Χρυσοστόμου ('Ομιλία στην επιστολή πρός Έφεσίους,9,18)

Τί άξία έχει, άδελφοί μου, έάν μιλώ αιώνια γιά τύν Θεό καί ό Θεός αιώνια σιωπά; Μπορώ άραγε νά ύπερασπιστώ τό δίκαιο τοϋ Θεοΰ, έάν ό Θεός δέν τό θέσει ύπό

τήν προστασία Του; Μπορώ νά άποδείξω τόν Θεό στούς άθεους, έάν ό Θεός κρύβεται; Μπορώ νά άγαπώ τά παιδιά Του, έάν Αύτός είναι άδιάφορος άπέναντι στά παθήματά τους;

Οχι. Τίποτα άπό όλα αύτά δέν μπορώ. Οί λεξεις μου δέν έχουν φτερά γιά νά μπορούν νά ύψώσουν στόν Θεό όλους τούς πεσμένους καί ξεπεσμένους άπό τόν Θεό ούτε έχουν φωτιά γιά νά ζεστάνουν τίς παγωμένες καρδιές τών παιδιών έναντι τοϋ Πατέρα  τους.  Οί  λέξεις  μου  δέν  είναι  τίποτα,  άν  δέν  είναι  άπήχηση  καί έπανάληψη αύτοϋ πού ό Θεός μέ τή δική του δυνατή γλώσσα λέει. Τί είναι ό ψίθυρος στά βότσαλα τής άκτής μπροστά στό φοβερό βουητό τοϋ ώκεανοϋ; Έτσι είναι καί οί λέξεις μου άπέναντι στούς λόγους τοϋ Θεοϋ. Πώς μπορεί νά άκούσει κάποιος τόν ψίθυρο στά βότσαλα, τά σκεπασμένα άπό τόν άφρό τοϋ μανιώδους στοιχείου, όταν είναι κουφός μπροστά στό βουητό τοϋ ώκεανοϋ;

Read More ->>

Περί αναστάσεως νεκρών

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Περί αναστάσεως νεκρών
Γιά τούς φοβισμένους άπο τό θάνατο καί άπαράκλητους άπό τή ζωή

Δέν θά σέ δοξάζουν οί νεκροί. Κύριε, ούτε όλοι όσοι κατεβαίνουν στόν  'Άδη.

Άλλά έμεϊς οί ζώντες θά ευλογούμε τόν Κύριο άπό τώρα καί έως τούς αιώνες.

Ψαλμός 113,25-26

Εφόσον ή πεποίθηση στην αθανασία είναι τόσο απαραίτητη γιά τήν ύπαρξη τού άνθρωπου, τότε οπωσδήποτε αύτη είναι καί ή φυσική κατάσταση τής άνθρωπότητας, καί έάν είναι έτσι, τότε καί ή 'ίδια ή αθανασία της ψυχής τού άνθρώπου ύπάρχει άναμφισβήτητα. Μέ μία λέξη, ή 'ιδέα περί άθανασίας είναι ή ϊδια ή ζωή, ή ζωντανή ζωή, ή τελική της μορφή καί ή κύρια πηγή τής άλήθειας καί τής όρθής γνώσης γιά τήν άνθρωπότητα. Ή ότγάττη πρός τήν άνθρωπότητα είναι τελείως αδιανόητη καί τελείως αδύνατη χωρίς τήν πίστη στήν αθανασία τής ψυχής τού άνθρώπου.

Ντοστογιέβσκι

Read More ->>

Σε ποιόν ανήκει η γή;

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Σε ποιόν ανήκει η γή;
Γιά όσους αντιδικούν περί γης

