Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος

«Πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν, και πολλοί εισιν οι εισερχόµενοι δι’ αυτής. ότι στενή και τεθλιµµένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες  αυτήν.  Προσέχετε  δε  από  των  ψευδοπροφητών,  οίτινες  έρχονται  προς  υµάς εν  ενδύµασι προβάτων, έσωθεν δε εισι λύκοι άρπαγες. από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς…Ου πας ο λέγων µοι Κύριε Κύριε, εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών, αλλ’ ο ποιών το θέληµα του πατρός µου του εν τοις ουρανοίς. πολλοί ερούσί µοι εν εκείνη τη ηµέρα, Κύριε, Κύριε, ου τω σω ονόµατι προεφητεύσαµεν, και τω σω ονόµατι δαιµόνια εξεβάλοµεν, και τω σω ονόµατι δυνάµεις πολλάς εποιήσαµεν; και τότε οµολογήσω αυτοίς ότι ουδέποτε έγνων υµάς· αποχωρείτε απ’ εµού οι εργαζόµενοι την ανοµίαν.Πας ουν όστις ακούει µου τους λόγους τούτους και ποιεί αυτούς, οµοιώσω αυτόν ανδρί φρονίµω,όστις ωκοδόµησε την οικίαν αυτού επί την πέτραν» (Ματθ. 7:14-16, 21-24).

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Read More ->>

Πρόλογος στην τέταρτη έκδοση

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος
Πρόλογος στην τέταρτη έκδοση

Στις 10 Μαΐου του 1976, ο π. Σεραφείµ Ρόουζ οδηγούσε προς τον τόπο διαµονής του, στο µοναστήρι του αγίου Γερµανού στα βουνά της Βόρειας Alaska. Ερχόταν από το Oregon, όπου είχε πάρει ένα φορτίο από το πρωτοεκδιδόµενο βιβλίου του «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του µέλλοντος» - ένα βιβλίο που µια µέρα θα γινόταν πνευµατικός δυναµίτης, ιδιαίτερα στη Ρωσία. Το βιβλίο ήταν µια εξέταση των σύγχρονων θρησκευτικών φαινοµένων, συµπτωµάτων της «νέας θρησκευτικής συνείδησης» η οποία προετοίµαζε το δρόµο για µια παγκόσµια θρησκεία και σηµατοδοτούσε την αρχή µιας «δαιµονικής πεντηκοστής» στους εσχάτους καιρούς. Ποτέ πριν δεν είχε γραφτεί µια τόσο διεισδυτική ανάλυση των πνευµατικών ρευµάτων του 20ου αιώνα, επειδή µέχρι τώρα κανείς δεν τα είχε µελετήσει τόσο επισταµένα, µε βάση την άχρονη σοφία των Αγίων Πατέρων.Στην αρχή και στο µέσον της δεκαετίας του 1970, όταν ο π. Σεραφείµ έγραφε το βιβλίο του, πολλά από τα φαινόµενα που περιέγραφε θεωρούνταν µέρος ενός παρεκτρεπόµενου «περιθωρίου». Αλλά εκείνος είδε αυτό που ερχόταν: είδε ότι το «περιθώριο» θα γινόταν όλο και περισσότερο το κυρίαρχο ρεύµα, είδε την τροµακτική ενότητα σκοπού πίσω από ένα µεγάλο φάσµα εξωτερικά ξεχωριστών φαινοµένων, και είδε το αποτέλεσµα όπου αυτά στόχευαν να διαγράφεται απειλητικό στον ορίζοντα. Καθώς ταξίδευε νότια µε το βιβλίο, το οποίο επρόκειτο να ρίξει τη µάσκα των πιο απατηλών µορφών δαιµονικής πλάνης του καιρού µας, ταίριαζε να σταµατήσει σ’ ένα πυρήνα του νεοπαγανισµού στην Αµερική: Το όρος Shasta. Θεωρούµενο από κάποιους ως ιερό βουνό των αρχικών Ινδιάνων κατοίκων, το όρος Σάστα ήταν από καιρό κέντρο αποκρυφιστικών δραστηριοτήτων και εγκαταστάσεων, που τώρα αυξάνονταν εκεί. Ο π. Σεραφείµ οδήγησε µέρος του ανηφορικού δρόµου µε το φορτίο του από βιβλία. Στάθηκε στη σκιά του τεράστιου βουνού, σ’ ένα σηµείο όπου γίνονταν συχνά νεοπαγανιστικές γιορτές, και έψαλε πασχαλινούς ύµνους, έψαλε για την Ανάσταση του Χριστού και τη νίκη Του πάνω στο σατανά και το νόµο του θανάτου. Στο µυαλό του ήρθε µια σκέψη που του είχε ξανάρθει παλιότερα: «Θα ‘πρεπε να έρθει ένας Ορθόδοξος ιερέας και να ευλογήσει το βουνό µε αγιασµό»!

Read More ->>

Εισαγωγή .

