Σύγχρονοι μέθοδοι ανατροφής τών παιδιών

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

 Άλλη αιτία, που μπορεί να εμποδίσει σοβαρά την ψυχική ανάπτυξη ενός παιδιού, είναι τα αβάσιμα και αδικαιολόγητα αισθήματα ενοχής, που πιθανόν να δημιουργηθούν μέσα του από κάποιο θλιβερό περιστατικό της οικογένειας του ή από κάποια άλλη αφορμή. Νά ένα σχετικό παράδειγμα: «Οι ψυχαναλυτές ακούνε συχνά τους ασθενείς να κάνουν να αναδύεται από την παιδική τους ηλικία η ενοχή που τους ακρωτηρίασε ψυχικά. Τέτοια ήταν η περίπτωση μιας γυναίκας, που ανακαλούσε στη μνήμη της το σφοδρό μίσος που έτρεφε για το μικρό της αδελφό, ο οποίος γεννήθηκε όταν εκείνη ήταν τριών ετών. Ο πατέρας της την είχε κάνει να ντρέπεται για την «κακία» της και της είχαν απαγορεύσει να πλησιάζει στην κούνια.

Read More ->>

Δύο συνηθισμένα λάθη τών γονιών

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
8. ΔΥΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ

α) Ένα παιδί που αργότερα θα παρουσιάσει έντονα ψυχικά προβλήματα από έλλειψη ψυχικής αυτονομίας, παρουσιάζει συνήθως από πολύ νωρίς μερικά σημάδια, τα οποία δηλώνουν και φανερώνουν, ότι το παιδί αυτό δεν εξελίσσεται ομαλά και ότι συναντά δυσκολίες στην ψυχική του ανάπτυξη, τις οποίες δυσκολεύεται να ξεπεράσει, με αποτέλεσμα να κινδευνεύει σοβαρά η ψυχική του εξέλιξη, η ψυχική του υγεία και η ψυχική του ισορροπία. Μερικά απ' αυτά τα σημάδια είναι τα εξής: Είναι υπερβολικά προσκολλημένο στους γονείς του και προ πάντων στη μητέρα του. Θέλει να είναι συνέχεια κοντά της και μαζί της. Μόνο κοντά της νιώθει κάποια σιγουριά και κάποια ασφάλεια η φοβισμένη και ανήσυχη ψυχή του. Του αρέσει να μένει μέσα στο σπίτι με συντροφιά τους γονείς του και τα παιχνίδια του, αποφεύγοντας να βγει στη γειτονιά και να παίξει με τα άλλα παιδιά. Παραπονιέται ότι τα άλλα παιδιά δεν το αγαπούν, ότι δεν το παίζουν, το χτυπούν κ.λ.π. Γενικά φοβάται τα άλλα παιδιά και δεν τα πάει καλά μαζί τους, όταν είναι της ίδιας ή μεγαλύτερης ηλικίας απ' αυτό. Με τα μικρότερα παιδιά φαίνεται να τα πηγαίνει καλύτερα, γιατί τα φοβάται λιγότερο και πιστεύει, ότι μπορεί να τα βγάλει πέρα μαζί τους, αν παρουσιασθεί ανάγκη. Έχει πολλούς και διάφορους φόβους, που θα έπρεπε φυσιολογικά στην ηλικία του να τους έχει ξεπεράσει. Όπως π.χ. φοβάται υπερβολικά το σκοτάδι, τα σκυλιά, να πάει να ψωνίσει μόνο του από ένα μαγαζί κ.λ.π. Γενικά γίνεται φανερό αυτό το παιδί για την έλλειψή ψυχικής αυτονομίας από τη δειλία του, τη διστακτικότητα του, την έλλειψη κάθε πρωτοβουλίας, την παρασιτική και εξαρτημένη του διαγωγή και συμπεριφορά και από άλλα σημάδια που τονίζουν, ότι παραμένει υπερβολικά «μωρό», ενώ για την ηλικία του θα έπρεπε να δείχνει ψυχικά πιο ώριμο και πιο δυνατό.

Read More ->>

Στοιχεία και γνωρίσματα ψυχικής αυτονομίας

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ
ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ

Θα ήθελες ασφαλώς να γνωρίζεις ποια προσόντα διαθέτει και ποιες ικανότητες παρουσιάζει ένα παιδί και γενικά ένας άνθρωπος, που έχει αποκτήσει ικανοποιητικό ή και μεγάλο βαθμό ψυχικής αυτονομίας. Πώς παρουσιάζεται στη ζωή και στη συμπεριφορά ένας άνθρωπος, που έχει ομαλή και κανονική ψυχική ανάπτυξη. Ποιες ιδιότητες και ποια γνωρίσματα έχει να επιδείξει ένας άνθρωπος, που κατόρθωσε να αναπτύξει τις ψυχικές του δυνάμεις σε ικανοποιητικό βαθμό. Με άλλα λόγια, ποια είνα τα στοιχεία και τα γνωρίσματα της ψυχικής αυτονομίας και ανεξαρτησίας. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσω να σου παρουσιάσω στο κεφάλαιο αυτό. Και είναι όχι μόνο χρήσιμη, αλλά και τελείως απαραίτητη μια τέτοια γνώση και ενημέρωση. Γιατί διαφορετικά, εξαιτίας άγνοιας ή παρεξήγησης, μπορεί να συμβεί το εξής τραγικό: Μπορεί να στενοχωρείται και να ανησυχεί ένας γονιός για εκδηλώσεις του παιδιού του, για τις οποίες θα έπρεπε κυριολεκτικά να χαίρεται, αφού αυτές δείχνουν θάρρος και ψυχική υγεία και ψυχική αυτονομία. Ενώ αντιθέτως για άλλες εκδηλώσεις, που δείχνουν φόβο και ψυχική αδυναμία και ψυχική στασιμότητα του παιδιού, οι γονείς αντί να  στενοχωρηθούν και να ανησυχήσουν, μπορεί να μένουν αδιάφοροι ή και να δείχνονται ευχαριστημένοι, γιατί ακριβώς δεν γνωρίζουν ποια είναι τα στοιχεία και τα γνωρίσματα της ψυχικής αυτονομίας και γενικά της ψυχικής υγείας του παιδιού τους.

