Ανάβαση στο δικό μου Θαβώρ

Οδοιπορικό στό Άγιο Όρος
Ανάβαση στο δικό μου Θαβώρ

Και ενώ ο ήλιος πήγαινε να βασιλεύσει, εγώ ανέβαινα για να ανατείλω. Η δύση του ήλιου με βρήκε να ανεβαίνω με πολύ κόπο ένα στενό και δυσκολοδιάβατο μονοπάτι προς την ....ανατολή! Εμείς με την μικρή πίστη δυσκολευόμαστε πολύ σε τέτοιες αναβάσεις, που είναι χαρά για τους πιστούς που έκαναν πράξη την ηρωική τους απόφαση να απαρνηθούν τον κόσμο με όλα του τα θέλγητρα και τις χαρές και αγάπησαν την άσκηση. Ανέβαινα λοιπόν κάπου στην βόρεια πλευρά του Όρους. Ήθελα να εφαρμόσω τον λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου : «ως έστι σοι θερμός ούτως ο έρως (καθώς είναι θερμή ακόμη η επιθυμία σου) άπελθε προς αυτούς εκείνους τους αγγέλους, ανάκρασον αυτόν πλέον (θέρμανε περισσότερο την επιθυμία, την αγάπη). Ου γαρ ούτως ο παρ’ ημών λόγος δυνήσεταί σε ανάψαι, ως η των πραγμάτων θέα». Δεξιά και αριστερά υψωνόταν απροσπέλαστοι βράχοι με τις κοφτερές κορυφές τους, σαν να έσχιζαν τον ουρανό, όπως και η φωνή και η ζωή των «οικητόρων» του Όρους. Βάδιζα σκυφτός με την «ευχή» στα χείλη, την καρδιά και τον νου, γιατί έτσι πρέπει κανείς να επισκέπτεται το αγιώνυμο Όρος, με αισθήματα απλού προσκυνητού. Μέσα στους βράχους, σε μικρή απόσταση από το δρομάκι, βλέπει κανείς μερικά σπιτάκια που είναι τα κελλιά των μοναχών-ερημιτών πατέρων. Το ένα μέσα στην σπηλιά, το άλλο προεξέχει λιγάκι και νομίζεις, καθώς το βλέπεις, θα πέσει στην θάλασσα. Μέσα σε αυτές τις μικρές σπηλιές ζουν οι μέλισσες οι πνευματικές, που κάνουν το γλυκύτατο μέλι της ησυχίας. Θυμήθηκα το Δοξαστικό που συνέταξε ο άγιος Νικόδημος για τους αγιορείτας Πατέρας και άρχισα να το ψάλλω, «Ω μελισσών θεοσύλλεκτε, ο εν οπαίς και σπηλαίοις του Όρους καθάπερ εν σίμβλοις νοητοίς το γλυκύτατον μέλι της ησυχίας κηροπλαστήσας».

Read More ->>

Μαρτυρία ενός ανώνυμου επισκέπτη

Οδοιπορικό στο Αγιο Όρος
 Μαρτυρία ενός ανώνυμου επισκέπτη

Δε νομίζω να υπάρχει άνθρωπος –ανεξαρτήτως πίστεως, ιδεολογίας, αντιλήψεως- που να μη θέλει έστω και μια φορά στη ζωή του να πάει στο Άγιο Όρος. Είναι όνειρο ζωής για όλους, άνδρες και γυναίκες. Όμως, τι θεωρούμε ότι είναι Άγιο Όρος; Τι πιστεύουμε ότι μπορεί να μας προσφέρει μια επίσκεψη σε αυτό; Και τι εν τέλει είναι; Τι τελικά μας προσφέρει; Πολλοί –που έχουν κάποια βάσανα, στενοχώριες, θλίψεις- πιστεύουν πως θα βρουν προορατικούς γεροντάδες που θα τους προφητέψουν τα μελλούμενα, θα τους πουν πότε θα διοριστούν, πότε θα παντρευτεί το παιδί τους κ.τ.λ. Άλλοι, κινούμενοι από απλή πίστη τε και περιέργεια πάνε να δούνε τι σόι πράγμα είναι αυτό το περιβόητο Α.Ο. Έτεροι, με πλείστα ερωτήματα υπερφυσικά –τι είναι ζωή, τι είναι θάνατος, αν υπάρχει Θεός κ.τ.λ.- ελπίζουν να βρουν κάποιους να τους απαντήσουν ικανοποιητικώς. Μερικοί, εντελώς άσχετοι περί τα της πίστεως το βλέπουν ως τουριστική εκδρομή, μη σεβόμενοι καθόλου την ιερότητα του χώρου και έχοντας στο νου τους κάποια αρνητικά που ακούγονται

Read More ->>

Στα καλντερίμια των Καρυών

Οδοιπορικό στο Αγιο Όρος
Στα καλντερίμια των Καρυών

Περπατώντας στα καλντερίμια των Καρυών ή εν ταις αγυϊαίς των Καρυών –για να χρησιμοποιήσουμε την υπέροχη γλώσσα του Παπαδιαμάντη- ακόμα δε μπορούσα να συνειδητοποιήσω την αλλαγή του κόσμου. Μου φαινόταν όλα τόσο φυσικά. Δε μου λείπανε ούτε εφημερίδες, ούτε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα ή ο,τιδήποτε άλλο. Στον ένα από τους δύο καπνίζοντες της παρέας δε του έλειψε καθόλου το τσιγάρο. Μόνο –και οφείλω να είμαι ειλικρινής- μου λείψανε οι γυναικείες φωνές. Ακολουθώντας το κεντρικό καλντερίμι φτάσαμε στο τέλος του οικισμού. Ένας φούρνος το τελευταίο οίκημα. Η μυρωδιά σου έσπαγε τα ρουθούνια. Από κει και πέρα συναντούσες ένα καταπράσινο μέρος. Ένα σταυροδρόμι χωμάτινο, ένα ποτάμι να το διασχίζει, πέτρινη γεφυρούλα και γάτες να παίζουν στο γρασίδι. Ακολουθήσαμε το δεξί χωματόδρομο. Σε 2 λεπτά, ένας φράκτης και μια ξύλινη πόρτα. Την ανοίξαμε και προχωρήσαμε. Ήταν η πίσω μεριά της μονής Κουτλουμουσίου. Εκλεκτές ποικιλίες αμπελιού δεξιά και αριστερά μας, περιποιημένα, φροντισμένα. Μπροστά στη πίσω πύλη του μοναστηριού, 3 νεαροί καλόγεροι μεταφέρανε δεμάτια σανού. Ο ένας, με το που μας βλέπει, μας λέει για να αστειευτεί :``άντε παιδιά, πηγαίνετε στο αρχονταρίκι, να σας δώσουν φόρμες, να ‘ρθείτε να βοηθήσετε.`` 