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος
Εισαγωγή 

Ο «διάλογος µε τις µη χριστιανικές θρησκείες» Η εποχή µας είναι µια πνευµατικά ανισόρροπη εποχή, στην οποία πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί βρίσκονται «κυµαινόµενοι και παρασυρόµενοι από κάθε άνεµο της διδασκαλίας, µέσα στη δολιότητα των ανθρώπων, µέσα στην πανουργία τους προς το σκοπό της µεθοδικής παραπλάνησης» (Εφεσ. 4:14). Φαίνεται πραγµατικά να έχει έρθει ο καιρός όπου οι άνθρωποι «δεν θα ανέχονται την υγιή διδασκαλία, αλλά θα συσσωρεύσουν δασκάλους σύµφωνα µε τις δικές τους επιθυµίες, επειδή θα αισθάνονται γαργαλισµό στ’ αυτιά τους, και από µεν την αλήθεια θα αποστρέψουν την ακοή τους, θα τραπούν δε προς τους µύθους.» (Β’ Τιµοθ. 4:3-4). ∆ιαβάζει κανείς µε κατάπληξη για τις τελευταίες πράξεις και διακηρύξεις του Οικουµενιστικού κινήµατος. Στο πιο λεπτό επίπεδο, Ορθόδοξοι θεολόγοι που αντιπροσωπεύουν την αµερικανική διαρκή Συνδιάσκεψη Ορθοδόξων Επισκόπων και άλλα επίσηµα Ορθόδοξα Σώµατα διεξάγουν «διαλόγους» µε Ρωµαιοκαθολικούς και Προτεστάντες κι εκδίδουν «κοινά ανακοινωθέντα» µε θέµατα όπως η Θεία Ευχαριστία, η πνευµατικότητα, και τα παρόµοια – χωρίς καν να πληροφορούν τους ετεροδόξους ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Εκκλησία του Χριστού στην οποία όλοι είναι προσκεκληµένοι, ότι µόνο τα δικά της Μυστήρια είναι χορηγοί χάριτος, ότι η Ορθόδοξη πνευµατικότητα µπορεί να γίνει κατανοητή µόνο από αυτούς που την ξέρουν εµπειρικά µέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ότι όλοι αυτοί οι «διάλογοι» είναι µια συµβατική καρικατούρα της γνήσιας χριστιανικής συνοµιλίας – µιας συνοµιλίας που έχει σκοπό τη σωτηρία ψυχών. Πράγµατι, πολλοί από τους Ορθοδόξους που συµµετέχουν σ’ αυτούς τους «διαλόγους» ξέρουν ή υποπτεύονται ότι δεν υπάρχει χώρος για Ορθόδοξη µαρτυρία, ότι η ίδια η ατµόσφαιρα του οικουµενιστικού «φιλελευθερισµού» ακυρώνει οποιαδήποτε αλήθεια µπορεί να ειπωθεί σ’ αυτούς· αλλά σωπαίνουν, γιατί το «πνεύµα των καιρών» σήµερα είναι συχνά δυνατότερο από τη φωνή της Ορθόδοξης συνείδησης. (Βλ. «Diakonia», 1970, Νο 1, π. 72·

Read More ->>

Τα θέλγητρα του Ινδουϊσµού

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος
Τα θέλγητρα του Ινδουϊσµού

Ήµουν µόλις 16 χρόνων όταν δύο γεγονότα άλλαξαν την πορεία της ζωής µου. Πήγα στο ∆οµινικανό Καθολικό γυναικείο µοναστήρι του αγίου Ραφαήλ και συνάντησα για πρώτη φορά το Χριστιανισµό. Την ίδια χρονιά συνάντησα τον Ινδουϊσµό στο πρόσωπο ενός Ινδού µοναχού, ενός Swami, ο οποίος έγινε σύντοµα ο γκουρού, ή δάσκαλός µου. Μια µάχη είχε αρχίσει, αλλά δεν ήµουν ικανή να το καταλάβω για είκοσι χρόνια σχεδόν. Στο µοναστήρι διδάχτηκα τις βασικές αλήθειες του Χριστιανισµού. Εδώ βρίσκεται η δύναµη του ταπεινού και µια παγίδα για τον υπερήφανο. Ο άγιος Ιάκωβος έγραψε αληθινά: «Ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερηφάνους, και δίνει χάρη στους ταπεινούς» (Ιάκ. 4:6). Και πόσο υπερήφανη ήµουν· δεν παραδεχόµουν την ύπαρξη του προπατορικού αµαρτήµατος, ούτε την ύπαρξη της κόλασης. Και είχα πολλά επιχειρήµατα εναντίον τους. Μια µοναχή πολύ φιλάνθρωπη µου έδωσε το κλειδί όταν είπε: «Προσευχήσου για το δώρο της πίστης». Αλλά η εκπαίδευση του Σουάµι είχε ήδη αποκτήσει επιρροή πάνω µου, και νόµιζα   ότι είναι υποτιµητικό να παρακαλάς κάποιον, ακόµα και το Θεό. Πολύ αργότερα θυµήθηκα τι µου είχε πει. Χρόνια αργότερα, ο σπόρος χριστιανικής πίστης που είχε φυτευτεί µέσα µου πρόβαλε µέσα από µια απέραντη θάλασσα απελπισίας. Με τον καιρό η φύση των βιβλίων που είχα φέρει µαζί µου στο σχολείο, όλα καλυµµένα µε µονόχρωµα καλύµµατα, αποκαλύφθηκε. Βιβλία όπως η Bhagavad Gita, οι Upanishads, η Vedantasara, η Ashtavakra Samhita…

Read More ->>

Ο σκοπός του Ινδουϊσµού:

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος
5. Ο σκοπός του Ινδουϊσµού:

Η παγκόσµια θρησκεία Έµεινα κατάπληκτη βλέποντας την εισβολή που είχε κάνει ο Ινδουϊσµός κατά τη διάρκεια της απουσίας µου από τον Χριστιανισµό. Μπορεί να φαίνεται παράξενο το ότι ανακάλυψα όλες αυτές τις αλλαγές µε µιας. Αυτό έγινε γιατί ο γκουρού µου διατηρούσε κυριαρχία πάνω σε κάθε µου πράξη, κι όλον αυτό τον καιρό ζούσα, χωρίς υπερβολή, αποµονωµένη – ακόµα και µέσα στον κόσµο. Οι αυστηρές εντολές του Σουάµι µε εµπόδιζαν από το να διαβάζω οποιαδήποτε χριστιανικά βιβλία ή από το να µιλάω µε Χριστιανούς. Παρ’ όλα τα υποκριτικά λόγια, ότι όλες οι θρησκείες είναι αληθινές, οι Σουάµι ξέρουν ότι ο Χριστός είναι η Νέµεσή τους. Έτσι για είκοσι χρόνια ήµουν ολοκληρωτικά απορροφηµένη στη µελέτη της ανατολικής φιλοσοφίας και στην πρακτική των ασκήσεων και της πειθαρχίας της. ∆ιατάχτηκα από τον γκουρού µου να πάρω ένα δίπλωµα στη φιλοσοφία και την ανθρωπολογία, αλλά αυτά ήταν µόνο πάρεργα που γέµιζαν το χρόνο µεταξύ των σηµαντικών κοµµατιών της ζωής µου: το χρόνο µε τον Σουάµι και το χρόνο µε τις διδασκαλίες και τις πρακτικές της Βεδάντα. Η αποστολή του Σουάµι Βιβεκανάντα έχει εκπληρωθεί σε πολλά επί µέρους σηµεία, αλλά ένα µέρος ακόµα δεν έχει περατωθεί. Αυτό είναι η ίδρυση µιας παγκόσµιας θρησκείας. Σ’ αυτό βρίσκεται η τελική νίκη του διαβόλου. Επειδή η Παγκόσµια Θρησκεία δεν µπορεί να περιέχει καθόλου «ατοµιστικές µισαλλόδοξες» ιδέες δεν θα έχει τίποτα κοινό µε το Χριστιανισµό, εκτός από τη σηµασιολογία του. Ο «κόσµος» και η «σάρκα» µπορούν να είναι φωτιά στη σόµπα και στην καµινάδα, αλλά η Παγκόσµια Θρησκεία θα είναι µια ολική πυρκαγιά για το Χριστιανισµό. Το ζήτηµα σε όλα αυτά είναι ότι ο Ιησουΐτης ιερέας Teilhard de Chardin έχει ήδη θέσει το θεµέλιο για ένα «Νέο Χριστιανισµό», ο οποίος είναι ακριβώς όπως οι προδιαγραφές του Σουάµι Βιβεκανάντα για την Παγκόσµια Θρησκεία. Ο Teilhard de Chardin αποτελεί παρεκτροπή επειδή, αντιθέτως µε τους παραδοσιακούς θεολόγους της Ρώµης, εκτιµάται πάρα πολύ από τον λόγιο κλήρο ο οποίος, µε επιείκεια, πιστεύω ότι δεν έχει ιδέα για τι πράγµα µιλάει, γιατί οι ιδέες του Teilhard είναι σε ένα µεγάλο βαθµό λογοκλοπία από τη Βεδάντα και την Τάντρα, κολληµένες µαζί µε φρασεολογία που ηχεί χριστιανική και έντονα χρωµατισµένες µε εξελικτισµό

Read More ->>

Η « Νέα θρησκευτική συνειδητότητα »

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος
5. Η « Νέα θρησκευτική συνειδητότητα »:

Το πνεύµα των ανατολικών λατρειών το 1970 Τα τρία είδη «χριστιανικού διαλογισµού» που περιγράφηκαν πιο πάνω είναι µόνο η αρχή· σε γενικές γραµµές, µπορεί να ειπωθεί ότι η επίδραση των ανατολικών θρησκευτικών ιδεών και πρακτικών πάνω στην κάποτε χριστιανική ∆ύση έφτασε σε καταπληκτικές διαστάσεις στη δεκαετία του 1970. Ειδικά στην Αµερική, που µόλις δυο δεκαετίες πριν ήταν ακόµα θρησκευτικά «επαρχιακή» (εκτός από µερικές µεγάλες πόλεις), µε πνευµατικό ορίζοντα κατά πολύ περιορισµένο στο Ρωµαιοκαθολικισµό και τον Προτεσταντισµό, παρατηρήθηκε ένας καταπληκτικός πολλαπλασιασµός ανατολικών (και ψευδοανατολικών) θρησκευτικών λατρειών και κινήσεων. Η ιστορία του πολλαπλασιασµού µπορεί να ανάγεται στην ανήσυχη απογοήτευση της µετά τον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο γενιάς, που πρωτοεκδηλώθηκε στη δεκαετία του 1950, στην άδεια διαµαρτυρία και την ηθική ελευθεριότητα της «γενιάς beat», της οποίας το ενδιαφέρον για τις ανατολικές θρησκείες ήταν αρχικά µάλλον ακαδηµαϊκό, και κυρίως ένα σηµείο δυσαρέσκειας από τον «Χριστιανισµό». 

Read More ->>

« Σημεία από τον Ουρανό »:

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος
« Σημεία από τον Ουρανό »:

Μια Ορθόδοξη χριστιανική κατανόηση του αγνώστο υ ταυτότητας ιπτα µ ένων αντικει µ ένων (UFO) Οι δεκαετίες µετά τον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο, που έγιναν µάρτυρες της καταπληκτικής αύξησης των ανατολικών θρησκευτικών λατρειών και της επιρροής τους στη ∆ύση, είδαν επίσης την αρχή και την εξάπλωση ενός παράλληλου φαινοµένου το οποίο, παρ’ ότι µε την πρώτη µατιά φαίνεται εντελώς άσχετο µε τη θρησκεία, µε µια πιο προσεκτική εξέταση αποδεικνύεται να είναι σηµείο της «µεταχριστιανικής» εποχής και της «νέας θρησκευτικής συνειδητότητας» όσο και οι ανατολικές λατρείες. Αυτό είναι το φαινόµενο των αγνώστου ταυτότητος ιπταµένων αντικειµένων», τα οποία δήθεν έχουν θεαθεί σχεδόν σε κάθε σηµείο του κόσµου, αφ’ ότου ο πρώτους «ιπτάµενος δίσκος» εντοπίστηκε το 1947. Η ανθρώπινη µωροπιστία και πρόληψη – που σήµερα δεν είναι λιγότερο παρούσες απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας – έκαναν αυτό το φαινόµενο να συνδεθεί σε κάποιο βαθµό µε τους «παλαβούς περιθωριακούς» του κόσµου των λατρειών· αλλά υπήρξε επίσης και ένα επαρκώς σοβαρό και υπεύθυνο ενδιαφέρον γι’ αυτό, ώστε να παραχθούν αρκετές κυβερνητικές έρευνες κι ένας αριθµός βιβλίων από αξιόπιστους επιστήµονες. Αυτές οι έρευνες δεν έφτασαν σε θετικό αποτέλεσµα όσον αφορά την αναγνώριση των αντικειµένων ως φυσική πραγµατικότητα. 