Read More ->>

Η δύναμη τής θέλησης

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου

3. Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ

Ένας άνθρωπος με ψυχική αυτονομία και ολοκληρωμένη προσωπικότητα διαθέτει δυνατή θέληση ή ακριβέστερα δύναμη θέλησης. Πρόκειται για την ικανότητα του να θέλεις, να μπορείς να θέλεις. Όπως, όταν έχουμε σωματική υγεία, νιώθουμε όρεξη για κίνηση, για δράση και για εργασία, έτσι και όταν διαθέτουμε ψυχική υγεία και ευεξία, νιώθουμε όρεξη και ικανότητα για ψυχική κίνηση και δράση, για ψυχική δραστηριοποίηση, για επιδίωξη προσωπικών στόχων και σκοπών. Αυτή η όρεξη και η δυνατότητα για ψυχική δραστηριοποίηση και για επιλογή και επιδίωξη των ιδιαίτερων προσωπικών μας στόχων και σκοπών αποτελεί τη βάση και το θεμέλιο της προσωπικής θέλησης του κάθε ανθρώπου. Ο άνθρωπος που διαθέτει ψυχική υγεία και ευρωστία, διαθέτει οπωσδήποτε και ικανότητα θέλησης. Όσο περισσότερη ψυχική δύναμη διαθέτει, τόσο και μεγαλύτερη δύναμη θέλησης παρουσιάζει. Αντιθέτως, ένας άνθρωπος που παρουσιάζει ελάχιστη θέληση ή, το χειρότερο, δεν παρουσιάζει καμία θέληση και δεν έχει κανένα προσωπικό στόχο και σκοπό, αυτός ο άνθρωπος πάσχει από ψυχική αδυναμία και στις πιο βαριές περιπτώσεις δείχνει πλήρη ψυχική εξάντληση και παραλυσία. Σύμφωνα με τον Erikson (Έρικσον) η «ψυχική αδράνεια» (inactivite) είναι τελείως διαφορετική από την «παθητικότητα», διότι «η παθητικότητα μπορεί να  είναι μία ενεργητική προσαρμογή, ενώ η ψυχική αδράνεια (δηλαδή η έλλειψη και η απουσία κάθε προσπάθειας και δραστηριότητας) είναι αποτέλεσμα μιας ψυχικής παραλυσίας»

Read More ->>

Αίσθημα προσωπικής ικανότητας

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου

5.ΑΙΣΘΗΜΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

Ένα τέταρτο βασικό γνώρισμα του ανθρώπου, που διαθέτει ψυχική αυτονομία και δυνατή προσωπικότητα, είναι το αίσθημα της προσωπικής του ικανότητας. Αν του ζητήσετε να κάνει κάτι, που είναι μέσα στα πλαίσια των γνώσεων του, της ειδικότητας του και των ικανοτήτων του γενικά, χωρίς καμία δυσκολία και χωρίς κανένα δισταγμό θα σας απαντήσει:  Ναι, θα το κάνουμε. Είναι πολύ εύκολο και δεν υπάρχει καμία δυσκολία για την εκτέλεση του. Το ίδιο πράγμα το έχω κάνει πολλές φορές μέχρι τώρα.  Η σιγουριά και η εμπιστοσύνη στον εαυτό του, η συνειδητοποίηση των προσωπικών του γνώσεων, δυνατοτήτων και ικανοτήτων και η εμπειρία του από τις μέχρι τώρα επιτυχημένες προσπάθειες του στον ίδιο τομέα, όλα αυτά του δίνουν το αίσθημα της ικανότητας για το έργο, το οποίο του ζητούν να εκτελέσει. Σύμφωνα με κάποιον ορισμό, το αίσθημα της ικανότητας συνίσταται «στην ελεύθερη άσκηση της δεξιότητας και της διάνοιας για την εκτέλεση έργων, χωρίς να επεμβαίνει κανένα ψυχικό εμπόδιο, που να οφείλεται σε αίσθημα κατωτερότητας και το οποίο να μειώνει ή και να καταστρέφει ολοσχερώς το τελικό αποτέλεσμα, που θα μπορούσε να έχει το άτομο αυτό ». Ο άνθρωπος που διαθέτει αίσθημα προσωπικής ικανότητας, έχει σαφή και αντικειμενική γνώση και συνείδηση των ιδιαίτερων ατομικών και προσωπικών του προσόντων και ικανοτήτων. Έχει μάθει και έχει εκτιμήσει σωστά τις σωματικές του ικανότητες και δυνατότητες. Έχει επίγνωση των διανοητικών του ικανοτήτων, των ψυχικών και πνευματικών του προσόντων, των δυνατοτήτων του στην επιτέλεση διαφόρων έργων.