Read More ->>

Μέγας ει Συ Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου

Οδοιπορικό στο Αγιο Όρος
Μέγας ει Συ Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου

«Μέγας ει Συ Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου και ουδείς λόγος εξαρκέσει προς ύμνον των θαυμασίων σου». Η γλώσσα λειψή, η γραφή ανήμπορη να περιγράψει την ομορφιά της φύσης. Φανταστείτε πως βρίσκεστε σε ένα σπίτι στην άκρη ενός καταπράσινου γκρεμού και από το μπαλκόνι να αγναντεύετε το απέραντο γαλάζιο. Να προσφέρεται πιάτο η θάλασσα. Τέτοια θέα σε εμπνέει να ξυπνάς πρωί. Σε εμπνέει να αντιμετωπίζεις την καθημερινότητα, τις γκρίνιες, τις φωνές, τα άγχη της δουλειάς και της ζωής. Και όπως λέει η φίλη μου η Μάρθα όταν τις τα περιέγραφα: ``Ήξεραν οι παλιοί που να κτίσουν τις μονές. Κάπου όπου να λένε «ως εμεγαλύνθη τα έργα σου Κύριε, πάντα εν σοφία εποίησας». Και αν μείναμε αέναοι με το μεγαλείο της τοποθεσίας, πολλές φορές μείναμε με ανοιχτό το στόμα θαυμάζοντας τα ανθρώπινα δημιουργήματα. Το μοναστήρι είναι πολύ μεγάλο, με οχυρωματικούς πύργους και ζεματίστες στις εισόδους της μονής από όπου έριχναν καυτό λάδι για να αντιμετωπίζουν τις επιδρομές των 35 πειρατών. Ακόμα, έξω βρισκόταν ένας νερόμυλος, καλλιέργειες (λαχανικά) και το νεκροταφείο, ενώ ψηλά στο βουνό το ασκηταριό του Αγ. Αθανασίου.

Read More ->>

Η μονή Καρακάλλου

Οδοιπορικό στο Αγιο Όρος
Η μονή Καρακάλλου

 Η μονή Καρακάλλου χτίστηκε κατά τον 11ο αιώνα από το μοναχό Νικόλαο Καρακάλλου. Υπάρχει και η άποψη –μάλλον απίθανη- πως χτίστηκε από το Ρωμαίο αυτοκράτορα και διώκτη του χριστιανισμού Μάρκο Αυρήλιο Καρακάλλα. Αφιερωμένη στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Μικρό προαύλιο, μικρή εκκλησία. Μας έδειξαν την εικόνα της Παναγίας, την όποια πάλαι ποτέ μαχαίρωσε ένας πειρατής. Έτρεξε αίμα τότε από την πληγή. Ο πειρατής μετάνιωσε και έγινε μοναχός με το όνομα Βάρβαρος. Πέρασε όλη του τη ζωή κλαίγοντας και ζητώντας συγχώρεση από την Παναγία. Όταν πέθανε, μυρόβλυσε και ανακηρύχθηκε άγιος. Είναι ο άγιος Βάρβαρος που εορτάζει στις 15 Μαΐου. Αυτά να τα βλέπουμε εμείς που δε δεχόμαστε τη συγνώμη αυτού που μας έβλαψε και του κρατάμε κακία. Ή εμείς που βλάψαμε άνθρωπο και δεν του ζητάμε συγχώρεση. Απόρροια του εγωισμού μας και τα δύο. Αλλά τι αξία έχει ο εγωισμός, όταν η καρδιά μας, εξαιτίας του μίσους και της κακίας που νιώθει δε μπορεί να βρει ησυχία και γαλήνη. Στο κάτω κάτω εδώ η Παναγία συγχώρεσε και ο ζητών τη συγνώμη έγινε άγιος. Και εσύ κάνεις το σκληρό; Και πότε θα ηρεμήσεις;  ``Σα στρουμφοχωριό είναι`` μου λέει ο Νίκος, ``αν και αδόκιμος ο όρος. Πολύ μικρή. Και οι μοναχοί της πολύ κλειστοί. Σε μισή ώρα είναι η μονή Φιλοθέου.