Read More ->>

Η « Χαρισµατική Αναζωπύρωση » ως σηµείο των καιρών

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος

7. Η « Χαρισµατική Αναζωπύρωση » ως σηµείο των καιρών

«Ο Costa Deir πήρε το µικρόφωνο και µας είπε πόσο βαρειά ήταν η καρδιά του για την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ζήτησε από τον Επισκοπιανό π. Driscoll να προσευχηθεί, να σαρώσει το Άγιο Πνεύµα την Εκκλησία αυτή όπως σάρωνε τη Καθολική Εκκλησία. Καθώς ο π. Driscoll προσευχόταν ο Costa Deir έκλαιγε στο µικρόφωνο. Την προσευχή ακολούθησε ένα µεγάλο µήνυµα σε γλωσσολαλιά, και µια εξίσου µεγάλη ερµηνεία του που έλεγε ότι οι προσευχές είχαν εισακουστεί και το Άγιο Πνεύµα θα έπνεε στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και θα την αφύπνιζε... Εκείνη την ώρα υπήρχε τόσο κλάµµα και φωνές, που οπισθοχώρησα συναισθηµατικά απ’ όλα αυτά... Εν τούτοις άκουσα τον εαυτό µου να λέει κάτι εκπληκτικό: ‘’Κάποια µέρα όταν θα διαβάζουµε πως κινείται το Πνεύµα µέσα στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, ας θυµηθούµε ότι ήµασταν εδώ τη στιγµή που άρχισε’’» Έξι µήνες αφ’ ότου το γεγονός που περιγράφεται εδώ συνέβη σε µια διοµολογιακή «χαρισµατική» συνάθροιση στο Seattle, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί άρχισαν πράγµατι να ακούν ότι το «χαρισµατικό πνεύµα» εκινείτο στην ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Read More ->>

Συµπεριφορά κατά τις «πνευµατικές» εµπειρίες

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος

 Α. Συµπεριφορά κατά τις «πνευµατικές» εµπειρίες

Έχοντας µικρό ή καθόλου θεµέλιο στις γνήσιες πηγές της χριστιανικής πνευµατικής εµπειρίας – τα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας, και την πνευµατική διδασκαλία που έχει παραδοθεί από το Χριστό και τους Αποστόλους δια µέσου των Αγίων Πατέρων – οι οπαδοί της «χαρισµατικής» κίνησης δεν έχουν τρόπο να διακρίνουν τη χάρη του Θεού από την αποµίµησή της. Όλοι οι «χαρισµατικοί» συγγραφείς δείχνουν, σε µεγαλύτερο ή µικρότερο βαθµό, µια έλλειψη προσοχής και διάκρισης ως προς τις εµπειρίες που έχουν. Κάποιοι Καθολικοί Πεντηκοστιανοί στα σίγουρα «εξορκίζουν το σατανά» πριν ζητήσουν το «βάπτισµα στο Πνεύµα»· αλλά η αποτελεσµατικότητα αυτής της πράξης, όπως θα γίνει σύντοµα φανερό από τη δική τους µαρτυρία, είναι παρόµοια µε αυτή των Εβραίων στις Πράξεις (19:15), στων οπίων τον «εξορκισµό» το κακό πνεύµα απάντησε: «Τον Ιησού τον ξέρω, και τον Παύλο τον ξέρω, εσείς όµως ποιοι είσαστε;» Ο άγιος Ιωάννης ο Κασσιανός, ο µεγάλος Ορθόδοξος πατέρας της ∆ύσης (5ος αι.), ο οποίος έγραψε µε µεγάλη διάκριση για τα έργα του Αγίου Πνεύµατος στη Συµβολή του (Collatio) για τις «Θείες ∆ωρεές», σηµειώνει ότι «καµµιά φορά οι δαίµονες (θαυµατουργούν) µε σκοπό να υψώσουν σε υπερηφάνεια τον άνθρωπο που πιστεύει ότι κατέχει το µεγάλο δώρο, κι έτσι τον προετοιµάζουν για µια ακόµα πιο µεγάλη πτώση. Προσποιούνται ότι καίγονται και οδηγούνται έξω από τα σώµατα όπου κατοικούσαν, εξαιτίας της (δήθεν) αγιότητας ανθρώπων που στην πραγµατικότητα γνωρίζουν ότι είναι ανίεροι. Στο Ευαγγέλιο διαβάζουµε:

Read More ->>

Ο «Νέος Χριστιανισµός»

Ιερομόναχου Serapheim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού μέλλοντος
Β. Ο «Νέος Χριστιανισµός»