Ή γη είναι τού Θεου καί ο,τι είναι έπάνω της. Ψαλμ.23,1

Εάν κάποιος άπό μάς τούς θνητούς, άγαπητά άδέλφια, σηκωνόταν στό ύψος τού Θεού,  μόνο  γιά  είκοσιτέσσερις  ώρες,  καί  παρατηρούσε  τή  ζωή  όλων  τών άνθρώπων στή γή, θά έπρεπε δώδεκα ώρες νά γελά καί δώδεκα ώρες νά κλαίει. Άφοΰ οί άνθρωποι είναι μέ τό μισό τής ζωής τους γελοίοι, μέ τό μισό θλιβεροί. Καί όταν ι ίναι γελοίοι, δέν καταλαβαίνουν πόσο θλιβεροί είναι,ένώ όταν είναι θλιβεροί,δέν καταλαβαίνουν πόσο γελοίοι είναι. Είναι γελοίοι οί άνθρωποι όταν δίνουν ύπερβολική σημασία στή σοφία τους, στόν πλούτο καί στήν εύτυχία· είναι θλιβεροί  όταν  απελπίζονται  έξαιτίας  τής  φτώχειας  καί  τής  άδικίας  καί  τοϋ θανάτου. Είναι γελοίοι όταν καμώνονται τά παλικάρια καί άπειλοϋν τόν ουρανό μέ τή δόναμή τους, είναι θλιβεροί όταν ριγμένοι καί καταπατημένοι ρίχνουν τή στάχτη στό κεφάλι τους καί μοιρολογούν: «Μακάρια είναι τά σκουλήκια καί τά μυρμήγκια κάτω άπό τά πόδια μας, άφοϋ αύτά μπορούν νά ύποφέρουν καί σωπαίνουν»! Είναι γελοίοι οί άνθρωποι στήν ειρήνη καί θλιβεροί στόν πόλεμο. Γελοίοι ώς άφέντες καί θλιβεροί ώς ύπηρέτες. Όμως, σέ τίποτα δέν είναι οί άνθρωποι τόσο γελοίοι ούτε τόσο θλιβεροί όπως στή μεγάλη δίκη περί τού σέ ποιόν άνήκει ή γή;

Read More ->>

Η τραγωδία τής πίστης

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγιου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Η τραγωδία τής πίστης

Οπως ένα εύγενές φυτό στη μέση τών ζιζανίων αγωνίζεται νά βγει στό φώς, έτσι καί μία ευγενική σκέψη αγωνίζεται γιά τήν έπιβίωσή της καί τήν άνόψωσή της έπάνω άπό τά ζιζάνια τών άγενών σκέψεων,τών χαμηλών καί τών βρόμικων.

Κτσι τελικά αγωνίζεται μέσα μας καί κάθε εόγενική κίνηση τής καρδιάς, άγωνίζεται έναντίων τών παθών, πού τείνουν μέ τό αίμα νά τή βυθίσουν καί νά τήν πνίξουν. Καί τί είναι πίστη, άγαπητά άδέλ-φια, παρά μιά εύγενική σκέψη, πού προκαλεί τίς ευγενικές κινήσεις τής καρδιάς;

Δέν ύπάρχει πιό εύγενική σκέψη άπύ τή σκέψη   περί Θεού, ούτε μπορεί νά ύπάρχει πιο εύγενικό αίσθημα άπό έκείνο πού ένας άνθρωπος αίσθάνεται όταν σκέφτεται τόν Θεό. Όμως, όσο μία σκέψη είναι πιό λεπτή καί πιό ευγενική, τόσο είναι πιό δύσκολη ή μάχη της μέ άγαρμπες καί άγενεϊς σκέψεις. Τούτο έπιβεβαιώνεται καί στύν ύλικύ, σωματικό κόσμο. Ένα πιό τρυφερό καί πιό φροντισμένο σώμα πολύ περισσότερο δυσκολεύεται καί ύποφέρει κάτω άπύ άντίξοες συνθήκες ζωής άπ' ό,τι ένα σώμα άγαρμπο καί σκληραγωγημένο μέσα σέ τέτοιες   συνθήκες.   Ένα   πιό   τρυφερό   λουλούδι   νωρίτερα   μαραζώνει   στήν κουφύβραση καί νωρίτερα παγώνει στήν παγωνιά άπ' ότι ένα φυτό πιό σκληρό καί μέ πιό άνθεκτική ύφή.