Read More ->>

Μονή Ιβήρων

Οδοιπορικό στο Αγιο Όρος
Μονή Ιβήρων

Το πούλμαν, στρίβοντας πάνω στον ανώμαλο χωμάτινο δρόμο, περνώντας από πανύψηλα δέντρα και χτυπώντας στα κλαδιά τους έφτασε στη Μονή Καρακάλλου. Σαν ένα μικρό ορθογώνιο κάστρο στην άκρη ενός λόφου, καταμεσής του δάσους. Η μονή πρέπει να κτίστηκε στα τέλη του 10ου αιώνα ή στις αρχές του 11ου πιθανόν από τον μοναχό Νικόλαο Καρακάλλα. Τον 13ο αι. όπως και όλο το Α.Ο. η μονή αρχίζει να παρακμάζει, εξαιτίας των συχνών επιδρομών των Καταλανών πειρατών. Όμως στα τέλη αυτού του αιώνα όπως και τον επόμενο η μονή, χάρη στις δωρεές των Βυζαντινών αυτοκρατόρων ακμάζει. Για λίγο διάστημα, το β` μισό του 15ου αι. λόγω της άλωση της Πόλης, αρχίζει πάλι να παρακμάζει όπου τον επόμενο αιώνα και για τους επόμενους τρεις, χάρη στις δωρεές των Μολβαδών και Ίβηρων ηγεμόνων βρίσκεται σε ακμάζουσα πορεία, φτάνοντας ακόμα και τους 500 μοναχούς. Κατά τα δύσκολα χρόνια των δύο Παγκοσμίων Πολέμων η μονή καθοδηγήθηκε από τον χαρισματικό γέροντα Κοδράτο, γνωστό και εκτός Α.Ο., γνωρίζοντας μεγάλη άνθηση. Φθίνουσα πορεία πέρασε τη δεκαετία του 1980, έως την αρχή του `90. Σήμερα αριθμεί περίπου τους 45 μοναχούς. Η Μονή καυχάται για δυο αδελφούς της που αξιώθηκαν να μπουν στη χορεία των Αγίων του Θεού: 

Read More ->>

Ο εσπερινός στη Ι.Μ. Σταυρονικήτα

Οδοιπορικό στο Αγιο Όρος
Ο εσπερινός στη Σταυρονικήτα

Οι ηλιαχτίδες έπεφταν στο δωμάτιο μας από τα παράθυρα, που έβλεπαν στο εσωτερικό του μοναστηριού. Σιγά-σιγά ξυπνήσαμε. Στις 9:00 ήταν η τράπεζα. Λόγω εορτής –του Αγ. Γερασίμου και του Αγ. Αρτεμίου- αν και Τετάρτη πάλι λαδερό. Φασολάκια χλωρά με χταπόδι που είχαν πιάσει οι ίδιοι οι μοναχοί χθες, ελιές, σαλάτα, κρασί. Αν και ποτέ δεν τρώω φασολάκια χλωρά, όχι μονάχα τα έφαγα, αλλά το ευχαριστήθηκα τόσο πολύ που ευχαρίστως θα ξανάτρωγα. Ήταν δικιά τους παραγωγή` τα μαζέψανε το Σεπτέμβρη και τα βάλανε στο ψυγείο. Περιττό να πω ότι και μετά, εδώ στον κόσμο, φασολάκια χλωρά δεν ξανάφαγα. Μονάχα εκεί έφαγα με ευχαρίστηση. Έπειτα, έξω από την κουζίνα –ένα μικρό οίκημα έξωθεν της μονής- ήπιαμε με το Χάρη τα καφεδάκια μας με τον μοναχό Φιλήμονα, τον μοναχό Αρτέμιο και τον κατά σάρκα πατέρα του, αφού βεβαίως του ευχηθήκαμε για την ονομαστική του εορτή. Καλό Παράδεισο είναι η ευχή που δίδεται και όχι χρόνια πολλά. Γιατί σημασία δεν έχουν το πόσα χρόνια θα ζήσεις αλλά το πώς. Συνεχίστηκε το χθεσινό πηγαδάκι που μιλούσανε εναλλάξ για ποδόσφαιρο και για τη σωτηρία της ψυχής. Εγώ καθόμουν πιο πέρα και αγνάντευα το πέλαγος. Ανεπίδεχτος μαθήσεως. Και σωτηρίας. Ο πατέρας του Αρτέμιου που ήταν πολύ χαρούμένος που ο γιος του έγινε μοναχός και μάλιστα στο Α.Ο., με αποτέλεσμα να τον βλέπει ελάχιστα, η δε μάνα του καθόλου.

Read More ->>

Το “Ημερολόγιον”

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας

Το “Ημερολόγιον”

Όπως και παραπάνω αναφέραμε, στον πόλεμο του 1940 – 41 ο π. Θεόκτιστος Αλεξόπουλος επιστρατεύτηκε. Αξίζει να σημειωθεί πως συνολικά εννέα μοναχοί από την Αδελφότητα της Ζωοδόχου Πηγής της Λογγοβάρδας υπηρέτησαν τότε στο Μέτωπο, οι δύο ως κληρωτοί και οι εφτά ως έφεδροι επιστρατευμένοι, από τους οποίους μάλιστα ένας σκοτώθηκε. Όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης από τη μελέτη του “Ημερολογίου”, ο π, Θεόκτιστος επεστρατεύθη στις 19 Δεκεμβρίου

1940 και, μετά από ολιγοήμερη παραμονή στην Αθήνα, εστάλη στις 11 Ιανουαρίου 1941 στο Μέτωπο, και μάλιστα στην πρώτη γραμμή, και υπηρέτησε ως το τέλος των επιχειρήσεων, δηλαδή ως τη συντεταγμένη υποχώρηση (12 Απριλίου 1941) και τη διάλυση (24 Απριλίου 1941) του στρατού. Και αυτό, μολονότι η υγεία του ήταν κλονισμένη και υπέφερε, όπως ο ίδιος γράφει, από “θολώσεις (του πνεύμονα), πτώσιν στομάχου, χολοκυστίτιδα και άλατα”. Όμως, αν και σαφώς αδικημένος, δεν δέχτηκε την πρόταση των ιδίων των γιατρών για αναθεώρηση της πρωτοβάθμιας απόφασης του Νοσοκομείου για στράτευσή του, που θα είχε ευνοϊκό αποτέλεσμα, και πορεύθηκε στο Μέτωπο, με όσες φοβερές συνέπειες αυτό συνεπαγόταν. Στην απόφασή του αυτή ωθήθηκε, πέρα από τη γνωστή αγάπη του για την Πατρίδα και το Γένος, τόσο από το παράδειγμα των τραυματιών, που νοσηλεύονταν στα στρατιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας, όσο και το γεγονός ότι είχε αποθέσει τη φροντίδα για το μέλλον του στον Θεό. Επανειλημμένα, σε πολύ δύσκολες ώρες, γράφει στο “Ημερολόγιόν” του πως προσεύχεται στον Θεό “να οικονομούσε να εγίνετο ό,τι είναι προς το συμφέρον” του. Και είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς ο ασθενικός αυτός άνθρωπος επέζησε τότε και συνεχίζει να βρίσκεται σε θαλλερό γήρας!...