Read More ->>

Κοινωνικό ενδιαφέρον αγάπη

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
7. ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ  ΑΓΑΠΗ

Η σπουδαιότερη και ανώτερη ψυχική δύναμη, το βασικότερο και πολυτιμότερο γνώρισμα και προσόν ενός ανθρώπου, που διαθέτει πλήρη ψυχική αυτονομία, ακμαία ψυχική υγεία και δυνατή προσωπικότητα είναι η ικανότητα να δίνει και να προσφέρει. Είναι η διάθεση, η δυνατότητα και η ικανότητα να δίνει, να προσφέρει, να εξυπηρετεί, να βοηθεί και να συμπαρίσταται σε κάθε άνθρωπο που έχει κάποια ανάγκη. Είναι αυτό που με άλλα λόγια το λέμε κοινωνικό αίσθημα, κοινωνικό ενδιαφέρον, αλληλεγγύη και αλτρουισμό. Είναι αυτό για το οποίο όλοι διψάμε και από το οποίο όλοι έχουμε απόλυτη ανάγκη: Είναι η αγάπη η γνήσια και ανιδιοτελής. Είναι χαρακτηριστικά τα υπέροχα λόγια της Αντιγόνης στην αρχαία τραγωδία του Σοφοκλή: «Οϋτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλεΐν έφυν». Ύστερα λοιπόν από κάποια επιτυχία του παιδιού σου, ακόμη και την πιο μικρή, μην τσιγκουνευτείς να του πεις ένα καλό λόγο και μη διστάσεις να το επαινέσεις με όλη σου την καρδιά. Δείξε του τη χαρά σου, ακόμη, αν είναι πρέπον και άξιον, δείξε του και αυτόν το θαυμασμό σου για την επιτυχία του και το κατόρθωμα του. Όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, έτσι και το παιδί σου διψάει κυριολεκτικά για εκτίμηση, για αναγνώριση και για θαυμασμό. Και όταν αυτή η εκτίμηση και ο θαυμασμός δεν προέρχονται απλώς από ένα συνομήλικο του, αλλά από ένα πρόσωπο «σημαντικό» για το παιδί, όπως είναι η μάνα και ο πατέρας του, τότε αυτή η εκτίμηση και ο θαυμασμός γίνονται δυνατοί μοχλοί, που σπρώχνουν το παιδί προς τα εμπρός και προς τα πάνω, του δίνουν μεγάλη ώθηση για ψυχική ανάπτυξη και ολοκλήρωση και συντελούν στο να αποκτήσει θετική εικόνα για τον εαυτό του, να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση του και να δημιουργήσει μία δυνατή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Read More ->>

Η χρυσή ηλικία τών τριών χρόνων

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου

Η ΧΡΥΣΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Τα όσα σου είπα για το «άψογο» παιδί, μπορούν να θεωρηθούν σαν μια παρένθεση. Ας επανέλθουμε λοιπόν στα καθαυτό στάδια ή τους σταθμούς της ψυχικής ανάπτυξης του παιδιού. Στο τέλος της παραγράφου για τον αντάρτη των δυόμισι ετών είχα υπογραμμίσει, ότι η περίοδος αυτή «του πρώτου παιδικού πείσματος» δεν διαρκεί παρά λίγους σχετικά μήνες. Λίγη υπομονή λοιπόν και οι συνεχείς αρνήσεις και αντιρρήσεις του παιδιού σου θα δώσουν τη θέση τους στη «χρυσή ηλικία των τριών χρόνων», που χαρακτηρίζεται από ψυχική ισορροπία και ευχάριστη ψυχική διάθεση του παιδιού σου.

Νά λοιπόν που έφθασε το παιδί σου στη «χρυσή ηλικία των τριών χρόνων» περίπου. Συμπληρώνω τη λέξη περίπου, γιατί ένα παιδί μπορεί να φθάσει σ' αυτό το σταθμό της ψυχικής ανάπτυξης πριν κλείσει ακόμη τα τρία του χρόνια, ενώ ένα άλλο παιδί μπορεί να περάσει τα τρία του χρόνια και ύστερα να παρουσιάσει αυτή την ψυχική κατάσταση, που θα σου περιγράψω στη συνέχεια. Ο διάσημος αμερικανός Ψυχολόγος Α. Gesell (A. Γκεζέλ) σημειώνει και πάλι: «Αν ζητούσε κανείς με μυστική ψηφοφορία από μια ομάδα γονιών, που έχουν παιδιά προσχολικής ηλικίας, να του πουν ποια είναι η πιο γλυκιά ηλικία αυτής της περιόδου, οι γονείς θα του μιλούσαν πιθανόν για την ηλικία των τριών χρόνων ». Η γαλλίδα Παιδαγωγός και Ψυχολόγος Λωράνς Περνού θα μας πει: «Ύστερα από τη βροχή, η καλοκαιρία. Έτσι όμως γίνεται η καλή συγκομιδή. Συχνά ήταν δυσάρεστο, μεταξύ 2,1/2 και 3 ετών, είχε υποφέρει και σας είχε κάνει, το φτωχό, να υποφέρετε με τις αξιώσεις του για ανεξαρτησία. Τώρα, το πρόβλημα που το βασάνιζε: «Πρέπει να μείνω; Πρέπει να φύγω;» φαίνεται ότι ξεχάστηκε τελείως. Είναι ήσυχο, κατευνασμένο, χαλαρωμένο. Έχει αποκτήσει πραγματική ισορροπία, είναι ευτυχισμένο, το δείχνει και σας γοητεύει. Η ηλικία των τριών ετών είναι πράγματι η πρώτη χαριτωμένη ηλικία και θα έλθουν κι άλλες, μην ενοχλήσθε λοιπόν όταν θα έχει μια νέα κρίση: η ανάπτυξη είναι διαδοχή εξαιρετικών και δύσκολων ηλικιών. Η προσωπικότης διαμορφώνεται μόνο μ' αυτό το αντίτιμο»

Read More ->>

Η προσχολική ηλικία

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου

Η ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ (4-6 ετών)

