Γνωμικό ανθολόγιο
σπουδαίων φιλοσόφων
Φιλοκαλία Γ΄ Τόμος
Πηγή που αναβλύζει
δροσιάς ηθικής λόγια
Μπορείς να βρείς δω μέσα,
αν γνήσια αναζητήσεις
1. Κάθε Χριστιανός που
πιστεύει σωστά στο Θεό, οφείλει να μην είναι αμέριμνος, αλλά πάντοτε να
προσδοκά και να περιμένει πειρασμό για να μην παραξενεύεται, ούτε να ταράζεται,
όταν έρθει, αλλά να υπομένει ευχαρίστως το βάρος της θλίψεως και να εννοεί τι λέει,
ψάλλοντας μαζί με τον Προφήτη: «Υπόβαλέ με, Κύριε, σε δοκιμασίες και
πειρασμούς»(1). Δεν είπε ο προφήτης ότι «η παιδαγωγία σου με κατέβαλε», αλλά
ότι «με ανόρθωσε τελείως»(2).
2. Αρχή των καλών είναι ο
φόβος του Θεού, και τέλος ο πόθος Του.
3. Αρχή κάθε καλού είναι
ο έμπρακτος λόγος και η έλλογη πράξη. Γι' αυτό ούτε η πράξη χωρίς λόγο είναι
καλή, ούτε λόγος χωρίς πράξη.
4. Πράξη του σώματος
είναι η νηστεία και η αγρυπνία. Του στόματος, η ψαλμωδία, η προσευχή και η
σιωπή, η πολυτιμότερη από το λόγο. Πράξη των χεριών είναι όσα αυτά κάνουν χωρίς
γογγυσμό. Των ποδιών, εκείνο που διανύουν με την πρώτη παρακίνηση.
5. Απ' όλα αυτά
προηγείται η ευσπλαχνία και η αλήθεια. Αυτές γεννούν την ταπείνωση και τη
διάκριση που, κατά τους Πατέρες, προέρχεται από αυτήν. Χωρίς διάκριση, ούτε
λόγος, ούτε πράξη πετυχαίνουν το σκοπό τους. Η μεν πράξη που περιφρονεί το ζυγό
του λόγου, περιπλανιέται εδώ κι εκεί γύρω από ανώφελα πράγματα σαν δαμάλι. Ο δε
λόγος που απορρίπτει τα σεμνά ενδύματα της πρακτικής, δεν είναι ευπρεπής, και αν
ακόμη παίρνει αυτό το σχήμα.
Read More ->>