Read More ->>

Η κήρυξη του Πολέμου

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ

1. Η κήρυξη του Πολέμου

Η Μονή Λογγοβάρδας συνεδέθη τηλεφωνικώς το έτος 1933. Η σύνδεσις έγινε από την γραμμήν Παροικιάς Ναούσης. Όταν καλούσαμε, απαντούσαν και τα δύο τηλέφωνα, με συνθηματικές όμως κλήσεις συνεννοούμεθα. Εμείς περισσότερον συνεννοούμεθα με την Νάουσαν μετά την ομιλίαν του Μουσολίνι ότι έχει ετοιμοπολέμους 7.000.000 λόγχες, όπου εκ τούτου κατετρόμαζε ολόκληρος η ανθρωπότης. Μετά τον τορπιλισμόν του αντιτορπιλικού “'Ελλη”, τον γενόμενον την 15-8-1940 υπό των Ιταλών εις την νήσον Τήνον, ήτον πλέον καταφανές ότι ο πόλεμος πλησιάζει προς τα εδώ, οπότε και ημείς έπρεπε να παρακολουθούμε τα γεγονότα. Τούτο μόνον τηλεφωνικώς ήτο δυνατόν να  πραγματοποιείτο  και  προς  τούτο  μας  έδιδε  πληροφορίες  ο  εις  Νάουσαν  έμπορος  κ. Κωνσταντίνος Μπατιστάτος.

28 Οκτωβρίου 1940

Read More ->>

Πορεία προς το Μέτωπο

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας
3. Πορεία προς το Μέτωπο

Σάββατον 11 – 1 - 41

Εσηκώθημεν πολύ πρωί και αφού αποχαιρετήσαμε τον αδελφόν π. Ευσέβιον Μπιλάλην, όστις καθ'όλον το διάστημα της εν Αθήναις παραμονής μας μας είχε φανεί πολύ χρήσιμος, σαν πραγματικός εν Χριστώ αδελφός μας, προ των 8 είμεθα στον λόχο μας. Αφού μας έκαμαν προσκλητήριον, μας κατήρτισαν λόχον και μας έδωσαν τροφήν δια τρεις ημέρας γαλέταν, τυρόν, ρέγγας, ελαίας και χαλβάν και μας ωμίλησεν ολίγον ο Λοχαγός μας κ.λ.π. Δια γεύμα μας έδωσαν φακά σούπα και δια βράδυ ελαίας.

Από τας 8 έως τας 2 μ.μ. Ήμεθα στην γραμμήν και αναμέναμεν διαταγήν δια να αναχωρούσαμεν.

Στας 2 μ.μ. μας συνεκέντρωσαν άπαντας τους της αποστολής, οίτινες ήμεθα 1.100 άνδρες, και μας ωμίλησε ο συνταγματάρχης κ. Νικολόπουλος. Εις τον λόγον του έκαμε νύξιν και δι' ημάς: “Μεταξύ σας ευρίσκονται και ιερωμένοι, οίτινες θα είναι το καλόν παράδειγμα κ.τ.λ.”. Κατά τας 3μ.μ. αναχωρούσαμε υπό τας ζητωκραυγάς των εναπομεινάντων συναδέλφων μας και εκ των εμπέδων και την 4ην φτάσαμε στον σταθμόν του Ρουφ. Καθ' όλην αυτήν την ποδαριοδιαδρομήν δεν βλέπαμε άλλο τίποτα από τον πολύν κόσμον, όστις αλλάλαζε από ενθουσιασμόν κ.τ.λ. Από πολλάς οικίας μας  πετούσαν  γλυκά,  κάλτσες,  γάντια  και  άλλα.  Εγώ  δε  υπέφερα  πολύ  καθ' όλην  αυτήν  την διαδρομήν, διότι με πονούσαν πολύ οι πόδες μου, λόγω του ότι τα υποδήματά μου ήσαν καινουργή και διότι είχα δέσει σφικτά τας περικνημίδας μου, όταν όμως ατένιζα και έβλεπα τα πλήθη συνεκινούμην, πολλάκις εδάκρυσα. Εις τον εξώστην της “Μ. Βρετάνιας” μας ευχήθη κ.λ.π. ο πρωθυπουργός Ι. Μεταξάς. Ήταν καταβεβλημένος και είπα εις τον Λεόντιον: “¨Δεν τον βλέπω στα καλά του”.