α) Γενικά χαρακτηριστικά: Όπως σημείωσα στην αρχή αυτού του κεφαλαίου, η ψυχική εξέλιξη του παιδιού γίνεται δια μέσου κρίσεων, με την υπερνίκηση των οποίων το παιδί φθάνει σε ένα υψηλότερο επίπεδο ψυχικής ανάπτυξης. Έτσι μετά τη χρυσή ηλικία των τριών χρόνων, το παιδί μας στο τέταρτο έτος του θα μπει σε μια νέα ψυχική κρίση. Θα γίνει πάλι «δύσκολο». Όπως σημειώνει ο F. Dodson (Φ. Ντόντσον), το τέταρτο έτος «είναι η ηλικία, που χαρακτηρίζεται από τη διασάλευση της ψυχικής ισορροπίας, την ανασφάλεια και την έλλειψη συνεργασίας σχεδόν σ' όλη τη συμπεριφορά»' Το παιδί στο τέταρτο έτος του παρουσιάζεται πολλές φορές απαιτητικό, προκλητικό και δύσκολο στο χειρισμό του. Θυμώνει εύκολα και με το παραμικρό. Χτυπάει ή δαγκώνει τα άλλα αδέλφια του ή τα άλλα παιδιά. Λέει «κακές κουβέντες», στις οποίες επιμένει όσο βλέπει, ότι αυτές ενοχλούν ή στενοχωρούν τους γονείς. Αντιστέκεται στις συμβουλές ή στις εντολές των γονιών του κ.λ.π. Μη στενοχωριέσθε όμως υπερβολικά και προ πάντων μην απογοητεύεσθε. Ούτε να σας περάσει από το νου, ότι το παιδί σας «χάλασε» ή ότι έχει αρχίσει να γίνεται «κακό» παιδί. Κρίση είναι και θα περάσει. Αν θέλετε να περάσει το παιδί σας την κρίση του αυτή πιο σύντομα και πιο ανώδυνα, τότε θα χρειασθεί εκ μέρους σας υπομονή και ψυχραιμία, για να μην «αρπάζεσθε» από τα προκλητικά λόγια του και από την προκλητική συμπεριφορά του. Όσο περισσότερο τα αγνοείτε και δεν τα προσέχετε, τόσο πιο σύντομα θα εξαφανισθούν. Η σταθερότητα στη συμπεριφορά σας απέναντι του θα το βοηθήσει πολύ. Αυτή η σταθερότητα σας θα πρέπει προ πάντων να δείχνεται στο να μη το αφήνετε ποτέ να χτυπήσει κάποιο άλλο παιδί. Έτσι το παιδί σας θα μπορέσει να ξεπεράσει την κρίση του τέταρτου έτους και να φθάσει ομαλά στην όμορφη ηλικία των πέντε ετών. Όπως σημειώνει πάλι ο Dodson, το πέμπτο έτος «είναι μια ηλικία γλυκιά και ευχάριστη. Τέλειωσε πια η τρελή και προκλητική συμπεριφορά. Τώρα το παιδί δείχνεται θεληματικά φρόνιμο, σοβαρό, σταθερό και πολύ ισορροπημένο. Εσωτερικά βέβαιο για τον εαυτό του, είναι ήρεμο, συμπαθητικό, όχι πολύ απαιτητικό στις σχέσεις του με τους άλλους»

Read More ->>

Κάνε το παιδί σου έξυπνο

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
Κάνε το παιδί σου έξυπνο

Θα πρέπει πάντως να φροντίσουμε να μην «παραφορτώσουμε» το παιδί μας με αγγλικά, γαλλικά, μουσική, ρυθμική γυμναστική, ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι και ό,τι άλλο, «επενδύοντας» έτσι στο παιδί μας τις δικές μας ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τις προσωπικές μας φιλοδοξίες. Κάτι τέτοιο μπορεί να αποβεί ολέθριο και καταστρεπτικό για την προσωπικότητα και την πραγματική πρόοδο του παιδιού μας. Ας επιτρέψουμε στο παιδί μας να έχει αρκετό ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι και για ελεύθερες ασχολίες και δραστηριότητες και γενικά να ζήσει σαν παιδί τα παιδικά του χρόνια, αρκετά ξέγνιαοτο και αμέριμνο. γ) Η ομάδα των συμμαθητών και των φίλων: Σ' αυτή την ηλικία «τα παιδιά δημιουργούν διάφορες ομάδες για το παιχνίδι τους, που γίνεται τώρα περισσότερο επεξεργασμένο και ομαδικό. Οι ομάδες που δημιουργούν τα παιδιά στα παιχνίδια τους, δεν είναι αυστηρά καθορισμένες, όπως συμβαίνει αυτό αργότερα στην εφηβική ηλικία. Οι συντροφιές τους επίσης δε συνεπάγονται στενούς συναισθηματικούς δεσμούς, αλλά είναι συντροφιές που τις δημιουργεί η  κοινή ανάγκη όσων συμμετέχουν για να παίξουν... Οι ομάδες αυτές δημιουργούνται πολύ εύκολα, αλλά διαλύονται επίσης με μεγάλη ευκολία»

Read More ->>

Ο Χριστός και η ψυχική αυτονομία

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου

Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΨΥΧΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

Διαβάζοντας τις σελίδες αυτού του βιβλίου ίσως να γεννήθηκε μέσα σου η εξής απορία: Καλά και ωφέλιμα είναι όλα αυτά από επιστημονική και από ψυχολογική άποψη. Από θρησκευτική άποψη όμως τι γίνεται; Θέλει ο Θεός να έχουν τα παιδιά μας ψυχική αυτονομία και ανεξαρτησία; Και αν ναι, τότε ποια σημασία έχει η εντολή του Θεού, που λέει να τιμούμε και να σεβόμαστε τους γονείς μας; Από ηθική και πνευματική άποψη θα ωφελήσει τα παιδιά μας να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να διαθέτουν δυνατή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα; Μήπως με τον τρόπο αυτό γεμίσουν από εγωισμό και υπερηφάνεια; Μήπως νομίσουν, ότι «αυτοί είναι κι άλλοι δεν είναι»;