Ίσως υπάρχουν αυτοί που θα αµφιβάλλουν ότι η «χαρισµατική αναζωπύρωση» είναι µια µορφή µεντιουµισµού· ότι είναι µόνο ένα δευτερεύον θέµα το µέσον ή η τεχνική µε την οποία έρχεσαι σε επαφή µε το «πνεύµα» της «χαρισµατικής αναζωπύρωσης». Αλλά ότι αυτό το «πνεύµα» δεν έχει καµµία σχέση µε τον Ορθόδοξο Χριστιανισµό είναι απόλυτα σαφές. Στην πραγµατικότητα, αυτό το «πνεύµα» ακολουθεί σχεδόν κατά γράµµα τις «προφητείες» του Νικολάι Μπερντιάγιεφ σχετικά µε ένα «νέο Χριστιανισµό». Αφήνει εντελώς πίσω το «µοναστικό ασκητικό πνεύµα της ασκητικής Ορθοδοξίας», το οποίο εκθέτει το ψέµµα του µε τον αποτελεσµατικότερο τρόπο. ∆εν ικανοποιείται µε τον «συντηρητικό Χριστιανισµό που κατευθύνει τις πνευµατικές δυνάµεις του ανθρώπου µόνο προς τη µετάνοια και τη σωτηρία», αλλά µάλλον πιστεύει, όπως ο Μπερντιάγιεφ, ότι τέτοιος Χριστιανισµός είναι ακόµα «ατελής», προσθέτει ένα νέο επίπεδο «πνευµατικών» φαινοµένων από τα οποία κανένα δεν είναι ιδιαζόντως χριστιανικό σε χαρακτήρα (παρ’ ότι κάποιος είναι ελεύθερος να τα ερµηνεύσει ως «χριστιανικά»), τα οποία είναι ανοιχτά σε ανθρώπους κάθε οµολογίας µε ή χωρίς µετάνοια, και τα οποία είναι εντελώς άσχετα µε τη σωτηρία. Μοιάζει µε «µια νέα εποχή στο Χριστιανισµό, µια νέα και βαθειά πνευµατικότητα, η οποία σηµαίνει µια νέα έκχυση του Αγίου Πνεύµατος» - σε απόλυτη αντίθεση µε την Ορθόδοξη παράδοση και προφητεία. Αυτός είναι πράγµατι ένας «νέος Χριστιανισµός» - αλλά το ιδιαίτερα «νέο» στοιχείο σ’ αυτόν το «Χριστιανισµό» δεν είναι κάτι πρωτότυπο ή «προχωρηµένο», αλλά απλώς µια σύγχρονη µορφή της αρχαίας θρησκείας του διαβόλου, του σαµανιστικού παγανισµού. Το Ορθόδοξο «χαρισµατικό» περιοδικό «Logos» συνιστά τον Μπερντιάγιεφ ως «προφήτη» ακριβώς επειδή ήταν «ο µεγαλύτερος θεολόγος της πνευµατικής δηµιουργικότητας» (Logos, Μάρτ. 1972, σελ. 8).

Read More ->>

Η µεταστροφή ενός Ινδού βραχµάνου στο Χριστιανισµό

Ιερομόναχου Serafeim Rose
Η Ορθοδοξία και η θρησκεία τού Μέλλοντος
Παράρτηµα στην τέταρτη έκδοση :
Η µεταστροφή ενός Ινδού βραχµάνου στο Χριστιανισµό

Σηµείωση Ο Ορθόδοξος Χριστιανισµός, καθώς είναι η πληρότητα της Αλήθειας, είναι απλός στην ουσία του. Οποιοσδήποτε µε µια ειλικρινή και αταλάντευτη επιθυµία για την Αλήθεια θα φτάσει σ’ αυτόν. Η «νέα θρησκευτική συνείδηση» από την άλλη, είναι περίπλοκη. Αιχµαλωτισµένη στην πτωτικότητα αυτού του κόσµου, δεν µπορεί να εισέλθει στην απλότητα της Αλήθειας του Χριστού. Καθώς εξελίσσεται στη θρησκεία του µέλλοντος, θα γίνει µια επιτηδευµένη συλλογή κάθε παραδοξότητας της πεπτωκυΐας σκέψης, η οποία θα εξεγερθεί εναντίον της απλότητας της Ορθοδοξίας. Έτσι είναι θαυµάσιο να βλέπεις ένα πρόσωπο µε ανεπιτήδευτη καρδιά που, προερχόµενο από µια αυθεντική, παραδοσιακή έκφραση µιας ανατολικής, µη χριστιανικής θρησκείας, παρακάµπτει όλες τις πολυπλοκότητες της σύγχρονης νοοτροπίας της αποστασίας, και φτάνει στα πόδια του ίδιου του Χριστού. Έχοντας φτάσει µε έναν απλό τρόπο στο Χριστό, στέκεται στο κατώφλι της πληρότητας της αποκάλυψης του Χριστού στην Αγία Ορθοδοξία. Με αυτά κατά νου, παρουσιάζουµε την ακαταµάχητη διήγηση που ακολουθεί: Το όνοµά µου είναι Ravi Maharaj. Ράβι είναι συντόµευση για το ινδικό όνοµα Ραβιντίναζ. Μαχαράτζ είναι το επώνυµό µου, αλλά στην πραγµατικότητα ήταν τίτλος. Σήµερα το χρησιµοποιώ ως επίθετο· σηµαίνει «µεγάλος βασιλιάς». Έχω τέτοιο όνοµα εξ αιτίας της κάστας στην οποία γεννήθηκα, της κάστας των βραχµάνων. Ο πατέρας µου ήταν Ινδός ιερέας: ένας γκουρού, ένας γιόγκι. 