Read More ->>

Στο Μέτωπο

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας

4. Στο Μέτωπο

Τρίτη 28 – 1 – 41

Μετά το ρόφημα, σταφίδας και σιγαρέτα, άπερ μας έδωσαν, διεδόθη ότι είκοσι άνδρες θα προσκολλώντο στον λόχον μηχανημάτων, δια τούτο είχον συγκίνησιν και αγωνίαν μήπως χωριζόμουν από τον Λεόντιον, παρακαλούσα δε τον Κύριον να οικονομούσε να εγίνετο ό,τι το καλύτερον και συμφέρον της ψυχής μας. Κατά τας 10 η ώρα έρχεται εις δεκανεύς και λέγει “Οι δύο δεκανείς να πάρουν τα πράγματά τους και να κατέλθουν στα μαγειρεία, διότι θα υπάγουν στους όλμους”, επρόσθεσε δε ότι ο λόχος, εις ον προσκολλώμεθα, είναι ο καλύτερος λόχος του Συντάγματος και ότι άχρι του νυν δεν έχει φονευθή τις εκ των ανδρών του, μολονότι έλαβον μέρος εις όλας τας επιχειρήσεις. Αποχαιρετήσαμεν εν συγκινήσει τους συναδέλφους, συγκινήθημεν δια τον χωρισμόν μας εκ του πνευματικού αδελφού κ. Σαχά και κατήλθομεν στα μαγειρεία. Μας κατέγραψαν, μας έδωσαν όπλα, φυσίγγια, ξίφος, μάσκα, τυρόν δια το εσπέρας, τσιγάρα, και αφού γευματίσαμε μακαρόνια σούπα, αναχωρήσαμε κατά τας 11 π.μ., δια το χωρίον Μογλίτσα, το οποίον απέχει περί τας δύο ώρας και είναι έδρα του Συντάγματός μας. Συνοδόν είχαμε έναν λοχίαν. Ενώ επορευόμεθα, μας εδιηγείτο διάφορα περιστατικά. Ο δρόμος ήτον πολύ ανώμαλος και περνούσαμε όλο χαράδρες. Παντού έβλεπες ερριγμένα ψόφια ζώα. Στο χωρίο Μογλίτσα αφίχθημεν κατά τας 3 μ.μ.  Εκτελέσαμε  τρεις  –  τέσσερις  στάσεις.  Ο  καιρός  ήτον  καλός.  Εις  μίαν  στάσιν,  που αναπαυόμεθα, ήλθον μερικά εχθρικά αεροπλάνα και, αφού έκαμαν μερικές βόλτες, έρριξαν μερικάς βόμβας δια να κτυπήσουν τους εργάτας, που ήταν δια την κατασκευήν της αμαξιτής οδού. Είναι η πρώτη φορά που βλέπω αεροπορικόν βομβαρδισμόν. Εμείς είχαμε προσκολληθή στο έδαφος και ήμεθα ακίνητοι.

Read More ->>

Στην πρώτη γραμμή του πυρός

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας

6. Στην πρώτη γραμμή του πυρός

Παρασκευή 7 – 3 – 41

Ρόφημα, μακαρόνια, τυρόν. Περί την 10ην πρωινήν ειδοποιήθημεν ότι το απόγευμα θα αναχωρούσαμε. Μετέβημεν με τον κ. Χιονίδην στο Σύνταγμα και πληροφορήθημε ότι η ομάς η δική μας δεν θα μεταβή εκεί που είναι οι άλλοι του λόχου μας, αλλά θα γίνωμεν διμοιρία και θα υπάγωμεν αλλού. Ο Μπάλας, θα αναχωρήση με τον λόχον του δια να μεταβή στο τάγμα του. Λοχαγός μας θα είναι ο κ. Χιονίδης. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτος. Κατά την 1 μ.μ., ανεχώρησε ο κ. Χιονίδης και μας είπε ότι θα ανταμώσωμε την νύκτα, θα μας αναμένη εκεί, που θα υπάγωμεν. Τρεχάματα από εδώ, φωνές από εκεί κ.λ.π. Το απόγευμα όμως ήλθε και παρέλαβε τον λόχον ένας ανθυπολοχαγός Ψαρουδάκης. Είναι μόνιμος. Κατά τας 6 μ.μ., μας έδωσαν τυρόν και μίαν αγγλικήν κονσέρβαν κρέατος κ.τ.λ., τροφή δια δύο ημέρας. Αποχαιρετήσαμε τα παιδιά, τα καλά γνωστά. Συνέστησα στον σιτιάρχην του Μπάλα να είναι κάπως πιο ευγενής και να μην νομίζη ότι τα τρόφιμα, που μοιράζει, είναι από το σπίτι του. Ούτος είναι ένας, πώς να το πω, κακότροπος, ποτές δεν τον ήκουσα να ομιλήση μη γλυκύτητα, δια τούτο τον ήλεγξα. Ο επιλοχίας ( άλλο κάθαρμα, να πη κανείς) μου εζήτησε συγγνώμη, διότι πολλάκις δεν είχε φερθή καλά και προπαντός στο ζήτημα της περιφήμου περιπολίας με είχε αδικήσει και, αφού με έβλεπε ότι υπέφερα, δεν έκανε ποτέ συγκατάβαση. Είχα πολλά κολάσιμα πράγματα ιδή εις αυτούς, έκανα όμως υπομονήν δια τον λόγον ότι μιά ημέρα θα φεύγαμε από αυτόν τον λόχον, και το Ευαγγέλιον. Τον Ευστράτιον δεν τον αποχαιρέτησα, διότι απουσίαζεν στην Κορυτσάν.

Read More ->>

Η υποχώρηση

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40 
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ 
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας

7. Η υποχώρηση


Σάββατον Λαζάρου 12 – 4 – 41

Περί την 7ην απογευματινήν, μας φώναξε ο Ταγματάρχης και μας είπε να του αποστείλωμεν έναν στρατιώτην, όπως δια τούτου μας αποστείλη την διαταγήν, δι' ης θα εντελλώμεθα πώς θα αναχωρήσωμεν κ.τ.λ. Έλεγε να αποστείλωμεν αμέσως περίπολον, όπως παραλάβη Αλβανούς με ζώα δια να φορτώσωμεν τα πράγματά μας κ.τ.λ. Να αποστείλωμεν στρατιώτας στον αυχενίσκον να παρακολουθήσουν τον στρατόν, που θα διήρχετο από εκεί, και όταν πλησιάζη να διέλθη το 3ον Τάγμα να το ακολουθήσωμεν, και ότι το Τάγμα μας θα αναχωρήσε τελευταίον. Η ώρα θα είναι 8. Ποίους στρατιώτας να απόστείλωμεν στον αυχένα, που άπαντες ετοιμάζονται; Τρεις πήγαν δια τα ζώα και δύο μετέφερα το τηλέφωνον. Αφού εγώ με τον Καράλην είχαμε κανονίσει τα πράγματά μας,   μετέβημεν   μαζί   με   ένα   στρατιώτην   στον   αυχενίσκον.   Μόλις   ανακοινώθη   ότι   θα αναχωρήσωμεν, φύσηξε ένας βίαιος και παγερός βοριάς και διέλυσε την ομίχλην και τα σύννεφα. Η σελήνη είναι πανσέληνονς και φέγγει πολύ. Κρυώναμε πολύ και δια τούτο τρέχαμε δια να διατηρώμεν θερμά τα ποδάρια μας. Οι Ιταλοί μας διέκριναν από το μέρος της Γράμποβας και μας έρριξαν μερικάς ριπάς πολυβόλου, οι σφαίρες σφύριξαν άνωθέν μας και ολίγον πιο πέρα ηκούσθη, που έπεσαν μέσα στα χιόνια. Αρχίσαμε αν φοβώμεθα, διότι με αυτή την αστροφεγγιά και τα κάτασπρα χιόνια ενδέχεται να ιδούν οι Ιταλοί, οπότε ποιος θα κατορθώση να διέλθη εκ του8 περιφήμου αυχένος;