Μήπως κυριευθούν από αλαζονεία και αρχίσουν να νομίζουν, ότι δεν έχουν ανάγκη από κανενός τη συμβουλή και τη βοήθεια; Μήπως καταντήσουν να πιστέψουν, ότι ούτε το Θεό δεν έχουν ανάγκη, μεθυσμένοι καθώς θα είναι από την «ιδέα» για τον εαυτό τους και από τις οποιεσδήποτε επιτυχίες τους; Ίσως όμως να σκέπτεσαι και το άλλο: Αν θα γίνει το παιδί μου πιστός χριστιανός κι αν θα εμπνέεται πραγματικά από το Χριστό και το Ευαγγέλιο, τι συνέπειες θα έχει το γεγονός αυτό στην ψυχική του αυτονομία και ανεξαρτησία; Μήπως το γεγονός αυτό εμποδίσει το παιδί μου στη ψυχική του ανάπτυξη; Μήπως θα το κάνει να μην έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και αυτοπεποίθηση; Μήπως η πίστη του Χριστού και η ζωή η χριστιανική εμποδίσουν το παιδί μου να αποκτήσει μια δυνατή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα; Έλα λοιπόν να μελετήσουμε μαζί όλα αυτά τα προβλήματα, για να δούμε ποια είναι η θέση και η στάση του Χριστού απέναντι στην ψυχική αυτονομία και στη δυνατή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Να δούμε τι μας λέει πάνω σ' όλα αυτά ο Κύριος με το άγιο και ουράνιο παράδειγμα Του πρώτα και με τη θεία διδασκαλία Του έπειτα. Να μελετήσουμε τι λέει πάνω σ' όλα αυτά η χριστιανική και ορθόδοξη πίστη. Τι διδάσκουν σχετικά οι Πατέρες της αγίας μας Εκκλησίας και τι δείχνουν με το παράδειγμα τους όλοι οι αληθινοί χριστιανοί. Έτσι θα μπορέσουμε να επισημάνουμε και να προλάβουμε τους τυχόν κινδύνους. Να διαλύσουμε τις πιθανές παρεξηγήσεις. Να βρούμε τη «χρυσή τομή» και τη γνήσια «αλήθεια», για την οποία ο Κύριος διεκήρυξε: «Γνώσεσθε τήν άλήθειαν καί ή αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ίωάν. η' 32).

Read More ->>

Δύο περιστατικά απο τη ζωή του Χριστού

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
Δύο περιστατικά απο τη ζωή του Χριστού
2. ΔΥΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Για το αν θέλει και αν εγκρίνει ο Χριστός να έχουν τα παιδιά μας ψυχική αυτονομία και ανεξαρτησία, θα αναφέρω δύο περιστατικά από τη ζωή του Κυρίου, που δίνουν παραστατικά και ανάγλυφα την απάντηση που ζητάμε στο ερώτημα μας. α) Το πρώτο περιστατικό, που είναι γνωστό σε όλους, είναι το εξής: Όταν ο Ιησούς έγινε 12 ετών, ο Ιωσήφ και η Παναγία τον παίρνουν για πρώτη φορά μαζί τους στα Ιεροσόλυμα για τη γιορτή του Πάσχα. Όταν τελείωσαν οι μέρες της γιορτής, χωρίς να το αντιληφθούν, ο 12ετής Ιησούς έμεινε στα Ιεροσόλυμα, ενώ αυτοί πήραν το δρόμο της επιστροφής για τη Ναζαρέτ, νομίζοντας ότι ο Ιησούς είναι μαζί με τα άλλα παιδιά στο καραβάνι των προσκυνητών. Το βράδυ ψάχνουν να τον βρουν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Έτσι η Παναγία και ο Ιωσήφ, γεμάτοι αγωνία και «με την ψυχή στο στόμα», γυρίζουν στα Ιεροσόλυμα ψάχνοντας και αναζητώντας να βρουν τον Ιησούν. Η λαχτάρα και η αγωνία της Παναγίας μας φαίνονται ανάγλυφα στα λόγια που είπε, όταν βρήκε τον Κύριο:

 «Τέκνον, τί έποίησας ήμΐν οϋτως; 'Ιδού ό πατήρ σου κάγώ όδυνώμενοι έζητοϋμέν σε» (Λουκ. β' 48). Παιδί μου, γιατί μάς το έκανες αυτό; Τρεις μέρες τώρα ψάχνουμε να σε βρούμε γεμάτοι πόνο και αγωνία! Και ο Χριστός απαντά: «Τί ότι έζητεΐτέ με; Ούκ ηδειτε ότι έν τοις τού πατρός μου δει εΐναί με;» Γιατί να με ζητάτε και να με ψάχνετε... Δεν ξέρατε, ότι στον οίκο του πατέρα μου πρέπει να είμαι; Αυτό είναι το γνωστό σε όλους περιστατικό. Ο Χριστός σε ηλικία 12 ετών μένει «εν γνώσει» του μακριά από τους γονείς του. Και επειδή ο Κύριος με τη ζωή του είναι «υπογραμμός» για κάθε πιστό, είναι σαν να μας λέει: Όταν το παιδί σας γίνει 12 ετών και πέρα, τότε είναι ικανό να προστατέψει μόνο του τη ζωή και την ακεραιότητα του. Μη γίνεσθε η σκιά τού παιδιού σας και μην το κρατάτε συνεχώς δεμένο με τον εαυτό σας. Όσο το παιδί σας μεγαλώνει, τόσο και θα πρέπει να μπορεί να ζήσει μακριά σας και χωρίς την παρουσία σας. Το παιδί σας δεν είναι ούτε κτήμα σας, ούτε ιδιοκτησία σας, ούτε ένα κομμάτι του εαυτού σας. Το παιδί σας είναι μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή προσωπικότητα, που έχει δικαίωμα και προορισμό να ζήσει τη δική του προσωπική ζωή. β) Το δεύτερο περιστατικό είναι η αποστολή των Μαθητών από το Χριστό, για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο. Κατά το β' έτος της δημόσιας δράσης Του ο Κύριος «προσκαλεί τους δώδεκα καί ήρξατο αυτούς άποστέλλειν δύο δύο καί έδίδου αύτοΐς έξουσίαν των πνευμάτων των ακαθάρτων...