Read More ->>

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά Serafeim Rose

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Πρόλογος των εκδόσεων

Η κατάσταση της καρδιάς μας  είναι που καθορίζει τη στάση μας στη ζωή. Όταν ο νους είναι μέσα στην καρδιά και προσφέρει από εκεί μαζί της λατρεία στο Θεό, τα τραγικά φαινόμενα που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη εποχή – όπως η έλλειψη σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή, που μεταφράζεται σε πολέμους, εκμετάλλευση, εγκληματικότητα αλλά και εκτρώσεις, η αποφυγή των οποίων είναι σκοπός του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού, στον οποίο ανήκουν οι εκδόσεις μας – δεν υφίστανται. Οι ιδεολογίες  και οι απρόσωπες αρχές δεν είναι αρκετές για να δώσουν στον άνθρωπο το ανθρώπινο μέτρο. Μόνον ο Θεός, που έχει δημιουργήσει τον άνθρωπο, μπορεί να τον οδηγήσει σε ένα τρόπο ζωής και δράσης ελεύθερο, που σέβεται τις «προδιαγραφές» του και δεν τον βγάζει από τα όριά του, καθιστώντας τον καταστροφικό και αυτοκαταστροφικό. Έχοντας γνώση αυτής της θεμελιώδους αλήθειας, αλλά και της τάσης που υπάρχει στις μέρες μας να ξεχαστεί ή να παρερμηνευτεί η σχέση του Θεού με τον άνθρωπο, οι εκδόσεις Εγρήγορση καταθέτουν το παρόν βιβλίο ως ελάχιστη συμβολή για ένα κόσμο περισσότερο ανθρώπινο.

Εκδόσεις Εγρήγορση

Read More ->>

Εισαγωγή στην ελληνική έκδοση

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Εισαγωγή στην ελληνική έκδοση

Ο σημερινός Δυτικός άνθρωπος, που ζει μέσα σε συνθήκες υλικού ευδαιμονισμού, συχνά μπερδεύεται τόσο πολύ που φτάνει να πει, σαν τον άφρονα πλούσιο: «Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά, φάγε, πίε, ευφραίνου», λες και η ψυχή είναι κάτι που μπορεί να καταναλώσει υλικά αγαθά, και μάλιστα να χορτάσει μ’ αυτά την πνευματική της δίψα.

Όμως το μπούχτισμα των αγαθών δεν ικανοποιεί όλους τους ανθρώπους. Κάποιοι που υιοθέτησαν μια υλιστική νοοτροπία ή που ανατράφηκαν μέσα σ’ αυτήν, βλέπουν  ότι η εικόνα της ευυποληψίας, η καλοπληρωμένη θέση εργασίας, οι υπερσύγχρονες συσκευές, η εύκολη πρόσβαση σε καταναλωτικά αγαθά και γνώσεις (που έχουν γίνει ένα αγαθό τέτοιου είδους), η εύκολη, τέλος, ικανοποίηση των σεξουαλικών τους επιθυμιών (συχνά σε βάρος των συνανθρώπων), δεν μπορούν να τους δώσουν αυτό που καλά καλά δεν ξέρουν τι είναι, ξέρουν όμως ότι τους χρειάζεται. Αρχίζουν, λοιπόν, να αναζητούν. Καθώς είναι άπειροι πάνω σε πνευματικά ζητήματα, γίνονται εύκολη λεία για κάποιους επιτήδειους, που έχουν εξασκηθεί ειδικά στην εξαπάτηση τέτοιων άπειρων πνευματικά ανθρώπων.

Read More ->>

Εισαγωγή

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Εισαγωγή

π. Δαμασκηνού (Κρίστενσεν)

Το Μάϊο του 1981, μόλις ένα χρόνο πριν αναπαυθεί, ο π. Σεραφείμ Ρόουζ προσεκλήθη να δώσει μια διάλεξη στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στη Σάντα Κρουζ. Το ακροατήριό του θα αποτελείτο από φοιτητές ενός τμήματος συγκριτικής των θρησκειών, που λεγόταν «Θρησκείες του κόσμου στις Ηνωμένες Πολιτείες».Η Σάντα Κρουζ ήταν ένα κέντρο της πνευματικής αναζήτησης που είχε εξαπλωθεί σ’ όλο το έθνος, και έφτασε στο αποκορύφωμά της στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Ίχνη της κίνησης αυτής συνέχισαν να υπάρχουν και στη διάρκεια του ’80. Οι νέοι που είχαν έρθει να ακούσουν την ομιλία του π. Σεραφείμ είχαν ταξιδέψει σε μια μεγάλη ποικιλία πνευματικών μονοπατιών. Εκείνη την εποχή ήταν δημοφιλείς στη Σάντα Κρουζ διάφοροι γκουρού που υπόσχονταν φώτιση ή θάμπωναν τους ανθρώπους με θαύματα: ο Ραζνίς, ο Μουκτανάντα, ο Σρι Τσινμόυ και πολυάριθμοι άλλοι που είχαν επιτύχει μια προσωρινή φήμη. Πολλοί αναζητητές στο Πανεπιστήμιο παρέκαμπταν τις πνευματικές πειθαρχίες που δίδασκαν οι γκουρού και ζητούσαν απ΄ ευθείας θρησκευτικές εμπειρίες μέσω των παραισθησιογόνων ναρκωτικών. Άλλοι πάλι, ανικανοποίητοι από την πνευματική φτώχεια της Δυτικής κουλτούρας, ζητούσαν την υψηλότερη πνευματικότητα στον θιβετιανό και στον Ζεν Βουδδισμό, ή σε δυτικοποιημένες μορφές του σαμανισμού των Ινδιάνων της Αμερικής.

Read More ->>

Η έρευνα

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Η  έρευνα

Γιατί κανείς μελετά τη θρησκεία; Υπάρχουν πολλές δευτερεύουσες αιτίες, αλλά μόνο μία αιτία αν κάποιος μελετά στα σοβαρά: με μια λέξη, το κάνει για να έρθει σε επαφή με την πραγματικότητα, για να βρει μια πραγματικότητα βαθύτερη από αυτήν της καθημερινότητας, που αλλάζει τόσο γρήγορα, ξεφτίζει, δεν αφήνει τίποτα πίσω της και δεν προσφέρει στην ανθρώπινη ψυχή ευτυχία που να διαρκεί. Κάθε θρησκεία που είναι ειλικρινής προσπαθεί να φέρει σε επαφή με αυτή την πραγματικότητα. Σήμερα θα ήθελα να πω λίγα λόγια για το πως ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός προσπαθεί να το κάνει αυτό – να διανοίξει την πνευματική πραγματικότητα στο θρησκευτικό αναζητητή.Η έρευνα για την πραγματικότητα είναι ένα επικίνδυνο εγχείρημα. Προφανώς όλοι θα έχετε ακούσει ιστορίες σχετικά με το πως νέοι της εποχής μας «κάηκαν» προσπαθώντας να βρουν την πραγματικότητα, και είτε πέθαναν νέοι είτε κατέληξαν θλιβερές υπάρξεις με τις ψυχικές και νοητικές τους δυνατότητες κατακερματισμένες.