Read More ->>

Αποσπάσματα άπό τόν Λόγο περί όπτιμισμοϋ

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγιου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Παράρτημα Ι
Αποσπάσματα άπό τόν Λόγο περί όπτιμισμοϋ

Ο οπτιμισμός ένός άναπήρου αποτελεί τό   σημερινό μου θέμα. Τό θέμα μου είναι ένα αληθινό γεγονός. Υπάρχει κάποιος ανάπηρος, τρομακτικά άνάπηρος, πού όμως είναι μεγάλος όπτιμιστής. «Αύτό είναι παράδοξο», θά πείτε. Όχι,τό παράδοξο δέν υφίσταται. Έάν ή λογική κυριαρχεί άπό τό ένα έως τό άλλο άκρο τοϋ  σύμπαντος,  τύτε  δέν  υπάρχει  χώρος  γιά  τό  παράδοξο  .  Καί  όντως  δέν ύπάρχει. Τά παράδοξα είναι μόνον φαινομενικά τέτοια, άποτελοϋν ορατές συνέπειες μέ άόρατες αιτίες. Όταν οί αιτίες γίνονται ορατές, οφθαλμοφανείς, τότε οί συνέπειες παύουν νά είναι παράδοξες.

'Υπάρχει ένας άνάπηρος οπτιμιστής πού τόν είδα μέ τά μάτια μου. Είναι ένας στρατιώτης τοϋ προ ηγούμενου πολέμου. Τό έχθρικό βλήμα πέρασε μέσα άπό τό σώμα του πλάι στήν σπονδυλική στήλη. Οί γιατροί τοϋ είπαν πώς πολλά άπό τά νεύρα  άχρηστεύτηκαν,  πολλοί  γραμμικοί μύες  καταστράφηκαν  καθώς  καί  ή κινητική δύναμη τών ποδιών του. Ό άνάπηρος δέν αισθάνεται πιά ότι έχει τά πόδια του. Βάλτε θράκα ή πάγο στά πόδια του, τό ϊδιο κάνει, δέν πρόκειται νά αίσθαν θεϊ ούτε τό καυτό ούτε τό κρύο.

Read More ->>

Προσευχές στήν Λίμνη

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Αγιου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Παράρτημα II
Προσευχές στήν Λίμνη

Μάρτυρες(1) πραγματικής πίστης, προσευχηθείτε στόν Θεό γιά μάς.

(1) Οί «Προσευχές στή λίμνη» γράφτηκαν τά διαστήματα πού ό Άγιος Νικόλαος αναπαυόταν κοντά στή λίμνη Άχρίδα. Χαρακτηρίζονται άπό ιδιαίτερο θεολογικό βάθος καί λυρισμό.

Σάς πλησίασε ή πίστη σας στόν λαμπρό θρόνο τής δόξας, στολισμένο μέ άκτινοβόλα Σεραφείμ καί πανίσχυρα Χερουβείμ. Είστε πιό κοντά στήν άθανασία άπό μάς καί ή προσευχή σας είναι πιό καθάρια καί εύπρόσδεκτη.

Μνημονεόστε καί μάς στήν προσευχή σας,νά άκουστοϋν οί φωνές σας άκόμα περισσότερο στόν οόρανό. Βαστάξτε μας πάνω σας καί πιό γρήγορα, πιό εύκολα θά πετάτε πρός τό θρόνο τής δόξας. Όποιος βαστά μόνο τόν έαυτό του πιό άργά βαδίζει καί πιό πολύ σκοντάφτει. Όσο μεγαλύτερο τύ βάρος τών άδελφών πού κουβαλάτε, τύσο πιό γρήγορα πετάτε.

Είπα στούς άνθρώπους: Είστε όλοι σας μάρτυρες άλλά όχι τού ϊδιου μαρτυρίου. Οί μάρτυρες

Συχνά τά πνευματικά τέκνα τοϋ Αγίου συναθροίζονταν στήν επισκοπική κατοικία καί  εψελναν  ιδιαίτερα  συγκινητικά  άσματα  πού  ειχε  συνθέσει ό'ίδιος.πραγματικής πίστης δέν είναι ίδιοι μέ τούς μάρτυρες κίβδηλης πίστης. Όντως,τά  οστά τους  διαφέρουν, οχι  μόνο  ή  ψυχή.  Άφοϋ  ή  ψυχή  μεταφέρει δύναμη καί άδυναμία καί στά οστά.

Εσείς   πού  μαρτυρείτε   πραγματική   πίστη,  ύποφέρετε   γιά  έκείνο   πού   ή πνευματική σας όραση βλέπει. Έσείς πού μαρτυρείτε λάθος πίστη, πάσχετε γιά έκείνο πού τά σωματικά σας μάτια βλέπουν. Οί μέν ύποφέρετε γιά πίστη φανερή καί άληθινή, οί δέ πάσχετε γιά όνειρο καί οφθαλμαπάτη.

Read More ->>