ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Συγγραφεύς :
Νικόλαος Π. Βασιλειάδης
Εκδοσις 'Αδελφότητος
Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΕΚΔΟΣΗ ΔΕΚΑΤΗ ΟΓΔΟΗ
ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΕΝΗ
1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Τί είναι αύτό τό
μυστήριο,τό πικρό καί άκατανόητο, πού συνέβη σέ μάς τούς άνθρώπους; Πώς
παραδοθήκαμε στή φθορά καί συζευχθήκαμε μέ τόν θάνατο;», διερωτάται τό θείο όργανο
τής Εκκλησίας, ό θεωρός τών μυστηρίων τού Θεού άγιος Ιωάννης ό Δαμασκηνός.
Τό έρώτημα διατυπώνεται
άπό τούς άνθρώπους κάθε έποχής, κάθε ήλικίας καί μορφώσεως. Διότι άπό τότε πού
ό θάνατος είσόρμησε στόν κόσμο ώς καρπός τής άμαρτίας, κανείς δέν είδε τόν
θάνατο μέ άδιαφορία. Ένώ όμως όλοι παραδεχόμαστε ότι ό θάνατος είναι ή
περιουσία τής ζωής, μάς είναι άδύνατο νά φαντασθούμε τούς έαυτούς μας νεκρούς
Άλλ’ είτε τό συλλαμβάνουμε είτε όχι, άπό τήν ώρα πού ήλθαμε στόν κόσμο είμαστε
μελλοθάνατοι Καί κάτι άκόμη· ένώ ό θάνατος έρχεται μία φορά στή ζωή μας, έμείς
τόν φοβούμεθα κάθε ήμέρα. Καί είναι άδυσώπητος. ’Έρχεται σάν σκελετός μέ μεγάλο
δρεπάνι - έτσι τόν είκονίζει ή ζωγραφική - καί «θερίζει» τόν άνθρωπο,χωρίς νά
τού έπιτρέπει νά πάρει τίποτε μαζί του. Καί όταν πλέον ό συνάνθρωπός μας
βρίσκεται στήν άπέναντι όχθη, οί ύπόλοι-ποι μένουμε άπό έδώ καταπτοημένοι καί
προβληματιζόμενοι.
O ιερός Αύγουστίνος, ό
όποίος στήν άρχή τής ζωής του θρήνησε τόν θάνατο στενού φίλου του, όμολογεί:
«'Η λύπη μου γιά τή σκληρή αύτή άπώλεια βύθισε σέ φοβερό σκοτάδι τήν ψυχή μου.
'Όλα γύρω μου ήσαν νεκρά. Ρωτούσα τήν ψυχή μου γιατί ήταν τόσο περίλυπη καί
συντετριμμένη, ήταν όμως άνίκανη νά μού άπαντήσει». Πράγματι· όταν ό θάνατος
άρπάζει κάποιον, τά έρωτήματα άναπηδούν τό ένα κατόπιν τού άλλου, ένώ έμείς
μένουμε σιωπηλοί, κυριευμένοι άπό μεγάλη όδύνη, άφού ένας πέπλος μυστηρίου
καλύπτει τό θέμα αύτό.
Read More ->>
Αναρτήσεις