Read More ->>

Τό Ευαγγέλιο και η ψυχική ολοκλήρωση

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου

Γνωρίζεις ασφαλώς, ότι η θρησκεία του Χριστού είναι η κατ' εξοχήν πνευματική θρησκεία. Αυτό που τονίζει ο Χριστός πάνω απ' όλα κι αυτό που ζητεί προ πάντων από κάθε άνθρωπο είναι η ψυχική και πνευματική καλλιέργεια. Είναι η προσπάθεια και ο αγώνας για την ψυχική και πνευματική πρόοδο και τελείωση. Με τον τρόπο αυτό η πίστη του Χριστού συντελεί και συμβάλλει στο να αποκτήσει ο συνειδητός και αγωνιστής χριστιανός μία ζηλευτή ψυχική αυτονομία και μία θαυμάσια και υπέροχη προσωπικότητα. Θα αρκούσε μόνο η παραβολή των ταλάντων (Ματθ. κε' 14-30), για να δείξει τη θεμελιώδη σημασία, που δίνει ο Χριστός στην ψυχική ανάπτυξη και ολοκλήρωση του ανθρώπου. Σύμφωνα με την όμορφη αυτή παραβολή, ο Θεός δίνει στον καθένα μας και στα παιδιά μας τάλαντα, ταλέντα, χαρίσματα και ικανότητες. Συγχρόνως όμως μας δίνει και την εντολή να εργασθούμε, για να αυξήσουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα «τάλαντα», που Εκείνος μας έδωσε. Και στο τέλος της παραβολής ο Θεός επαινεί και αμείβει τους εργατικούς και δραστήριους δούλους Του, εκείνους που εργάσθηκαν και πολλαπλασίασαν τα τάλαντα και τις ικανότητες που τους χάρισε. Αντιθέτως ο Θεός αποδοκιμάζει και τιμωρεί τον οκνηρό και τεμπέλη δούλο, που έκρυψε το τάλαντο του στη γη, που δεν προσπάθησε να καλλιεργήσει και να αναπτύξει τις ικανότητες που του χάρισε. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι μέσα στα «τάλαντα», που δίνει σε κάθε άνθρωπο ο Θεός, είναι και τα ψυχικά προσόντα, όπως η θέληση, η επιμονή και η ψυχική καρτερία, η πιστότητα μας απέναντι στους ανθρώπους, η σταθερότητα μας στην πίστη μας και στις αρχές μας, η αλληλεγγύη και η βοήθεια μας προς κάθε συνάνθρωπο μας κ.λ.π.

Read More ->>

Τά στοιχεία της ψυχικής αυτονομίας και η Χριστιανική Πίστη

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
6. ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ 
ΚΑΙ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Όταν διάβαζα στα διάφορα ψυχολογικά βιβλία τα γνωρίσματα του ανθρώπου με ψυχική ωριμότητα, είπα για μια στιγμή στον εαυτό μου: Μα αυτά είναι τα γνωρίσματα του χριστιανού! Γι' αυτό από τις προηγούμενες παραγράφους έχω αρχίσει να δείχνω, πώς η χριστιανική πίστη καλλιεργεί και ενισχύει τα διάφορα στοιχεία και γνωρίσματα της ανθρώπινης προσωπικότητας, όπως τα έχω παρουσιάσει στο Β' κεφάλαιο. Θα μπορούσε βέβαια να γραφεί ολόκληρο βιβλίο για τη σημασία και την πολύτιμη συμβολή της χριστιανικής πίστης στην ανάπτυξη των επί μέρους στοιχείων της ψυχικής αυτονομίας και γενικά στην ψυχική ανάπτύξη και στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας του ανθρώπου. ΓΙ αυτό στην παράγραφο αυτή θα αρκεσθώ να αναφέρω μόνο μερικά ενδεικτικά στοιχεία. α) Για το σπουδαίο εκείνο στοιχείο της ολοκληρωμένης προσωπικότητας, που λέγεται: «δύναμη της θέλησης», θα έλεγα ότι ολόκληρη η ζωή του χριστιανού είναι μία συνεχής και αδιάκοπη εξάσκηση και ενίσχυση της θέλησης του. Όταν ο χριστιανός λέει «όχι» στο κακό και στην αμαρτία, τι άλλο κάνει παρά να ενισχύει και να δυναμώνει τη θέληση του; Όταν αρνείται να ικανοποιήσει την παράνομη επιθυμία και προτροπή του φίλου του ή του γνωστού του, τι άλλο κάνει παρά να ισχυροποιεί τη θέληση του;

Read More ->>

«Ο Θεός αγάπη εστί»

Χτίσε τήν προσωπικότητα του παιδιού σου
Αρχιμανδρίτου Διονυσίου Δ. Μπέκου
«Ο Θεός αγάπη εστί»

Για το τι προσφέρει η πίστη του Χριστού στην ανάπτυξη του κοινωνικού αισθήματος και της αγάπης στον άνθρωπο ίσως δεν θα ήταν ανάγκη να αναφέρο) τίποτε. Ποιος δεν γνωρίζει, ότι ο Χριστιανισμός είναι θρησκεία της αγάπης; Ποιος αγνοεί, ότι η αγάπη είναι το βασικότερο και το σπουδαιότερο γνώρισμα των αληθινών χριστιανών; Τι είπε ο Χριστός; «Έν τούτω γνώσονται πάντες ότι έμοί μαθηταί έστε, έάν άγάπην έχητε έν άλλήλοις» (Ίωάν. ιγ', 35). Που αλλού παρά στην Καινή Διαθήκη είναι γραμμένο, ότι «ό Θεός αγάπη εστί»;

Ποιο άλλο παρά η αγάπη είναι το κριτήριο για την αιώνια σωτηρία ή για την τελική καταδίκη ενός ανθρώπου; Πόσο κατηγορηματικά το διεκήρυξε ο Χριστός. Στη Δευτέρα Παρουσία θα πει στους δίκαιους: «Δεύτε οί ευλογημένοι τοϋ πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ήτοιμασμένην ύμΐν βασιλείαν... Έπείνασα γάρ, καί έδώκατέ μοι φαγεϊν, έδίψησα, καί έποτίσατέ με, ξένος ήμην, καί συνηγάγετέ με, γυμνός, καί περιεβάλετέ με, ήσθένησα, καί έπεσκέψασθέ με, έν φυλακή ήμην καί ήλθετε προς με». Και «έφ' όσον έποιήσατε ένί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, έμοί έποιήσατε» (Ματθ. κε', 34-35, ). 