Read More ->>

Συντεταγμένοι πάλι στην Ελλάδα

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας

8. Συντεταγμένοι πάλι στην Ελλάδα

Μεγάλη Τετάρτη 16 – 4 – 41

Κατά  τα  ξημερώματα  και  αφού  αφήσαμε  τα  φυλάκιά  μας,  φτάσαμε  δίπλα  σε  έναν  μεγάλον ποταμόν,  το  όνομα  του  οποίου  δεν  έμαθον.  Εκεί  ευρήκαμε  το  Σύνταγμα  ολόκληρον  και  μας ανέμενε. Εκεί ήταν και οι στρατιώται, που δεν ήλθαν εχθές μαζί μας. Άρχισαν να εκλιπαρούν τον Λοχαγόν μας να μην εφαρμόση εναντίον τους κυρώσεις κ.τ.λ.

Μετά παραμονήν εκεί 20 λεπτών περίπου και αφού ετάχθημεν κατά τάγματα, αναχωρήσαμε. Θα μας έφαγε ένας κύκλος που κάναμε δια να εύρωμεν μίαν γέφυραν, και αυτήν ξυλίνην, περί τας δύο ώρας και κατόπιν διήλθομεν απέναντι από εκεί, που ξεκινήσαμε, περί τα 900 μέτρα. Σήμερον εβάδιζε όλο το Σύνταγμα συγκεντρωμένο. Υπολογίζω τα μεταγωγικά, που είχε, ως εκατόν πενήντα– εκατόν εβδομήντα. Φαντασθήτε τι γινόταν και τι μήκος είχε. Σε ένα σημείον εδιηγούμηντα της χθεσινής ημέρας και λέγω “τους κερατάδες τους Άγγλους να μην φοβώνται παρά να κατέρχωνται τόσον χαμηλά κ.τ.λ. - Λοιπόν, - μου λέγει ο Ταγματάρχης – βρε γυαλάκια, δεν ήταν Άγγλοι, παρά Έλληνες πιλότοι”. Όλα τα παιδιά του Λόχου μου με  γλυκοχαιρετούσαν, και τούτο διότι έμαθαν τα χθεσινά και ότι θα παίρναμε βραβείο κ.τ.λ. Κατά τας 10 η ώρα άρχισε να βρέχη. Το αντίσκηνό μου το είχα σε ένα ζώον και μου το πήραν, είχα δε πολύ αγανακτήσει, διότι εβρεχόμουν. 

Read More ->>

Τα μετά τη διάλυση του στρατού

Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του '40
Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας
9. Τα μετά τη διάλυση του στρατού


Πέμπτη του Πάσχα 24 – 4 – 41

Εγώ ο Λεόντιος και δυο άλλα παιδιά φορτώσαμε τα πράγματά μας σε ένα ζώον. Κατά το απόγευμα

διετάχθη να αναχωρήσωμεν. Μόλις προχωρήσαμεν ολίγον, βλέπω τον ταγματάρχην Παράσχον και λέγει στον Ψαραδάκην: “¨Πάμε δεξιά; - Πάμε”. Λέγω εγώ στον λοχίαν Μαρσέλον ότι ιδικόν μας συμφέρον  είναι  να  βαδίσωμεν  αριστερά.  Ο  στρατός  όμως  ο  περισσότερος  εβάδιζε  δεξιά. Επιστρέφει ο Ψαραδάκης να με πάρη μαζί του. Αφού τον μαλώσαμε ολίγον, φύγαμε, διότι προηγουμένως  μας  είχε  αποχαιρετήσει.  Τι  ήθελε  τώρα  να  κάνη;  Προχωρώντας  ολίγον  κάτου, βλέπω αριστερά μας τον Διοικητήν. Αφήνω τον Λεόντιον με τους άλλους και μεταβαίνω εκεί. Λέγω στον Υποδιοικητήν ότι ποια οδόν να ακολουθήσωμεν κ.τ.λ. Μου λέγει ο Συνταγματάρχης: “Από που είσαι, παιδί μου; - Από την Πελοπόννησον”. Έκανε ένα μορφασμόν, δηλαδή ωσάν να μου έλεγε “σαν δύσκολον”. Του είπα ότι είμαι μοναχός και μπορεί να υπάγω εις Άγιον Όρος. “Αι”, μου λέγουν, να βαδίσω “αριστερά”. Με ευχήθησαν “καλήν τύχην” και με χαιρέτησαν δια χειραψίας και από τα μάτια του Συνταγματάρχη έρρεαν δάκρυα. Τρέχω, λοιπόν, να συναντήσω τον Λεόντιον και φώναζα, διότι, εάν χανώμεθα; Και είχε προχωρήσει αρκετά ούτος.