Read More ->>

Η Αποκάλυψη

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Η αποκάλυψη   

Αν εξετάσετε ένα βιβλίο Ορθόδοξης θεολογίας, θα διαπιστώσετε ότι η αλήθεια δεν μπορεί να βρεθεί από τις δυνάμεις του ανθρώπου αβοήθητες. Μπορείτε να διαβάσετε τις Γραφές ή οποιοδήποτε ιερό βιβλίο και να μην καταλάβετε καν τι λένε. Υπάρχει ένα τέτοιο παράδειγμα στο βιβλίο των πράξεων, στην ιστορία του Αποστόλου Φιλίππου και του Αιθίοπα ευνούχου:

Τότε ο άγγελος Κυρίου είπε στον Φίλιππο: «Πήγαινε προς νότον, στο δρόμο που κατεβαίνει από την Ιερουσαλήμ στη Γάζα (είναι δρόμος έρημος)». Και ξεκίνησε και πήγε. Ένας Αιθίοπας, ευνούχος, αξιωματικός της Κανδάκης, της βασιλίσσης των Αιθιόπων, ο οποίος ήταν γενικός ταμίας της, είχε έλθει στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει και επέστρεφε. Καθισμένος στο αμάξι του διάβαζε τον προφήτη Ησαΐα. Είπε τότε το Πνεύμα στον Φίλιππο: «Πήγαινε και προσκολλήσου σ’ αυτό το αμάξι». Όταν ο Φίλιππος έφθασε κοντά, τον άκουσε να διαβάζει τον προφήτη Ησαΐα και του είπε: «Άραγε καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις;» Αυτός είπε: «Πως να μπορέσω να καταλάβω εάν δεν με οδηγήσει κάποιος;»∙ και παρεκάλεσε τον Φίλιππο να ανεβεί και να καθήσει μαζί του.

Read More ->>

Ο Πόνος

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Ο Πόνος

Εδώ κι ένα χρόνο περίπου, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με τραίνο, είχα μια μακροσκελή συζήτηση μ’ ένα νεαρό Αμερικανό. Κατά πως φαινόταν, με συνάντησε τυχαία (βέβαια, δεν υπάρχει τυχαίο στη ζωή), και μου είπε ότι μάθαινε Ρωσικά. Ήταν ένας θρησκευτικός αναζητητής που είχε βρεθεί σε όλα τα είδη των αποκαλούμενων χριστιανικών ομάδων, δεν είχε βρει τίποτα παρεκτός από υποκρισία και απάτη παντού, κι ήταν έτοιμος να παρατήσει εντελώς  τη θρησκεία. Μετά όμως άκουσε ότι στη Ρωσία οι άνθρωποι υπέφεραν για την πίστη τους. Εκεί υπάρχει πόνος, σκέφτηκε, θα υπάρχει προφανώς κάτι αληθινό, και δεν μπορεί να υπάρχει τέτοια απάτη όπως στην Αμερική. Κι έτσι μελετούσε Ρωσικά με σκοπό να πάει στη Ρωσία και να συναντήσει ανθρώπους που ήταν πραγματικοί Χριστιανοί. Ως Ρωσορθόδοξος ιερέας το άκουσα αυτό με έκπληξη, γιατί ο νεαρός δεν είχε δει ποτέ πιο πριν ένα Ορθόδοξο ποιμένα ούτε είχε παρακολουθήσει κάποια Ορθόδοξη λειτουργία. Είχαμε μια μεγάλη συζήτηση για τη θρησκεία, και είδα ότι η ιδέα του ήταν πολύ σωστή: η ιδέα ότι ο πόνος μπορεί να παράγει κάτι γνήσιο, ενώ η γεμάτη απολαύσεις ζωή μας εύκολα παράγει απάτη.

Read More ->>

Η αναγέννηση

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Η αναγέννηση    

Τώρα θα ήθελα να πω ένα λόγο για έναν άνθρωπο πιο απλό, ονόματι Γιούρι Μασκώβ, ο οποίος αφηγείται την μεταστροφή του στη Ρωσία. Εξορίστηκε δια της βίας από τη Ρωσία πριν από τρία χρόνια και, ενώ ήταν στην αρχή των 40 χρόνων του, έπαθε καρκίνο και πέθανε πέρισυ. Μόλις τρεις μήνες αφ’ ότου έφτασε σ’ αυτή τη χώρα, έδωσε μια ομιλία στην οποία είπε πως ήρθε στην πίστη: πως δηλαδή αποκαλύφθηκε σ’ αυτόν ο Θεός μέσα από αυτά που υπέφερε. Είχε προσκληθεί να μιλήσει σε μια ρωσική συνδιάσκεψη στο New Jersey το 1978, κι όταν άρχισε να μιλά είπε στον κόσμο ότι πριν έρθει εκεί, δεν ήξερε τι επρόκειτο να πει. «Ήμουν αναστατωμένος», είπε. «Μου φαινόταν ότι δεν είχα τίποτα να σας πω. Το πρώτο ήμισυ της ζωής μου ήμουν μαθητής, και το δεύτερο ήμισυ το πέρασα στις φυλακές και στα πολιτικά στρατόπεδα συγκέντρωσης των Γκουλάγκ. Πραγματικά, τι μπορώ να πω σε ανθρώπους που είναι πιο μορφωμένοι από μένα, πιο λόγιοι, κι ακόμα καλύτερα  πληροφορημένοι για τα γεγονότα στη Σοβιετική Ένωση;»