Read More ->>

Εισαγωγή στό αφιέρωμα του Οικουμενισμού

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Αφορμή αυτού του αφιερώματος της «"Ορθόδοξης Μαρτυρίας» στάθηκε το άρθρο «Διάλογοι χωρίς προσωπείο», στην εκκλησιαστική εφημερίδα «''Ορθόδοξος Τύπος» του Αιδεσιμολογιότατου Πρωτοπρεσβύτερου καί Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών π. Γεωργίου Μεταλληνού, παραδοσιακού κληρικού κι αγωνιστή ορθόδοξου θεολόγου.

 Στο άρθρο αυτό ό π. Γεώργιος παραθέτει απομαγνητοφωνημένο κείμενο ομιλίας του αείμνηστου Πατριάρχη Άθηναγόρα σε ομάδα θεολόγων από τη Γερμανία καί την Αμερική πού τον επεσκέφθησαν στο Φανάρι τον Αύγουστο του 1971.

Ή πραγματική αιτία όμως των σελίδων πού ακολουθούν είναι ή αγωνία ενός παραδοσιακού συλλόγου πού επέλεξε ως όνομα το «Φίλοι του Αγίου Όρους», όχι μόνον για να εκφράσει την αγάπη του προς το μοναχισμό, αλλά καί το σεβασμό του προς το φρόνημα των Αγιορειτών πατέρων, πού ανέκαθεν φρυκτωρούσαν την αλήθεια της πίστεως στους προμαχώνες της Ορθοδοξίας.

Γι' αυτό άλλωστε ή περιοδική του έκδοση τιτλοφορείται «Ορθόδοξη Μαρτυρία».

Πριν αρχίσουμε το σχολιασμό της πατριαρχικής ομιλίας παρακαλούμε τον αναγνώστη να λάβει υπόψη τα ακόλουθα:

α) Ή ομιλία του μακαριστού Πατριάρχη έγινε προς θεολόγους. Ανθρώπους, δηλαδή, οι όποιοι ήταν σε θέση να κατανοήσουν τίς αλήθειες της πίστεως. Ορισμένοι μάλιστα, όπως ό π. Γεώργιος Μεταλληνός, ήταν αληθώς εγκρατείς της ορθόδοξης θεολογίας.

Ως εκ τούτου ήσαν σε θέση να αξιολογήσουν επακριβώς το περιεχόμενο της ομιλίας του.

Read More ->>

Μετατιθέμεθα είς έτερον Ευαγγέλιον;

ΜΕΤΑΤΙΘΕΜΕΘΑ ΕΙΣ ΕΤΕΡΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ;

Αποτελεί γεγονός αναντίλεκτο ότι ή τελευταία δεκαετία υπήρξε μια περίοδος τω όντι κατώδυνος δια τους απανταχού Ορθοδόξους. Τι ν' απαριθμήσει κανείς! Τη διαβόητη σύναξη του Μπαλαμάντ του Λιβάνου, οπού ό Παπισμός αναγνωρίστηκε ως «αδελφή Εκκλησία», την αναβίωση των κατάπτυστων μεθοδεύσεων της παπικής Ούνίας, πού απειλεί, δωροδοκεί, εκβιάζει καί πιέζει παντοιοτρόπως τους έμπερίστατους Ορθοδόξους της ανατολικής Ευρώπης, την ούτω αποκαλούμενη «βαπτισματική θεολογία» πού μετατρέπει ταχυδακτυλουργικά τους κακόδοξους σε Ορθοδόξους, την παπική επίσκεψη στην Αθήνα κατά την 4 Μαΐου 2001, με την οποία ή εκκλησιαστική ηγεσία της ελλαδικής Εκκλησίας αναγνώρισε ουσιαστικά το διπλό ρόλο του τραγελαφικού μορφώματος του Βατικανού καί τέλος την πανηγυρική επισημοποίηση της intercomunio  (την μετάδοση δηλαδή της θείας κοινωνίας στους αιρετικούς καί τη δυνατότητα των Ορθοδόξων να «κοινωνούν» σε ναούς αιρετικών) στη Ραβέννα της Ιταλίας τον Ιούνιο του 2002, παρόντων του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου καί άλλων Ορθοδόξων ιεραρχών.