Read More ->>

Όταν οι Φύλακες προδίδουν

Θεωδορήτου Ιερομονάχου Αγιορείτου
Όταν οι Φύλακες προδίδουν
Προλεγόμενα 

Τά άρθρα του παρόντος έργου έχουν πρωτοδημοσιευθή στο φυλλάδιο «Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ» κατά τη διάρκεια των ετών 1982-2000. Επειδή, ώς γνωστόν, «το βιβλίο μένει», διά τούτο και ύπεβλήθημεν εις τον κόπον και τά έξοδα τής παρούσης εκόοσεως. Και τούτο, διότι πιστευομεν οτι τα θέματα πουαναπτύσσονται στις επόμενες σελίδες διατηρούν την επίκαιροτητα τους, οχι μονον δια το σήμερα, αλλα και δια το μέλλον,αφού στηρίζονται στην αγιοπατερικη «πρακτική» του παρελθοντος, η οποία εχει διαχρονικήν αξίαν. Καθημερινώς λυποόμεθα πληροφορούμενοι τις ποικίλες προδοσίες πιστεως και ταξεως που ενεργούν οι φύσει και θεσει φρουροί τής 'Ορθοδοξίας όλων τών αΰτοκεφάλων Εκκλησιών! Πιο πολύ όμως λυπούμεθα διά την απαθή και σιωπηρά αντιμετωπισιν των ανωτέρω απο το σώμα τής Εκκλησίας, κληρικούς και λαϊκούς, και ιδιαιτέρως τους Μοναχούς. Έδώ πιστεύομεν ότι εύρίσκεται το κέντρο τής κρίσεως, αφού «Έργον Μοναχού, μηδέ το τυχόν άνέχεσθαι καινοτομεϊσθαι το Ευαγγέ λιον». Και όμως! Ό Μοναχισμός απουσιάζει σήμερα τελείως σχεδόν απο τον στίβον τής ομολογίας! Κατόπιν τουτου είναι φυσικόν να εφησυχάζουν και οι υπολοιποι των υπευθύνων. 

Read More ->>

Ανοικτή Επιστολή πρός Αγιορείτη Μοναχόν

Θεωδορήτου Ιερομονάχου Αγιορείτου
Όταν οι Φύλακες προδίδουν
Ανοικτή Επιστολή πρός Αγιορείτη Μοναχόν

Αγαπητέ μου π. Γεράσιμε, χαίροις εν Κυρίω πάντοτε και μετά τοϋ Γέροντός σου. Μέ χαρά διάβασα τά τελευταία νέα τής επιστολής σου και για τις τοσο απαραίτητες επισκευες του σεσαθρωμενου, πλήν ήγιασμενου απο τους αγώνας των παλαιών πάτερων, Κελλίου σας. Άναφορικώς μέ τον ενθουσιασμόν σου, λόγω τής διακοπής του μνημοσύνου του πατριαρχου απο μερικούς Κελλιώτας, δεν μέ βρίσκεις σύμφωνον καθόλου. Τό διατί, θα μου επιτρεψης να στο εκθεσω κάπως ιστορικά, διότι το θέμα είναι πολύ σοβαρόν και ή πείρα τοϋ παρελθόντος πιστεύω ότι θά μάς βοηθήση πολύ στήν εξαγωγή των άναγκαίων συμπερασμάτων. Πριν 22 άκριβώς χρόνια μεγάλη και επίσημος όμήγυρις Αγιορειτών πατέρων είχε διά προκηρύξεώς της διαμαρτυρηθή δημοσίως προς τον πατριάρχην Αθηναγόραν —λογφ τής συναντήσεως του με τον παπα στα Ιεροσολυμα— οτι αν τυχόν συνέχιση τοιουτου είδους επαφας θα τοναποκηρυξουν και αυτόν. Τότε ήρκεσθησαν να αποκηρυξουν μονον τας δηλώσεις που έγιναν προ και μετά τήν συναντησιν. Πέρασαν άπό τότε 22 χρόνια ούτε ένα, ούτε δύο. Αί άντορθόδοξοι εν τούτοις δηλώσεις έσυνεχίσθησαν και μαλιστα συνοδευομεναι απο πράξεις τελείως ταπεινωτικας και προδοτικός διά τήν ’Ορθοδοξίαν. Και όμως οί Αγιορεΐται πού ύπέγραψαν τήν ανωτέρω προκήρυξιν τού 1965, αλλά και ολοι γενικώς οι λοιποί, εσυνεχισαν να κοινωνουν με τον Άθηναγόραν και τον εν συνεχεία διάδοχόν του Δημήτριον, σαν να μη συνεραινε τίποτα! Κατα καιρούς μαλιστα, όταν οι διοικουντες τήν 'Αγιορειτικήν Πολιτείαν έβλεπαν ότι μερικοί ζωηροί απειλούσαν διακοπήν κοινωνίας με το Φανάρι, συνεβούλευαν τούς πατριαρχικούς και τάς εξαρχίας των πού ήρχοντο στο Όρος νά προσέχουν νά «μή σκανδαλίζουν τας ψυχας των απλουστερων», φειδομενοι αυτών των «αδυνατών»...

Read More ->>

Ποιός ο αναμενόμενος

Θεωδορήτου Ιερομονάχου Αγιορείτου
Όταν οι Φύλακες προδίδουν
Ποιός ο αναμενόμενος

Η νύχτα έχει προχωρήσει άρκετά ενώ εγώ μόνος στο κελλί μου προσπαθώ, μέ συντροφιά τις ίερές εικόνες και τό ιλαρό φώς του καντηλιού, προσπαθώ νά βρώ γιά ποιό άκριβώς λόγο επικρατεί σήμερα στήν Έλλαδική Εκκλησία και τό Άγιον Όρος αυτή ή φοβερή άφασία γιά τά θέματα τής πίστεως, αφασία πού χρόνια τώρα έχει περάσει στήν περιοχή τής αποστασίας. "Η, γιά νάμαι πιο άκριβής και δίκαιος, ασχολούνται και με τήν πίστη απόδειξη τα κηρύγματα για τους χιλιαστας, παπικούς, και σπανιως τους μασόνους, όπως επίσης και τα σχετικά φυλλάδιά και βιβλία. Αυτό όμως που δεν κανουν είναι οτι δεν ενδιαφερονται να ελέγξουν διά λόγου και πράξεως, σύμφωνα μέ τήν ορθόδοξη παράδοση, τους κακοδόξους προϊστάμενους τους ή και συνάδελφους τους, οι οποίοι δεκαετίες τώρα κηρύττουν το αιρετικό πιστεύω του Οικουμενισμοϋ. Διότι κατ’ αύτούς ή πίστη τών ’Ορθοδόξων δεν είναι μοναδικός δρόμος σωτηριας υπαρχουν και άλλοι δρομοι που οδηγουν εξ ίσου με τήν ’Ορθοδοξία προς τον Θεόν και τήν σωτηρίαν. Γι’ αυτό άκριβώς και τό 1990 ύπεγράφη στήν Ελβετία ή ενωσις με τους αιρετικούς Μονοφυσιτας, τους οποίους απο τον πέμπτον αιώνα εχει καταδικάσει ή Εκκλησία δια Οικουμενικών Συνόδων! 