Read More ->>

Συμπέρασμα

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Συμπέρασμα

Η εμπειρία αυτού του ανθρώπου, του Γιούρι Μασκώφ, μας δείχνει με τον πιο πρακτικό τρόπο πως ο Θεός αποκαλύπτει τον Εαυτό Του. Κάτι συμβαίνει μέσα την καρδιά∙ και, ενώ ο πόνος βοηθά σ’ αυτή τη μεταμόρφωση, δεν υπάρχουν σίγουροι τρόποι ώστε η μεταμόρφωση να επιτευχθεί. Για παράδειγμα, τα τελευταία 60 χρόνια πολλά έντυπα που εκδίδονται. Προερχόμενα από τη Ρωσία, περιγράφουν περιπτώσεις ανθρώπων που υπέφεραν και δεν μεταστράφηκαν. Υπάρχει στην Αγγλική ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που τιτλοφορείται Η ομολογία μου, και έχει γραφεί από ένα Ρώσο ονόματι Μαρτσένκο. Ο Μαρτσένκο είναι απλώς ένας τίμιος άνθρωπος που δεν μπορούσε ν’ αντέξει τη φοβερή κατάσταση προσποίησης που επικρατεί στη Σοβιετική Ρωσία – το γεγονός ότι όλοι σου λένε ψέμματα. Γι’ αυτό εκείνος είπε την αλήθεια, και γι’ αυτό τον έστειλαν σε στρατόπεδο. Οι αρχές τον υπέβαλλαν στις συνήθεις ανακρίσεις και του έλεγαν συνεχώς «Ξέρεις, αν διατηρήσεις αυτές σου τις ιδέες, ακόμα κι να βγεις έξω, θα ξαναγυρίσεις εδώ. Γιατί δεν αλλάζεις μόνο, και δεν κάνεις ό,τι κάνουν όλοι οι άλλοι;» «Δεν μπορώ», είπε αυτός, «είμαι τίμιος άνθρωπος»! Παρατηρώντας τους πιστούς, συμπέρανε ότι ήταν οι μόνοι ευτυχισμένοι άνθρωποι στα στρατόπεδα εγκλεισμού, από την στιγμή που έλεγαν «Υποφέρω για το Χριστό», και αποδέχονταν ό,τι τους συνέβαινε. «»Αλλά δεν μπορώ να είμαι σαν κι αυτούς», έλεγε, «γιατί δεν πιστεύω στον Χριστό». Κι έτσι παραλίγο να τρελλαθεί, κοιτώντας τους δεσμοφύλακες και θέλοντας να κοπανήσει τις πόρτες πάνω τους. Όταν βγήκε από τη φυλακή, ήταν γεμάτος πικρία και ήθελε να σκοτώσει όλους τους δυνάστες του. Ήξερε ότι επρόκειτο να ξαναπάει ακριβώς στο στρατόπεδο∙ και πράγματι, μόλις έγραψε το βιβλίο του, τον ξαναπήγαν πίσω.

Read More ->>

Ερωτήσεις Απαντήσεις

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά

Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Ερωτήσεις Απαντήσεις

Ε: Αν οι δαίμονες εμφανίζονται ως άγγελοι και λένε τα πράγματα που θα έλεγαν οι άγγελοι, τότε πως μπορεί  κανείς να διακρίνει ποια είναι η αλήθεια;Α: Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Πρέπει να ταπεινωθείς∙ πρέπει να είσαι σε μια κατάσταση όπου θα θέλεις την αλήθεια του Θεού, κι όχι να ψάχνεις για «εμπειρίες». Φυσικά, θα έλεγα να γίνεις ένας Ορθόδοξος Χριστιανός και να ανακαλύψεις όλους τους κανόνες που κατευθύνουν μια χριστιανική ζωή. Αυτό βοηθά, παρ’ ότι δεν είναι εγγύηση γιατί μπορείς να πλανηθείς και ως Ορθόδοξος Χριστιανός επίσης.Οι Πατέρες της Εκκλησίας παρέχουν βασικές συμβουλές. Για παράδειγμα, λένε ότι, αν κάποιος εμφανιστεί σε σένα ως άγγελος φωτός, δείξε δυσπιστία. Ο Θεός δεν θα σε επικρίνει αν θέλει πραγματικά να εμφανιστεί σε σένα κι εσύ Τον απορρίπτεις, επειδή αν πραγματικά θέλει να σου στείλει κάποιο μήνυμα, θα έρθει ξανά και θα βρει έναν τρόπο να σε πλησιάσει. Στην πραγματικότητα, σε επαινεί που είσαι δύσπιστος, επειδή δεν θέλεις να πέσεις σε πλάνη.Αυτοί που είναι σε πιο προοδευμένη πνευματική κατάσταση, με περισσότερη πείρα σ’ αυτά τα πράγματα, έχουν δράσει με άλλους τρόπους. Έχουμε ένα παράδειγμα από τον βίο του αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, ο οποίος έβλεπε δαίμονες όλη την ώρα. Όταν τον ρώτησαν πως μπορούσε να διακρίνει τα πνεύματα, είπε, «Όταν εμφανίζεται ένας άγγελος, νιώθω πολύ ήρεμος, ενώ όταν εμφανίζεται ένας δαίμονας, ακόμα κι αν μοιάζει σαν άγγελος, νιώθω μια ενόχληση.» Πάντως αυτή είναι μια πολύ επικίνδυνη προσέγγιση για αρχάριους, γιατί μπορεί να νιώθετε πολύ ήρεμος και με τους δαίμονες αν δεν έχετε πείρα.

Read More ->>