Read More ->>

Η προσλαλιά τού Αθηναγόρου

Η ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ

«... Εδώ την 15ην Ιουλίου του 1054 ένας καρδινάλιος Ούμβέρτος κατέθηκεν εις την άγίαν Τράπεζαν της Άγιας Σοφίας, πού θα επισκεφθείτε αύριο, ένα λίβελο, κατά του Πατριάρχου Μιχαήλ Κηρουλαρίου. Καί ό Κηρουλάριος απήντησε, δεν ήξεύρω καλά αν έκαμε να απάντηση ή όχι, αλλ' εν πάση περιπτώσει απήντησε. Καί αυτοί οί δύο λίβελοι, αυτά τα δύο γράμματα, ώνομάσθησαν σχίσμα  ουδέποτε έκηρύχθη, μήτε από την Ρώμην, ούτε από την Ανατολή, αλλά το έζήταμεν 900 χρόνια Με πολλάς συνεπείας, με πολλά καταστροφάς. Το εζήσαμεν 900 χρόνια! Χωρίς να έχεις αδελφό να του λες πόσο τον αγαπάς! Καί ξαφνικά μίαν ήμέραν του Δεκεμβρίου του 1963, ανέγνωσα εις τον Τύπον, δη ό πάπας απεφάσισε να μεταβεί εις τα Ιεροσόλυμα, καί χοροστατών εις μίαν Εκκλησία εδώ γειτονικήν, ανεκοίνωσα ότι θα ζητήσω να τον συναντήσω. Ήλθα εδώ, έξέδωκα ανακοινωθέν δια του Αssosiated  Press να συναντηθώμεν.

Read More ->>

Αλήθεια και αγάπη

ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

Ασθενής εισήχθη σε νοσοκομείο κι οι γιατροί, έπειτα από ενδελεχείς εξετάσεις, κατέληξαν στο απόλυτα επιστημονικά εξακριβωμένο συμπέρασμα ότι πάσχει από κακοήθη καρκίνο. Εντούτοις για να μην τον στενοχωρήσουν ισχυρίστηκαν ότι από «αγάπη» κινούμενοι, απεφάσισαν να του πουν ότι ό καρκίνος δεν είναι σοβαρή ασθένεια καί δεν χρειάζεται να κάνει εγχείρηση, ακτινοβολίες, χημειοθεραπεία ή άλλη θεραπευτική αγωγή. Μπορεί κάλλιστα να τρώει ότι θέλει, να ζει όπως θέλει, να μην ακολουθεί καμία θεραπευτική αγωγή, επειδή στην πραγματικότητα είναι απόλυτα υγιής.

Υπάρχει κανείς πού πιστεύει ότι οι γιατροί αυτού του νοσοκομείου κάνουν καλή δουλειά κι ότι πράγματι αγαπούν τον ασθενή ή αντίθετα ότι πρέπει να τους αφαιρεθεί αμέσως ή αδεία εξασκήσεως του Ιατρικού επαγγέλματος, επειδή είναι εντελώς ακατάλληλοι να ασκούν ένα τόσο υπεύθυνο λειτούργημα, αφού ενεργούν με τόσο ανεύθυνο τρόπο; Προφανώς ουδείς εχέφρων άνθρωπος θα υποστηρίξει ότι οί γιατροί πού ενεργούν με αυτό τον τρόπο ενεργούν ορθά.

Read More ->>

Οι Εκκλησιολογικές Αιρέσεις της Πατριαρχικής Ομιλίας

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ
ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ
Αδαμαντίου Πυτιρίγγα

Οϊ αιρέσεις πού διατυπώνει ελαφρά τη καρδία ό μακαριστός Πατριάρχης στην απομαγνητοφωνημένη προσλαλιά του προς τους Ορθοδόξους θεολόγους είναι αποκαρδιωτικές. Ανατρέπουν κυριολεκτικά εκ βάθρων τα θεμέλια της ορθόδοξης πίστης. Αντιγράφουμε ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα , του απομαγνητοφωνημένου κειμένου της ομιλίας, όχι για να τα προβάλουμε ως πίστη της Εκκλησίας (άπαγε της βλασφημίας), αλλά για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του ολισθήματος του μακαριστού Πατριάρχη καί να εντοπίσουμε τίς επί μέρους κακοδοξίες πού διατύπωσε. Λέγει χαρακτηριστικά:«Σχίσμα ουδέποτε έκηρύχθη, μήτε από την Ρώμην, μήτε από την Ανατολή, αλλά το εζήσαμεν 900 χρόνια με πολλάς συνεπείας, με πολλάς καταστροφής. Το έζήσαμεν 900 χρόνια! Χωρίς να έχεις αδελφό να του λες πόσο τον αγαπάς!»

Read More ->>

Ο συναισθηματισμός της Πατριαρχικής προσλαλιάς

Ο ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΠΡΟΣΛΑΛΙΑΣ

 Ο συναισθηματισμός της ομιλίας του αείμνηστου Πατριάρχη, όπως επεσήμανε ήδη με την αρθρογραφία του ό π. Γεώργιος Μεταλληνός, είναι πέραν των ορίων κάθε ορθόδοξης θεώρησης αλήθειας. Μπορεί να καταχωρηθεί παράδειγμα έστω κι ενός Αγίου  από τα εκατομμύρια πού εμπλούτισαν την παράδοση των είκοσι αιώνων της ζωής της Εκκλησίας, ό όποιος να αντιμετώπισε τους αιρετικούς καί την αίρεση με αγαπολογίες καί συναισθηματικές εκρήξεις; Δεν ζητούμε δύο παραδείγματα ένα μας φτάνει. Υπάρχει; Δεν υπάρχει!

 Επειδή είναι αδύνατο να υπάρξει ρομαντικός συναισθηματισμός στα θέματα των αληθειών του Ευαγγελίου.  Αντίθετα! Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα από τη ζωή των Αγίων, οί όποιοι συμπεριφέρθηκαν με σπάνια ανθρωπιά, ευγενή συναισθήματα, ακόμη καί προς τους διώκτες τους, καί τους οδήγησαν στη μετάνοια καί στην αληθινή πίστη. Δεν είναι δυνατόν να επισημανθεί όμως ούτε ένα παράδειγμα συναισθηματικής αντιμετώπισης των αιρετικών καί της αίρεσης. Αντιγράφουμε χαρακτηριστικό απόσπασμα από την προσλαλιά του μακαριστού Πατριάρχη για να αντιληφθεί ό αναγνώστης το βαθμό του ρομαντικού συναισθηματισμού με τον όποιο αντιμετώπιζε τίς αλήθειες του Ευαγγελίου:

Read More ->>