Read More ->>

Μύνημα ελπίδος απο τήν Ρωσσίαν

Θεωδορήτου Ιερομονάχου Αγιορείτου
Όταν οι Φύλακες προδίδουν
Μύνημα ελπίδος απο τήν Ρωσσίαν

Τον Φεβρ. του 1998 ό Γεν. Γραμματεύς του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών κ. Raiser έπεσκέφθη τήν Ρωσίαν. Κατά τήν έπίσκεψίν του συνηντήθη μεταξύ των άλλων και μέ τούς καθηγητάς και φοιτητάς τής Θεολογικής Ακαδημίας τής Μόσχας πού εύρίσκεται στην Ί. Μονήν τού 'Αγ. Σέργιου. «Ή συνάντησις αυτή είχε προγραμματισθή από τήν Διεύθυνσιν Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου τής Μόσχας και μέ τήν ευλογίαν του πατριάρχου Αλεξίου Β'. Ή σχετικώς μεγάλη αϊθουσα τής συγκεντρώσεως ήτο πλήρης ενω πολλοί εστεκοντο γύρω στους τοίχους και στο πίσω μέρος τής αιθούσης. 'Ένα μικρόφωνο είχε τοποθετηθή εις τό μέσον τής αιθούσης δι' εκείνους πού θά έπεθύμουν νά θεσουν ερωτήσεις στους ομιλητας στο τέλος των ομιλιών. Είχαν παραχωρηθή είκοσι λεπτά εις το πρόγραμμα γι αυτό τον σκοπόν. Ή ομιλία του κ. Raiser, γεμάτη άπό οίκουμενιστικές κοινοτυπίες, προεκαλεσε μικρόν ενδιαφέρον και ήκουσθη μετά αδιαφορίας απο τους περισσοτέρους. Επόμενός ομιλητής ήτο ό Νικόλας Λόσκυ, υιός τού γνωστού θεολόγου τής Διασποράς Βλαδιμήρου Λόσκυ και καθηγητοΰ στο ’Ινστιτούτο τού Αγίου Σέργιου στο Παρίσι. Μεταξύ άλλων ό Λόσκυ εξεφρασε τήν σκεψιν οτι δεν δυναται κάποιος να αποκαλή αιρετικούς εκείνους που δεν πιστεύουν με τον ορθόδοξον τρόπον. Κατά τήν γνώμην του, εάν κάποιος πιστεύη εις τον Ίησοΰν Χριστόν και τήν Αγίαν Τριάδα, τότε δέν είναι αιρετικός! Μετά τήν λήξιν τών ομιλιών 4 ιερομόναχοι, σπουδασταί τής ’Ακαδημίας παρουσίασαν τάς απόψεις των σχετικώς με τα λεχθέντα καί έθεσαν ερωτήσεις. Οί λοιποί παροντες σπουδασται επανειλημμενως εξεφρασαν τήν συμφωνίαν των προς τους συμφοιτητας των δια χειροκροτηματων. Τα κυρία σημεία που ετονισαν οι ιερομόναχοι ή σαν τα εξής:

Read More ->>

Οταν τα δεκανίκια είναι ψεύτικα

Θεωδορήτου Ιερομονάχου Αγιορείτου
Όταν οι Φύλακες προδίδουν
Οταν τα δεκανίκια είναι ψεύτικα

 Άπάντησις προς την εφημερίδα «’Ορθόδοξος Τύπος» Κύριε Διευθυντά, πολλακις η εφημερίδα σας εχει ελεγξει τους ακολουθοΰντας τό πάτριον έορτολόγιον. Πολλάκις εχει συνεργασθή μετά των διωκτών και κατηγόρων του. Δικαίωμά σας, βεβαίως, άφοΰ πιστεύετε ότι οί παλαιοημερολογίται είναι «έκτος εκκλησίας»!.. Το ζητουμενον είναι, εαν εχετε δίκαιον ένεργοΰντες κατ’ αύτόν τον τρόπον και μάλιστα, εάν όρθοτομήτε τον λόγον τής ορθοδόξου αλήθειας. Στο φύλλο τής 17.5. του Ο.Τ. με άρθρον υπό τον τίτλον «Εκλιπαρεί;» με κατηγορείτε ότι «έξακολουθητικώς βάλλω κατά του γνωστού  θεολόγου κ. Νικ. Σωτηροπούλου». Διά νά αποδείξετε δε ποσον «επιπόλαιος, εμπαθής και άδικος» είμαι, άναφέρεσθε σέ άρθρο τού περιοδικού μου «Ό 'Αγιορείτης» Αΰγ. ’95, όπου σ’ ενα σημείον γράφω, άναφερόμενος στον κ. Ν. Σωτηρόπουλον: «...εκλιπαρεί τον άρχιοικουμενιστήν Βαρθολομαίον νά τού άρη τον άφορισμον». Αυτό για σας αποτελεί ψευδός και «διαστροφή» τής αλήθειας, ακριβώς διότι «εις τήν καρδίαν μου εμφωλεύει ή εμπάθειά». Ας ίδωμεν όμως τα πραγματα με τήν σειρά τους. Τον Ιούνιον τού 1994 έγραφα εις τον «Αγιορείτην»: 

Read More ->>